Historia memoro

Lasu nin esperi ke la batalo kontra malbono sukcesos.

Ni esperos, ni batalos, ni venkos!
(Fine glore venkos ni...)

Sen pravigi naziojn, ekstremdekstrulojn kaj iliajn pravigantojn kaj subtenantojn mi nur aldonu, ke komunismo forŝiris ne malpli da homaj vivoj, sed ial ajn restis nejuĝita, nekondamnita kaj eĉ aprobata de multaj.

Do tiel ni vivas en duonvera etoso. Ĝuste en ĉi-vespera niaurba gazeto la nuna kaj espereble baldaŭneplua urbestro respondis al du demandoj:

1. Kiun historian okazaĵon vi volus ĉeesti persone.
-- La falon de la Berlina Murego
2. Kun kiu vi volonte vespermanĝus?
-- Kun V.Putino.

Jen kiel oni kontraŭas sin mem, la veron, la konsciencon, la logikon.
.

Demokrataj asocioj de la urbo okupis ĉiujn placojn en la centro de nia paca urbo, la magistrato malpermesis la manifestacion de la dekstremuloj. Kaj tiuj male al sia kutimo ne protestis ĉe juĝejo. Sec, ili anoncis novan manifestacion vespere de la 25a de februaro sur la urbodoma placo, je la sama horo kie okazas memorkunveno en la urbodomo. La magistrato denove malpermesis tiun provokan ĝenon. Sed la supera korto en Bavario permesis la marŝon kaj manifestacion de la dekstruloj, ĉar ili ne estas malpermesataj. Demokratio protektas siajn malamikojn kiuj volas misuzi deokratajn liberecon kaj rajtojn.

En la urbodomo parolanto memoris pri la terura bombonokto kun 730 mortintoj, pli ol mil vunditoj kaj gravegaj damaĝoj. Le ankaŭ memoris pri la fakto, ke Hitleraj bombaviadiloj longe antaŭe portis morton al urboj en Polio, Nederlando kaj Britio. Estis multe poli da mortintoj tie. "Milito estas kondamninda kaj kondamnenda" li emfazis. Kaj silente la ĉeestantoj memoris pri la viktimoj de la milito. De ekstere aŭdeblis voĉoj kaj brueto.

Okazis io tre trankviliga: Jam dum la memorkunveno en la salonego de la urbodomo sin kolektis multnombraj demokratoj, pacemuloj, loĝantoj sur la urbodoma placo por "akcepti" la brunan bandon. Sed tiuj ne venis. Nur videblis multego da armitaj policistoj. Baldaŭ aŭdeblis la kialo: La dekstremuloj ne rajtis ekmarŝi, ĉar la leĝo ordonas ke ili nomumas certan kvanton da "ordistoj", kaj la elektitaj personoj estis jam antaŭe juĝe punitaj personoj... Multego de la kolektiĝintaj loĝantoj promenis en la direkton de la placo kie sin kolektis la dekstremuloj. De la ekmarŝo de proksimume 80 novnaziuloj akompanataj kaj protektataj de plurcent policistoj ĝis la fino de la manifestacio ili laŭte protestante kaj bruante per trilfajfailoj cirklumis la demonstracion kaj malhelpis la manifestacion. Alvenante ĉe la urbodoma placo la naziuloj trovis jam antauenrapidintajn loĝantojn laŭte kriantajn kaj fajfantaj. Nenio grava okazis, nur kelkaj ĵetis botelojn al la dekstruloj. Grupoj de junaj antifaŝistoj sin reciproke fotis kun ĉirkauantaj policistoj. Neniu povis aŭdi iun ajn vortojn de la provokantaj novfaŝismaj marŝantoj.

Augsburg pruviĝis kiel urbo de paco.

Unue, vi nomas novnaziojn dekstremuloj. Por mi ili estas subkategorio de maldekstruloj.

Dekstrulo estas i.a. mi mem, t.e. apoganto de la kapitalismo, de la libera merkato kaj persona libereco.

Mi ne vidis la novnaziojn en nia urbo. Sed iliajn kontraŭulojn jes ja. Kaj mi diru, ke ilia aspektaĉo estis malagrable timiga. Mi ne vidas tro da diferenco inter ambaŭ ekstremaj flankoj. La ĉerandaj maldekstruloj en Germanio estas same danĝeraj, ĉar ankaŭ ili murdis kaj buĉis.

Supozeble viaj vivspertoj kondukis vin al alia vidmaniero ol miaj min. En demokrata , libereca kaj tolerema socio kiel nia ne necesas, ke ĉiuj pensas egalpaŝe. Mi ne kontraŭas ke vi ne samopinias kiel mi. Certe estas kelka vero en la fakto ke "les extrèmes se touchent" - fakte la ekstremoj sin tuŝas kelkfoje.

