3 comments
234 visits
Estimataj niaj gastoj, karaj samideanoj! En la antaŭĉambro kaj koridoro metis ni kelkajn portretojn de juna viro. Mi ne scias, ĉu vi rekonis lin, aŭ demandadis unu la alian, kiu li estas? Jes, vi ĝuste pensis, li estas Zamenhof, la juna Zamenhof, kies tia…
2 comments
189 visits
18 Aŭgustan vesperon ni atingis Danubon, la limon de la lando de Atila. La suno jam estis subiranta, kaj Vigilo demandis de Eslas, ĉu ne estus pli bone, se ni starigus tendon sur ĉi-flanka bordo. Ĉar sur la transa bordo oni kutimis pendumi senrajtajn li…
1 comment
188 visits
27 En la sekvantaj tagoj mian sentemon trafis ankoraŭ pli harda provo. La servistoj akceptis min indiferente. Ili kutimis, ke la malliberuloj ŝanĝiĝas en la korto. Maksimume eble interesis ilin, ĉu mi havas altan devenon, ĉu mi atendas elaĉeton. Kiam il…
182 visits
21 Estis tagmezo, kiam ni venis en la urbon de Atila. La suno bruligante brilis. La hundoj pendigis iliajn langojn eĉ en la ombro. Ĉe la rando de la urbo Eslas haltigis nin, kaj antaŭensendis ĉevaliston por informi Atilan pri nia alveno. Mi jam volis adi…
1 comment
171 visits
25 Post kvaronhoro paŝis Ĉat la el la domo. Sia ĉevalo jam staris tie kun selo. – Bonŝancan matenon donu la Dio – klinigadas la servistoj –, estu por via kara sano la nokta ripozo. Ĉat ĉirkaurigardis: – Ankoraŭ unu ĉevalon! Ĉu estas Fumo hejme? – Ne es…
170 visits
17 Estus bone, se oni povus meti kluzon ankaŭ en la kapon, se oni povus forkonduki la rivereton de pensoj por kelkaj semajnoj, por ke ne turnadus kelkaj radoj. Miaj radoj turnadis pri tio, ke jen ankaŭ la Libera Greko estis sklavo, kaj li estis pli mize…
1 comment
167 visits
32 La plej multe Dŝidŝia sidis ĉe mi. Ŝi sidis apud mia lito kaj atendis, kion mi deziras. Ŝi parolis, kvivitis, eĉ mi aŭskultis, eĉ mi ne. Kaj kiam ŝi devis foriri, ŝi karesis mian manon: – Ĝis revido. Kaj post kelkaj minutoj ŝi denove sidigis sin tien.…
165 visits
19 Mi dormis subĉiele, inter la soldatoj. La ĉielo estis nuba. Eĉ la luno ne lumis, do ni frue kuŝiĝis. Sed mi ne povis dormi. Hodiaŭ mi ankoraŭ ne estas sklavo; hodiaŭ mi ankoraŭ povas trovi ian kialon, kaj mi povas returni. Sed kio okazos kun mi, se ni…
164 visits
24 Frumatene vekigis min terura bruo, kiu estas aŭdebla nur en la urbo de barbaroj. Kornado, vipopafado, porkogrunto, bovomuĝo, homa „huj”-krio. La homoj vekas kune tie kun la suno. La urbo ekmoviĝas. Antaŭenkuregas ĉevalrajdistoj. Oni trinkigas la ĉevalo…
163 visits
Atila eliris. La gardistoj malligis nin. Vigilo kaj sia filo kunkliniĝis. Ili ploris. Mi ne sciis en kian direkton ekmovu. Ĉat sekvis Atilan en enan parton de la palaco. Tien mi ne povis lin sekvi. Eslas ankoraŭ staris tie. Li atendis keston aŭ sakon, en…
158 visits
Hieraŭ mi iris en la poŝtoficejon enpagi ĉekojn kaj peti la novan telefonlibron, pri kiu ni ricevis leteron, kaj asignon, kiun ni devis deŝiri, sed la oficistino diris, ke ili ne okupiĝas pri telefonlibroj, sed ni devas skribi aŭ telefoni al nia telefon-e…
157 visits
Normal 0 21 MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Normál táblázat"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""…
153 visits
26 Kiam ni returnis, Ĉat haltigis sian ĉevaslon ĉe la pordego, kaj li donis al mi sian ĉapon. – Enportu ĝin – snufis li –, kaj petu de mia edzino tion la palacan. Do, mi enkuris, kaj rapidis supren sur la etaĝon. Sur la koridoro venis Emonjo kontraŭ m…
152 visits
16 Frumatene ni ekvojaĝis. Apenaŭ aŭroris ankoraŭ. La tendourbon vekis la kornosono de bovopaŝtistoj kaj porkpaŝistoj. Ni tiris el la tero la lastajn tendostangojn, kaj metis ilin sur la veturilojn. La sinjoroj surĉevaliĝis. Mi ankaŭ. Miaj okuloj malfacil…
152 visits
20 Ni iris denove la vojon al la urbo de Atila, kiun mi jam unufoje finiris. Sed tiam ni aĉetis survoje manĝaĵon por mono. Nun Eslas ne permesis eldoni eĉ unu kupromonon: – Kie mi estas – li diris –, tie vi ĉiuj estas miaj gastoj. Nu, li estas vera sinjo…
1 comment
148 visits
36 La trian tagon ekveturis kvinmembra delegacio al romia imperiestro al la urbo Raveno. La estro de la delegacio estis Edekon. Kunveturis la senhara Madaraŝ, kaj Kamoĉa, Maĉa, Beteg kaj Upor. La delegitoj kunportis leteron. Ĉat rakontis okaze de nia rajd…
142 visits
15. La sekvantan tagon la reĝino ne akceptis min. Sed mi jam estis vestita, kaj atendis Emonjon. La suno ekbrulis, kaj sekigis la koton al farunaĵeca, la aeron plenigis la odoro de la koto kaj ĉevaldefalaĵo, sed tamen senteblis, ke la aero estas pura kaj…
132 visits
47 Mi bruligis torĉon, kaj ekiris antaŭ mia sinjoro. Ĉirkaŭ la tendoj ĉie kuŝis dormantaj soldatoj. Nur bojado de hundoj aŭdiĝis en la nokto. Mia mastro kun la ĉefmilitestro paŝadis malantaŭ mi. Ili ne konversis. Nur kiam ni venis al nia tendo, kaj la ĉef…
130 visits
29 Post iom tempo mi jam bone spertis la kutimojn, se mia mastro iris tagmanĝi al Atila, mi ne staraĉis antaŭ la pordo. Mi sciis, ke antaŭ sunsubiro li ne returnos. Kaj kiam li tagmanĝas ĉe ĉefmilitestro, mi sciis, ke devos aperi antaŭ li nur ĉirkaŭ je n…
128 visits
28 La somero pasis. La urbo de tendoj ŝanĝiĝis. Apud ĉiuj tendo staris fojnostakoj kaj pajlostakoj. Inter la stakojn oni aranĝis ĉevalkuŝlokojn. Flanke plektaĵo el vergo, kaj nenio plu. Nur ke la norda kaj orienta vento ne atingu la ĉevalojn. Eĉ la tendoj…