La prologisto estas Antoni Domenech kaj la aŭtoro Daniel Raventós, ambaŭ ekonomikistoj, universitataj profesoroj kaj verkistoj.

Ĵus mi komencis legi ĉi tiun libron kaj decidis fari resumon por la blogo ĉar mi opinias ĝin tre interesa.

Nun mi nur skribas pri la prezento de la afero kiun ili faras kaj en la prologo kaj en la unua ĉapitro.

Tiu kiu unue parolis pri Baza Enspezo estas Robespiere en 1794 por esprimi la ideon ke la socio devas garantii al ĉiuj civitanoj, kiel unua rajto, tiun de la materia kaj socia ekistado. Thomas Paine (www.thomaspaine.org/Archives/agjst.html), iom poste, en 1796, parolis pri la neceso kaj la justeco krei "nacian fundon" pere de impoŝtoj sur la privata proprieto de la grundo cele starigi dumvivan pension por ĉiuj vivantaj homoj pli aĝaj ol 50 jaraj, ĉar: La terkulturado estas unu el la pli grandaj naturaj plibonigoj iam ajn faritaj de la homa creado. Ĝi dekoblis la valoron de la grundo. Sed la monopolo de la kampara proprieto komencinta samtempe al la terkulturado generis la plej grandan malbonon. Ĝi senigis la naturan heredaĵon al pli ol la duono de la loĝantoj de ĉiuj nacioj, sen doni interŝanĝe iun ajn subvencion pro tiu perdo, kio generis tiom da malriĉeco kaj malfeliĉo kiom neniam antaŭe ekzistis. Mia defendo de la senigitoj stariĝas ĉar temas pri rajto, ne pri karitato. Temas pri rajto de ekzistado de la senhavuloj, de la senigitaj je la natura praekonomio kaj de la simpla interŝanĝo. Oni povas konstati la eŭropean originon de ĉi tiuj respublik-demokratiaj ideoj ĉar la usonana Jefferson tute nescia pri la eŭropaj rapidigaj senigaj procezoj kaj nesentebla pri la senigado al nordamerikaj indianoj, daŭre serĉis la socian bazon de la nordamerika respublika demokratio nur ĉe la universaligado de malgranda individua agrara proprieto.
Ĉi tiu respublik-demokratia, specife eŭropea, origino de la ideo, kiu temas pri, senkondiĉe kaj universale, garantii la bazojn de la materia ekzistado de la homoj, kiel rajto historie derivita de la senigo al kiu ili estis submetitaj pro la disvolvigo de ekonomie tirana kaj eksproprietiga vivo, estis de longe forgesita, escepte kiel objekto de erudicia kuriozeco.
En la lastaj tri jardekoj ne hazarde reaperis la antikva ideo koincide kun la tutmondigo, eufemismo por kapitalisma kontraŭreformacio kiu estas giganta kaj rapidega procezo de senposedigo de la sociaj rajtoj konkeritaj laŭlonge de ses laboristaj generacioj ĉefe eŭropaj kaj usonaj; procezo ankaŭ de senproprigo kaj vendado, ie ajn aŭkcie, de la publikaj bienoj kaj servoj akumulitaj dank al penoj kaj ŝparo de kelkaj generacioj de laboristoj; procezo de novkolonia senposedigo kaj alproprigo de l' akvo, fosilaj hejtaĵoj, arbaroj kaj natura patrimoniaro (inklude de la genetikaj kodoj de plantoj kaj bestoj) de la sudaj popoloj; procezo de senposedigo de formoj kaj prasociaj vivoj simple tradiciaj. Ĉio akompanita de sovaĝaj rabmilitoj reire al milita menso-stato ne plu konata ekde la Dua Modmilito.
Per la verko "Reala libereco por ĉiuj" Philippe van Parijs klopodis ne nur disvastigi la Bazan Enspezon sed ankaŭ kontribui al la reorganizado de kontraŭatako. Jam pasis pli ol 10 jaroj post tiu verko kaj pli ol 20 ekde la unua artikolo kun provoka subtitolo "Kapitalisma vojo al komunismo" kaj nun la kapitalismo ŝajnas ke reiris al rabisma senkontrola kapitalismo antaŭa al la Unua Mondmilito anstataŭante tiun sociale reformitan kaj politike kontrolitan de la Dua Postmilito.
Antaŭ pli ol 20 jaroj aperis artikolo de la plej grava eŭropa defendanto de Baza Enspezo Philippe van Parijs "Kapitalisma vojo al komunismo" kunverkita kun la ekonomikisto Robert van der Veen kaj antaŭ pli ol 10 jaroj van Parijs publikigis la gravan verkon "Reala libereco por ĉiuj".
Dum tiu periodo la eŭropa progresemularo esperis antaŭenigi la maldekstron sed inverse okazis. La neoliberalisma programo de detruo de la socia civitaneco antaŭeniris en la Europa Unuiĝo kaj poste, dum la naŭdekaj jaroj, la senprecedenta eksproprietiga senposedigo de la orientaj eŭropaj landoj, kio estas kiel detrua ramo (mur-rompilo) de socia dumpingo ene de la Europa Unuiĝo.
Kaj kulmine, dank al franca kaj nederlanda landoj, la momente malsukcesa klopodo bloki la neoliberalajn ekonomiajn politikojn pere de pseŭdokonstitucio far la skipo de Giscard d'Estaing.
La novliberalismo de Regan kaj Tatcher, t.e. la konfesita volo favori la plej riĉajn argumentante ke tiu celo estas evidente bona ne nur por tiu minoritato sed por la tuta socio, eĉ konvinkis parton de la maldekstraro. Nur kelkaj sudamerikaj landoj frontas la novkapitalismon. Maldekstraj liberuloj kaj filozof-politikaj teoriuloj iĝas radikaluloj en la lastaj jaroj.
Inter 1980a kaj la finaj jaroj de la 20a jarcento la brutta nacia produkto de la riĉaj landoj (aŭ disvolviĝintaj landoj) altiĝis de 20.000 ĝis 30.000 dolaroj (en dolaroj konstantaj de la jaro 1995) dum en la malriĉaj landoj malaltiĝis de 265 ĝis 257. Senreplika misproporcio. Tiuj grandaj ekonomiaj diferencoj estas la kialo pri la manko de libereco. Esti libera signifas ke oni ne devas peti permeson al iu ajn por vivi, esti libera signifas ĝui pri ekzistada sendependa materia bazo. Krom la materia manko, la malriĉeco estas ankaŭ vera obstaklo por la libereco de milionoj da homoj; kaj inverse: la manko de libereco de multaj homoj, la bezono ĉiam pli imperativa en kiu troviĝas la laboristaro peti ĉiutage permeson al la riĉuloj kaj al la tre riĉuloj por plu vivi sub iliaj diktitaj kondiĉoj ĵetas samtempe pluan pliigon de ekonomiaj diferencoj. Ĉar la malriĉeco, efektive, ne nur signifas materiajn senhavecon kaj mankon, enspezajn diferencojn; ĝi signifas ankaŭ dependecon de la kaprico aŭ avido de aliuloj, memestima fiasko, izoliĝo kaj socia disigo de kiu ĝin suferas. Tiu materiaj diferencoj (descendaj realaj salajroj, necertaj emeritaj pensioj, publikaj aŭ malŝtatigitaj aŭ paŭperigitaj (malriĉigitaj) servoj kaj... ĉiel-altaj financaj kaj grand-entreprenaj profitoj!) atingis, en la plej pova monda lando, malfacile pravigeblajn ekstremojn eĉ por tiuj pleje en akordo kun la statu quo. Gar Alperovitz, profesoro de la Universitato de Maryland skribas (*) en artikolo dekomence 2006 ke nun en Usono tiuj 2,5 milionoj pli riĉaj el la loĝantaro enspezas pli ol la duoblon ol tiuj 100 milionoj de usonanoj kun malpli da enspezoj. T.e. 1% de la loĝantaro pli riĉa duoblas la enspezojn de 34% de la malsupra tavolo! Tiom reliefa diferenco koncernas la liberecon de la plejmulto.