Mi estis inter tiuj homoj, kies "aspektaĉo estis malagrable timiga". Do, prefere evitu min kaj aliajn ĉeestintojn: pacamaj civitanoj de Augsburg, diversdevenaj, amikecaj - tre laŭtaj, por protekti vin kontraŭ la malamikaj kaj kontraŭfremdulaj postulaĉoj de parte jam antaŭe kondamnitaj krimuloj, same kompatindaj kiel timendaj batemuloj. Ili ne toleras, kelkfoje fizike atakas fremdulojn en Germanio. En la pasintaj jaroj ili murdis pli ol centon da eksterlandanoj. Ili volontege forpelus vin el nia lando kaj vi devus timi pri la sekureco de viaj edzino kaj infanoj. Mi mem ĉeestis, kiam ili atakis familion kun infanoj - ne pro fremdeca aspekto, sed nur pro fremdeca lingvo. Tiuj, kiujn vi mistaksas kiel aliajn "maldekstrulojn" bonvenigas vin kaj senantaŭjuĝe amikiĝas al vi - kaj eĉ protektas vin kontraŭ rasistoj kaj senkulturaj homaĉoj.

Mi mem ne ŝatas la terminojn "dekstra" kaj "maldekstra" - kvankam mi mem kelkfoje uzas ilin. Kontraŭuloj kelkfoje stulte riproĉas min "maldekstrulon" ĉar mi kritikas maltoleremon, ekspluatadon, malpacon, imperiismon. Mi mem ĝuas la ĉitiean demokration kaj la laŭkonstituciajn rajtojn de nia socio, ankaŭ mi ĝuas la avantaĝojn de nia sistemo, sed mi ankaŭ bone scias, ke ĉiu medajlo havas ne nur antaŭan, sed ankaŭ malantaŭon flankon...

Ni ne defendu la kapitalismon, sed la liberecon personan, la eblecon gajni monon kaj ĝui agrablan vivnivelon, senĝene vojaĝi kaj trovi amikojn mondvaste. Ekonomia riĉeco ne aŭtomate inkludas kulturan kaj socian riĉecon. Mi ŝatas sa saĝecon de Dalai Lama kiu konstatas ke homoj ne povas feliĉe vivi por si mem; ĉiu homo bezonas alian. Li, kiel hinduo Gandhi, alte taksis la montopredikon de Jesuo. Individuoj bezonas socion samkiel socio bezonas individuojn. Individuoj ne devas esti nek pensi samaj. Tamen ili bezonas komunan bazon.

Ĝuu la liberecon, la toleremon kaj la amikecon kiujn ili tute ne ebligus al vi, ĉar ili ne trovis, ne agnoskas aŭ malaprobas tiun bazon.

Mi dankas pro la protekto de mia persono kaj familio. Ĝis nun mi erare opinias ke mi ŝuldas tiun dankon al la polico kaj aliaj ordogardistoj. Nun mi scias, kiu zorgas pri mia sekureco. Apartan dankon al tiuj kiuj ĵetis botelojn al la fremdmalamantoj.

Dume mi legis la romanon Fabian de Erich Kästner verkitan en 1931 kaj ne rimarkis apartan simpation de la aŭtoro al la kontraŭnaziuloj. Fakte anoj de ambaŭ flankoj aspektas tute laktofrate.

Mi ne komentas vian sarkasman ironion, ĉar vi ne scias pri miaj personaj travivaĵoj kun dekstrekstremaj naziuloj, mi ne sentas min ofendita.


Erich Kästner estis antimilitaristo, li akre kritikis la nazireĝimon, plurfoje li estis kaptita kaj pridemandita de la "Gestapo" (sekreta ŝtatpolico). Li subskribis la urĝan alvokon de Internacia Socialisma Batalasocio de junio 1932. Liaj libroj estis bojkotataj kaj forbrulitaj.
Ĉu mi miskomprenas vin? Ĉu necesas "aparta simpatio al la kontraŭnaziuloj"?

Mi petas vin studi la historion de Germanio por kompreni kial por mi gravas kontraŭbatali maltoleremon, rasismon kaj antidemokration nazian.

Bone, mi volis nek ofendi vin, nek diri ion ajn superaĵan. Mi devas iomete kunigi ĉiujn miajn pensojn kaj klarigi, kun kio mi malkonsentas.

Estas nenio ofendiga, nenio pardonenda nek pardoninda. Cetere mi certas, ke ni opinias ka filozofumas tre parence.
Mi ĝis nun ne respondis vian leteron ĉar multegon da tempo mi pro malsano (kaj precipe por akraj medikamentoj) iom psike kaj mense lamas. Tamen mi kredas ke ni baldaŭ havos eblecon interŝanĝi niajn spertojn kaj opiniojn kaj sincere diskute "batali"... ;-)

Bonan resaniĝon! Plej verŝajne vi pravas pri la parenceco inter niaj opinioj. Ĉar releginte nian interŝanĝon mi konstatis, ke ni parolis pri la diversaj flankoj de la samaj aferoj.

Estas strange, ke homoj tuj komencas paroli pri komunismo kiam oni parolas pri nazioj. Oni komparas kaj kondamnas, kial? Sed kial homoj neniam referencas al la milionoj da mortintoj kiuj mortis pro kapitalismo? Se ni nur kalkulas la milionojn kiuj mortis pro bomboj de USONO. Kial oni neniam parolas pri tio, kial silenti pri kio okazas nun cxiun tagon denove? Mi ne komprenas.

Vi pravas. Mi ne kontraŭdiras. Tamen mi opinias ke necesas kontraŭstari faŝismajn kontraŭkonstituciajn tendencojn.