En la finna ekzistas tre belaj kvazaŭ-priskribaj vortoj. Ekz., vauva "infano" (kiu eble krias "vau-vaa...") kaj laulu "kanto" (kiu eble estas tiel kantata).

Finfine mi tamen ellernis hodiaŭ kelkajn vortojn, kiuj al nenio similas kaj nenion al mi memorigas. Ja iam necesos alfronti ankaŭ tiajn. Estas, i. a., la vortoj neljä "kvar", viisi "kvin", kuusi "ses", kummenen "dek" kaj tuhat "mil". La nombra sistemo en la finna povus esti simpla, sed estas ne. Ĉar oni uzas multajn derivaĵojn de la nombrovortoj, kiuj ne ŝajnas tre regulaj (kiel ankaŭ en mia denaska rusa ne estas tre regulaj la derivaĵoj por nomi la monbiletojn, ekz.).