Vjaĉeslav Slavik Ivanov's blog/

Denove en la baloto estas nur anglalingvanoj.

I prefer: Harel Cain[5], Alex Bakharev[3], Jussi-Ville Heiskanen[1], Ting Chen[4], Samuel Klein[2].

Eventuale mi iros por 2-3 tagoj en Finnlandon dum la proksimaj tagoj; mi pruntis de mia infano la belegan ideon pri universala vorto.

Kiam Maŝa ne scias iun vorton, ŝi diras ŝtuka ruse. Multaj lingvoj havas ian anstaŭigan vorton; ekzemple, en la oseta la vorto ed estas fakte pronomo, propran signifon ĝi ne havas tute, oni uzas ĝin ĉiam anstataŭ forgesita vorto: „mi edas pri edo ede“, se transporti tion en Esperanton.

Do, la demando estas: kion oni uzas en la finna por tiu celo? Ĉu kapine taŭgas aŭ alia vorto estas pli uzata.

Ho jes, por ke ĉiuj Esperantaj amikoj sciu pri la reala stato de la afero, Linusko en mia komputilo jam ŝanĝiĝis. Anstataŭ la antaŭe uzita openSUSE (versioj 10.3 kaj 11.0 RC 1) mi ekuzis la distribuaĵon Mandriva, rezulton de la ĉefe triŝtata kunlaboro (Francio, Brazilo kaj Usono).

Mi rimarkis, ke mi foje preferas francan softvaron nur ĉar ĝi estas franca :) Eble, estas neracia konduto. La alia franca softvaro, kiun mi delonge kaj kun plezuro uzas, estas la fotofoliumilo XnView. Kaj ankaŭ tiu ĉi paĝaro, Ipernitio, certe.

Por elekti Mandrivan ne sufiĉis nur ĝia franceco. Mi antaŭe testis ĝin kun relative agrabla efekto kaj pli poste, dum la Peterburga Interreta Konferenco en Olgino, mi eksciis, ke Mandrivan en Rusio subtenas la Linuksa Centro. Laŭ klarigo de la reprezentanto de LinuxCenter, oni elektis unu distribuaĵon por ne "dispecigi fortojn" dum lokigo (rusigo) de Linukso kaj solvado de aliaj problemoj. Oni elektis Mandrivan, ĉar ĝi malpli bataleme rilatas al Vindozo (Ubuntu oficiale ne subtenas programaron por ŝajnigi Vindozon en Linukso, kio ja estas grava en la kazoj, kiam necesas transporti firmaon aŭ institucion al Linukso) kaj ĉar ĝi ofte renoviĝas (la farataj en Rusio ALT kaj ASP Linuksoj ofte ne sukcesas aktualan „feraĵon“).

Mi partoprenas konkurseton pri „la plej bona blogo“. Gravetas por mi reteni la kvaran lokon, apenaŭ eblus pli alta.

Por voĉdoni por mia dulingva blogo Amikeco.ru vizitu la blogon de Spomoni kaj elektu adreson amikeco.ru en la voĉdonilo dekstre.

Partoprenante la voĉdonon vi certe ne rompas la regulojn, ĉar laŭ la reguloj mi povas varbi voĉdonantojn kaj, krome, vi ja povas pritaksi mian blogon, ĉar ĝi estas dulingva. Ĉiuj ceteraj el 17 certe ne havas Esperantan parton :)

Antaŭdankon.

Ne tre bona novaĵo, sed ja la foto de la loko estas mia!

http://lenta.ru/news/2008/06/15/sel/ — grandega ruslingva novaĵservo informas pri kotfluo, detruinta la vojon en montaro de Osetio. Kun la foto, kiun iam faris kaj alŝutis en Vikipedion mi.

Mi ne scias, kiu influas kiun, sed ambaŭ mi kaj mia du-kaj-duonon-jar-aĝa filino konstante ion rimas kaj kantas kun la inventitaj vortoj. Mia lasta hodiaŭa kanto mirigis min per sia eksperimenteco: certe paroli tiel en Esperanto ne indas. Sed kanti „sub nazon“ — kial ne? :)

Màlfacíla kaj tre trista
Estas mia ’kzisto...

La ritmo postulis, ke la komenca silabo forfalu. Natura okazo en pluraj lingvoj: du najbaraj vokaloj kuniĝas; sed ne okazu en Esperanto... :)

Antaŭnelonge mi blogis pri la furora ĉeĥa kanto „Joĵin“ kaj ĝia populareco en Rusio. Hodiaŭ mi trovis en la reto pli detalan historion de la kanto en Rusio. Ekzistas speciala vikipedieca projekto por priskribi popularajn retajn „memojn“ (viruse populariĝantajn stultetajn amuzaĵojn) kaj en ĝi — artikolo pri Joĵin. Ĝuste kiel mi supozis, la kanto pri Joĵin aperis en ruslingva Interreto ĵus, komence de junio, tiel asertas la kolektive verkita artikolo.