(*) En la angla Another World Is Possible kaj en la hispana Otros EEUU son posibles

Nepre necesas kompreni la mekanismojn kaj la kaŭzajn dinamikojn de tiu senposediga dezastro (katastrofo) se oni volas norme fronti ĝin per io ajn pli ol bonaj vortoj. Kune kun tiu neceso, en la lastaj tridekoj, estas la pli-malpli klara percepto de la limigoj de la idealaj normaj politikaj teorioj (vole abstraktitaj de la problemo de la civitana kapablo observi normojn kaj sekve de la problemoj pri institucia dezajno), ne-instituciaj (vole abstraktitaj de la institucia konfiguro de la socia vivo kaj' tre rimarkite, de la kaŭzaj dinamikoj de la institucioj regulantaj la proprieton) kaj ne-historiaj (vole abstraktitaj, inter aliaj, de la problemo de la akumulita riparo laŭ la tempo de maljustaj damaĝoj). Oni povas resti abstraktita de la reala mondo enfermita en iu ajn distraĵo por ne suferi depresiojn, kio ja estas necesa por survivi, sed la problemo estas ke kiam oni revenas la diablo atendas vin persone laŭ specialisto diris antaŭlonge.

Se vi ŝatis ĉi tiun enkondukon mi rekomendas vin reveni al mia blogo fojon semajne, viziti ĉiujn retejojn pri la Baza Enspezo (**) por legi artikolojn en lingvo komprenata de vi kaj se vi komprenas la anglan aŭ la hispanan nepre legu la libron: La materiaj kondiĉoj de la libereco de Daniel Raventós

La titolo en la hispana estas Las condiciones materiales de la libertad kaj ĝin eldonis El Viejo Topo, kaj en la angla la titolo estas The Material Conditions of Freedom kaj ĝin eldonis Pluto Press . En Usono la libron distribuas Michigan University Press .

(**) Pri la baza enspezo en Esperanto:
http://eo.wikipedia.org/wiki/Baza_enspezo
http://www.nodo50.org/esperanto/artik53.htm
http://satenhispanio.eresmas.com/artik53.htm
http://www.nodo50.org/esperanto/artik39.htm