Aviadilo senesper'

Super nuboj ciele suno brilas aermaŝino.

Rapidas, perfortante veteron de la lando sube.

Monotona bruado de motoro maŝina

Enuigas orelojn de pasaĝero duonadorme.

Servistino aera vendas preskaŭ putine ĉion

Krom propra korpo, (bedaŭrinde eble? Ne)

La profesia rideto kaj voĉo paciga memoras al tempo de putinejo LUX

Kiun ni neniam vizitis evident'

Sed memoras el rakontoj de amiko maldec'

Je alteco 9.000 metroj, komenciĝas pensado pri malriĉo, amo kaj malkontent'.

Kaj nun? Mi ĝemis laŭte

Prefere mia nomo en gazeto pro aeromaŝino post akcident' ?