ipernity: Aleksandro Horváth's articles

Fragmento el mia taglibro

- 6 months ago

Sabato, 2016-06-04. Bajót Membro de nia societo, Jozefo Trnka invitis sian amikaron al sia naskiĝvilaĝo Bajót la antaŭan sabaton. La gastoj de Tata kaj de Kesztölc kune kun la gastoj el Slovakujo amasiĝis antaŭ la preĝejo, kie komenciĝis la unaŭ ĉapitro de nia programo. En la preĝejo mem la aranĝanto s-ano Trnka kaj la vilaĝestro s-ro Tóth salutis la partoprenantojn, kaj li tuj transdonis la vorton al instruisto Varga Gábor, kiu parolis pri la historio de ĉirkaŭaĵo kaj la vilaĝo de la epoko d…

Gárdonyi: Romano de Ida III-18

- October 19, 2015

La malnova malsereno de Csaba tute disflugis. Li estis seriozeca, kiel ĉiam, sed la pezaj nuboj, kiuj malhelis sur sia frunto en Munkeno, kvazaŭ por eterne malaperis. Sed sur la vizaĝo de Ida anstataŭ de la malnova glata trankvilo malsereniĝis ia ombro. Malofte ankaŭ la okuloj estis tiaj, kiuj tiu de vidvino venanta el la tombejo, nur ŝi ĝuste funebran vualon ne havis. Csaba pensis, ke eble via konfidencumado malĝojigis Idan, ĉar ja, li jam eĉ pardonon ne petis, kiam li alparolis Idan. Li jam…

Gárdonyi: Romano de Ida III-17

- August 23, 2015

Revojaĝante jam ili ne estis tiom fremdaj, ke ili sidus en la plej malproksima angulo de la kupeo. Csaba legis gazeton, sed Ida ne legis romanon. Ili interparoladis. Sur brako de Ida brilis tie ankaŭ la braceleto. Kaj en la kolo pendis ankaŭ medaliono de Mario, kiun je Kristnasko aĉetigis Csaba. Ili interparoladis, kiel du malnovaj, bonaj konatuloj. En Vieno ili prenis ja, denove duoblan ĉambron, kaj Ida same tiel ŝlosis la pordon inter la ĉambroj, kiel je la unua okazo. Nur estis, ke ili pli…

Gárdonyi: Romano de Ida III-16

- August 18, 2015 - 1 comment

Dum la sekvantaj tagoj Csaba apenaŭ estis videbla. Matene ankoraŭ eĉ ne estis hela, kiam li jam urĝis al la nova ateliero. Hejmen li venis nur post krepusko. Li manĝis, kiel la lupo. Apenaŭ li finfumis sian cigaron, li tuj enlitiĝis. Li jam ne iradis en la Luitpold. Fine Ida jam ne povis reteni sin, kaj demandis: – Kie vi tagmanĝas? Se mi permesas ekscii. Csaba levis la ŝultrojn. – Nenie. – Ĉu nenie? – Nenie. Mi ne havas tempon. Ida ektimegis. – Ĉu vi nur vespermanĝas? – Sufiĉas nun a…

Gárdonyi: Romano de Ida III-14

- August 10, 2015

Alian tagon aŭdas Ida, ke oni sonoretas ĉe la pordo. Ŝi pensis, ke iu vizitanto de familio de juĝisto. Okazas, ke estas, kiuj ne scias, ke la familio ferias. Kati tuj elpaŝas informi ilin. Ida senĝene purigadas en la laborejo plu. Sed ŝi aŭdas, ke tiu, kiu alvenis jam paŝadas en la manĝejo, kaj kvazaŭ tiu ne estus sola. Ŝi elpaŝas, kaj vidas, ke alvenis du pentristo-konatuloj: Borbereky kaj Gyertyán. Ambaŭ estis vestintaj en festa, nigra vestaĵo. Gyertyán havis tiel altan ĉemizokolumon, ke ĝi…

Gárdonyi: Romano de Ida III-15

- August 10, 2015

Poste Ida tre hontis la aferon. Dum semajnojn ŝi ne havis kuraĝon ĵeti rigardon al la vizaĝo de Csaba. Do, ĉu kion pensos jam nun pri ŝi Csaba? Kiel ŝi povus klarigi al li, por kio ŝi vekiĝis tiel frue tiun tagon? Kiel ŝi ĵetiĝis al la muelejo? Kaj kial ŝi kaŝiĝis en la abelejo? Kaj kiel rigardis ŝin Csaba, kaj kiel parolis li al ŝi, per kiel malvarma parolo, kvazaŭ li ĉiujn vortojn frostigus en glacio. Precipe ŝi tre hontis, ke tiuj fiaj kuracistoj tie, antaŭ la viroj malvolvis bluzon kaj ĉ…

