Vjaĉeslav Slavik Ivanov's blog/

Mi subskribis kelkajn hieraŭajn fotojn el Pomorie, la urbo kun Esperanta hotelo. Antaŭe mi ne povis tion fari, ĉar Interreto estis malstabila. Kaj mi blogis pri la impresoj, cetere: Pomorie, la esperanta urbo.

Ah, finfine mi plenumis mian delongan revon kaj vizitis Turkion. Mi venis en la eŭropan Turkion buse hieraŭ nokte je la 1-a kaj forlasis ĝin sammaniere la saman tagon preskaŭ meznokte.

Kompreneble dum tiu tempo mi ne multon vidis en Stambulo, sed ja sufiĉe por ĝui la etoson. Iomete malhelpis, ke mia kunvojaĝanta boparencino ne tre ŝatis la urbon (mi supozas, ke ĉar ŝi estis en malbona humoro aŭ ĉar ŝi havis ian antaŭsupozon pri Turkio).

La plej grava mirigaĵo de la tago estis la malkovro, ke en Stambulo vendistoj multe pli facile kaj decideme parolas ruse, ol eĉ en Bulgario. Oni ne nur respondas al demandoj ruse, oni eĉ mem alparolas ruse, kiam havas supozon, ke vidas ruslingvanojn antaŭ si. Mia ĝerma turka lingvo tute ne estis bezonata, ĉar vendistoj kaj kelneroj kutime havas iom pli bonan rusan :)

Mi nepre planas iam reveni por vojaĝi en Turkio iom pli bone kaj longe.