Granda kaj granda en la finna

La diferencoj estas minimumaj, iomaj nuancoj povas troviĝi. Aika suuri kaj aika iso signifas ĝuste la samon.

Dankon pro la utila respondo!
Fakte, la proksima sinonimeco de vortoj pri io ofta ne mirigas min: en la lingvo oseta, studita de mi antaŭe, estas eĉ tri vortoj por diri "granda" (styr, ehau, dyndžyr) — kvankam tie inter ili troviĝas unu "deĵora" por ajna okazo kaj du stile markitaj, por paroli pri speciale elstara grandeco, ekz.

En la kataluna ni havas almenaŭ "gran" kaj "gros". La lasta devenas de "dika" ŝajne.
Aldone, "gran" rilatas ankaŭ al "multaĝa".

Tamen, pri io grandedimensia, ni povas diri ofte ambaŭ vortojn. Nu, "gros" mi uzos eble nur je tridimensia grandeco. :)

Estas komprenebla sistemo, sed certe iom nekutima por rusoj, ĉar ni havas unu ĉefan vorton por granda — bolŝoj.

Tamen estas unu esenca diferenco inter la finnaj "iso" kaj "suuri": "iso" estas ĉefe konkreta, "suuri" povas esti ankaŭ abstrakta:

iso kirjailija: granda (alta, dika) verkisto
suuri kirjailija: granda (altkvalita) verkisto

Kelkrilate do iom similas al la rusaj большой kaj великий.

Samteme, "suuri" estas pli literatura ol "iso", kiu povas esti iom ĉiutageca. Tial via ekzemplo estas iom nenatura, ĉar "aika" en la signifo "relative" estas ĉiutaga vorto, sed "suuri" estas ne same ĉiutaga (kvankam ja tute uzebla). Mi opinius pli naturaj la enhave sinonimajn frazojn, el kiuj unu estas pli formala, la dua pli ĉiutageca:

Talomme on melko suuri. = Meidän talo on aika iso.

Atentu, ke la posedsufikso (-mme) estas nemulte uzata en neformala parolata lingvo, tial necesas aldoni "meidän" = "nia".

Tio nur por iom pli konfuzi vin. :-)

En kunmetitaj vortoj oni povas uzi nur "suur-", kaj ĝi kompreneble povas havi ankaŭ konkretan signifon:

suurmies (grandviro, gravulo - nur abstrakta signifo!)
suursanakirja (grandvortaro)
suuronnettomuus (grandmalfeliĉo = katastrofa akcidento kun multaj mortintoj)

Dankon pro la granda ekzemploriĉa respondo, Kalle! Se vi ne kontraŭas, mi eble faros el ĝi ruslingvan noticon por mia blogo iam poste (menciante vin kiel fonton, certe).

Senprobleme. La ĉefa instruo laŭ mi estas, ke ne ekzistas plenaj sinonimoj. Sinonimeco ĉiam havas ian funkcion, do devas ekzisti nuanca diferenco, diferenco en uzo, diferenco en stilvaloro aŭ io simila.

De tiu konscio pri kutima estado de sinonimoj en literaturaj lingvoj venis mia demando pri iso/suuri, evidente misproponataj en la vortaro, kiun mi uzas.
Necesas do transdoni al la leganto tiun ideon krom la klarigoj pri la certaj vortoj. Mi penos.

En iso kaj suuri krome estas multaj pli nuancaj diferencoj, ekz. en kvantaj esprimoj (suuri määrä, malofte iso määrä). Tamen, en la lernado de lingvoj oni ne tro multe pensu pri tiaj detaljoj antaŭ la ellernado, ĉu ne?

Jes, vi ja pravas, Pietari. Estis tamen bone almenaŭ iom da diferencoj memorfiksi por kompreni, por kio la lingvo konservas du sinonimojn.