Gárdonyi: Romano de Ida III-13

- July 29, 2015

La alian matenon Csaba tuj komencis desegni sur tolon la morton de la muzo, aŭ jam do, anĝelotragedion. La modifo pri la figuroj estis nur tiom, ke sur la ŝultroj de la muzo venis grandaj, blankaj flugiloj, kaj la alkurintaj kamparanoj ne estas grekaj, sed hodiaŭaj homoj, tiuj, kiuj falĉas tie ĉe la bordo de Isar. Sur la bildo la homoj estas en grando de duonrealo. Ida ofte kaŝrigardis tra la pordo. Foje ŝi starigis sin apud Csaba. Ŝi rigardis, kiel per rapidmane tiras Csaba la karbon, kiel…

Gárdonyi: Romano de Ida III-12

- July 23, 2015

La alian tagon Csaba vekiĝis malĝoje. Sur la matenmanĝa tablo li vidis nur sian propran tason. Ankaŭ alifoje okazis jam, ke ili ne matenmanĝis komune. Sed tamen tiun tagon li sentis sin malagrable. Li pensadis-pripensadis la okazintaĵojn, kaj li trovis malĝusta, ke li ne parolis la antaŭan tagon kun Ida tiel, kiel tio indus. Se Ida ne ploras, sed kontraŭstaras, kaj obstine gardadas sin, li povus trankvile daŭrigi sian laboron. Sed Ida ne diris eĉ tiom por sia savo, ke ja, ankaŭ la ceteraj edzin…

Gárdonyi: Romano de Ida III-11

- July 20, 2015

Iun tagon post la entombigo, dum la tagmanĝo Csaba ekparolis: – Ĉu vi permesas unu demandon, fraŭlino? – Bonvolu, sinjoro Balogh. – Kial vi ne portas juvelojn, kiel aliaj virinoj? – Por kio? – Por tio, ke oni vidu. Pentrist-edzinoj precipe portas. – Pardonon: mi ne sciis. – Facile kompreni: sur kies edzino oni ne vidas juvelon, oni pensas, ke ŝia juvelo estas en lombardejo. – Pardonon: pri tio mi ne pensis. – Kaj la pentrist-edzinoj portas juvelon ankaŭ por tiu celo: se venas bildkomerc…

Romano de Ida III-10

- July 11, 2015

Ida ne povis ĵeti eĉ rigardon ankoraŭ tagojn longe al Csaba. Eĉ Csaba ne demandis, kio estas la problemo. Li salutis ŝin per la kutima ĝentileco, kiel inter duonkonatuloj tio kutimas. Li sidis ĉe la tablo, kiel oni sidas ĉe tablo de gastejo kun persono, kiun oni konas nur je vido. Kaj la interparolado estis sole unu frago, kiun Ida respondis per obtuza vorto: jes aŭ ne. En la najbaro Ida ekskuzis alian tagon, ke ŝi subite ekhavis kapturnon, kaj ŝi devis enlitiĝi, kaj sia edzo prezentos sin pl…

Gárdonyi: La romano de Ida III-9

- May 25, 2015 - 1 comment

III – 9 Tiun antaŭtagmezon, nur tiel hazarde Ida interkonatiĝis kun germana virino, kiu estis ilia etaĝa najbaro. La virino brosis knaban robon kun matrosa kolumo ekstere apud la stuparo, kiam Ida kun Kati returnis de la antaŭtagmeza enaĉetado. Kati salutis ŝin per kistihand, do kapsignis ankaŭ Ida. La virino ĵetis varman rigardon al Ida. Ida haltis. – Ni estas luantoj de Donauer-loĝejo – diris ŝi afable –, ni venis el Hungarujo. Ni ne scias, ĉu kutimas ĉi tie viziti la najbarojn. Mia edzo…

Gárdonyi: La romano de Ida III-8

- May 18, 2015

Ili havis tian bonŝancon, ke jam tiun tagon ili trovis loĝejon, tiun de Danauer. Ĝi estis tre konvena por ili. La meblaro ja ne estis el la nunaj tempoj – ĝi servas la bravan geedzoparon jam dum kvardek jaroj –, sed la salono, kaj la laborĉambro de la juĝisto rigardas al la angla ĝardeno, kvankam transe super tegmento de pli malalta domo. Ankoraŭ unu ĉambro rigardas al la korto. Ĝi estis ilia dormoĉambro. Csaba tuj elektis la ĉambron de la juĝisto por ateliero malantaŭ la salono. Ĝi estas pli…

Gárdonyi: La romano de Ida III-7

- February 19, 2015

Ida kaj Csaba volas serĉi loĝejon en Munkeno .