Citaĵo el la artikolo:

Meze de februaro rasaj poloj eĉ sukcesis eltiri la ĉeĥojn gastroli en Reĉ Pospolita, montris ilin en novaĵoj kaj ĝenerale ĝojis pri vivo. Iuj polaj televidaj humuristoj eĉ registris kovraĵon por la kanto, kie ili mallerte reproduktis la vidaĵon kaj kantis aĉaĵojn pri la prezidento, Al-Kaida kaj io ajn. Aldone la kanto iel strange efektis hungarojn, sed ĉar en la madjara lingvo scipovas legi neniu enloĝanto de la planedo Tero, kontroli tiun informon ne eblas.

NB: La lingvaĵo strangetas, ĉar mi ekspromte provis redoni la strangetan lingvaĵon de la rusa originalo. Reĉ Pospolita(ja) estas la rusa tradicia maniero transdoni la nomon de la tradicia pola ŝtato Rzeczpospolita (kio, ŝajne, iĝis la pola vorto por "respubliko" kun paso de tempo). La madjara estas la hungara, kompreneble.

Pri kiel dujarulino Maŝa alfrontas malfacilaĵojn de la rusa gramatiko >>>

Rusio gajnis.
Oni bruas.

Per Ŝengena vizo eblas viziti ĉiujn Ŝengen-ŝtatojn, sekvante la regulon de pligranda kvanto da vizitoj en la landon de la eldoninta ŝtato, en via kazo Finnlando.

Tia estis la oficiala respondo de la viza fako en la finnlanda ambasadejo. Do, por vojaĝi al la Universala Kongreso kun la buso de mosvkaj esperantistoj julie mi bezonus havi unu viziton al Finnlando por eniri Pollandon. Ĉar mi ankoraŭ ne uzis la freŝan finnlandan vizon, mi devos iri tra Finnlando al Nederlando sola (kaj reveni kun la moskvanoj, kiuj revenas buse tra Svedio kaj Finnlando)...

Mi jam laciĝis de tiuj vizaj aferoj, verdire.

Hodiaŭ mi aĉetis bileton por flugo el Helsinki al Amsterdam la 19-an de julio kun ŝanĝo en Kopenhagen. La flugo (de SAS/Blue1) startas tre frue matene (la 6-a kaj iom), sed rekompence mi esperas esti en Roterdamo iam ĝis vespero. Espereble je la 16-a aŭ simile.

Mi ankoraŭ ne certas, per kio mi venos en Finnlandon. Ĉar plej proksimtempe ni forveturos el Peterburgo kun la tuta familio, mi eventuale devos ekvojaĝi el Moskvo. Mi neniam faris tion el Moskvo. La plej facila solvo ŝajnas la trajno "Leo Tolstoj", rekta el Moskvo al Helsinko, sed ĝi ja imageble multekostas. La ebleco veni al Peterburgo kun la popolo, kutimstile, estas alloga, sed en tiu ideo mi malŝatas, ke mi devos urĝe trovi ĉi tie buson ĝis Helsinko. Krome mi ne ŝatas la doganejon, kiu kontrolas la busojn: foje la kontrolistoj estas iom tro kontrolemaj (kion mi povas kompreni) kaj unufoje estis iom krude ŝercemaj al mi (kion mi timas resperti, ĉar kun ioma maturiĝo mi iĝis ankaŭ pli eksplodema). Fakte, mi ne plu portas kulerojn en poŝoj de mia jako, tial la situacio ne povus ripetiĝi nun :) Sed, kiel oni diras, „осадок остался“ (la impreso restis).

Kio zorgigas min pri la frua forflugo, estas la flughaveno en Vantaa. Espereble, se ĝi priservas tiajn frumatenajn flugojn, en ĝi eblas ĉeesti ekde vespero ĝis frumateno. Mi konas kelkajn flughavenojn, kiuj ja ne enlasas pasaĝerojn nokte: ekzemple tiu en Mineralnije Vodi, sufiĉe granda flughaveno en Nord-Kaŭkazio. Pasintsomere mi havis ŝanĝon en Rostov-na-Donu (de trajno al aviadilo) — kaj la ebleco travivi nokton sub tegmento kaj sen risko malfruiĝi al la frua flugo estis tre ĝustatempa tie.

De Roterdamo mi planas reveni buse kun grupo de rusiaj (ĉefe moskvaj) esperantistoj. Tiel mi vidos iom da Germanio, revidos Svedion (ŝajne eĉ Leŝofoŝon!) kaj Finnlandon.