Vjaĉeslav Slavik Ivanov's blog/

Trijarulino Maŝa spektis sian plej ŝatatan filmon pri museto Mejzi. En la momento, kiam Mejzi prepras donacon por siaj akvariaj fiŝetoj, la patrino demandas Maŝa-n:

— Por kiu Mejzi preparis suprizon?

— Por fiŝoj, — respondas aŭtomate Maŝa (en Esperanto, kiun ŝi malofte uzas aktive).

Poste ŝi kvazaŭ sentis ian malakordon interne, rigardis la patrinon kaj severe diris en la rusa: „Parolu ruse!“

— Sed kial? — miris la patrino.

— Ĉar en Esperanto parolas la patro. Vi parolu ruse.

Malgranda artisto

Mi nun ĉiumarde instruas Esperanton kaj ĉiuvendrede — la osetan.

Mezlernejo en nordo de la urbo ekhavis ideon instrui malpli popularajn lingvojn sur sia bazo kaj invitis min inter la unuaj instruistoj. La sola alia instruata tie lingvo estas la greka.

Estas certe malfacile kaj ne tre enspezige. Sed mi delonge havis jukon pri tio, eĉ sonĝis kiel mi instruas jen tiun lingvon, jen tiun, kaj iom feliĉas nun.