Gárdonyi: La romano de Ida III-6

- January 18, 2015

Matene ili ekveturis plu al Munkeno. Ida ne montris malpaciencon pro tio, ke la veturo estas tro longa, do ili ne eltrajniĝis en Salcburgo. Tiam jam ili prenis la duan klason de la trajno. Csaba proponis antaŭ ekveturo, ke ili ne prenu la unuan klason. Tio indas nur en Hungarujo, kie tiom miksiĝas oriento kaj okcidento, mezepoko kaj hodiaŭ, ke la nekonatuloj suspekte rigardadas unu la alian ankaŭ en la kupeoj de la unua klaso de trajnoj – aŭ eble pleje tie. En Germanujo estas pli unueca, pli…

Ĉu en la mondo ĉiu parolas la anglan?

- November 13, 2014

Normal 0 21 Ni havis problemon pri la elektronika ŝlosilo (magneta karto) de la gastodomo, kaj ni iris al la centra domo. Ĉe la akcepteja tablo la akceptistino okupiĝis pri mezaĝa virino. Ŝi volis al ŝi klerigi ion. Pli foje aŭdiĝis la esprimo „lokal tax”. La feremda virino parolis fuŝan anglan, kaj mi aŭdis, ke ŝi plurfoje diras „taksi”. Mi sekvis la diskuton nur duonorele, sed mi pensis, ke temas pri urba taksio. Mi volis helpi, kaj diris: cena. La akceptistino klarigis min,…

Gárdonyi: La romano de Ida III-5

- November 8, 2014 - 2 comments

Returninte ili pasigis du tagojn en Peŝto: Ida en la hotelo, Csaba en sia ĉambro, ili estis nur ĉe la tablo komune. Poste ili denove entrajniĝis. En la kupeo tiam jam nur du lokoj estis liberaj, la du mezaj. Sur la ceteraj lokoj sidis malsana, maljuna kanoniko kaj tri judoformaj vojaĝantoj. Unua – juna razitvizaĝa – kun intereso observis Idan, kaj ĝentile leviĝis de la loko ĉe la fenestro, certe li volis sidi kontraŭ Ida. Tiel la geedzoparo devis sidi unu apud la alia. Ĉe Verőce ekparolis Id…

Gárdonyi: La romano de Ida III-4

- July 20, 2014 - 1 comment

4 Csaba vere ne intencis porti Idan en sian gepatran domon. Kaj ne nur pro tio, ĉar iradis najlaj skurĝoj en sia animo, skurĝoj por sia ŝvagro. Li vere ne volis, ke Ida kunkusadu kun Jolán. Ja, mem Ida konfesis, ke oni ŝin elĵetis el la monaĥinejo. Kaj kiel insolente, trankvile ŝi diris tion! Kial oni elĵetis ŝin? – Kial tio interesas lin? Pro tio certe ne, ke aperus la afero antaŭ tribunalo. La nomon de la edzo makulas nenia klostra delikto. Ili veturis do, senvorte, kiel dum la antaŭa tag…

Gárdonyi: La romano de Ida III-3

- June 5, 2014

Nur ili duope sidis en la kupeo – Ida ĉe la fenestro. Csaba sidis en la alia angulo, ĉe la pordo. La patro per aparta kupeo-bileto sekurigis por ili la okazon konatiĝi. Ili nur sidis, ne parolis. La pluvo batis la fenestron de la kupeo. Ida kun intereso observis, kiel kuras la akvoriveretoj sur la fenestrotabulo unu post la alia: kiel larmoj sur la vizaĝo de homo. Poste ĵetis rigardon al sia valizo. Ŝi leviĝis, kaj tretis sur la sidkusenon. – Ĉu vi volas elpreni ion? – demandis Csaba ĝen…

Aleksandro Horváth's articles

Archives