Aleksandro Horváth's articles

  • Az első levél - La unua letero

    - 5 months ago
    Az első levél tábori postával La unua letero per kampa poŝto 38. XI. 10 Léva Kedves ...! Üdvözöllek a messzi Felvidékről és kérlek, ne haragudj, hogy ilyen sokáig nem írtam. Tehát amint ... én már szeptember 20-án bevonultam a nyergesújfalusi határőr laktanyába, és ugyanitt november 6-án keltünk át a Dunán, hogy megszálljuk a Felvidéket. Első szállásunk Muzsla községben volt. A legnagyobb lelkesedéssel és szeretettel fogadtak bennünket. Másnap az volt a parancs, hogy innen tovább észak f…

  • Unuaj plej frekventaj cent vortoj

    - December 15, 2018 - 2 comments
    Egy 50 millió szó terjedelmű szövegben az első leggyakoribb száz spanyol szó és eszperantó megfelelője. En tekstokorpo kun 50 miliono vortoj la unuaj cent plej frekventaj hispanaj vortoj kun siaj agordaj paroj en Esperanto. de 3405234 de que 3349162 ke no 3166057 ne a 2368719 gr la 2288023 la el 1922428 li y 1774259 kaj es 1729448 estas en 1640089 en lo 1429314 la un…

  • Fonto Esperanto en la montaro Pilis

    - April 12, 2018 - 1 comment
    Antaŭ kelkaj jardekoj, kiam mi rigardadis la novan mapon por turistoj pri la montaro Pilis mi malkovris, ke ĉe la okcidenta rando de la montaro, norde de volaĝo Piliscsév troviĝas fonteto, kies nomo estas Esperanto-fonto. Tuj mi decidis, iam mi devos viziti tiun lokon. Poste, kiam mi sennombrafoje veturis tra la landstrato 10 en direkto al Budapeŝto, ĉe la vojbranĉiĝo al Csév, mi ĉiam rigardis esperante al la montoj, kaj rememoris mi pri mia malnova decido, sed la realigo atendigis sin longe.…

  • Volt egyszer egy cementgyár - diaporama (Technológia)

    - November 18, 2017 - 1 comment
    A lábatlan körüli hegyek 145 éven át adták kövüket a cementgyártáshoz. A mészkőtermelés központja a Kecskekő-bánya, a márgatermelésé a Bersek-bánya volt. A sziklafalról robbantással jövesztették a követ. A rakodást hosszú ideig kézi erővel végezték, majd ezt a nehéz fizikai munkát az ötvenes években fölváltották a baggerok, és a hidraulikus rakodógépek. A lerobbantott kő előtörését a bányában pofástörővel végezték. Az előtört követ vibrátorral szétosztályozták. A nagyobb darabos kő ment a mész…

  • Esperanto kaj mi

    - October 22, 2017 - 2 comments
    Pri la Esperanto mi aŭdis unuafoje en la jaro 1957, kiam mi estis gimnazisto. Kiel mi povas rememori, mi jam kiel malgranda infano interesiĝis pri la lingvoj kaj skriboj, t.e. por la homa interkomprenado. Pri tio mi komencis lerni la stenografion, ĉar mi naive pensis, ke la stenogramoj estas internacie kompreneblaj, simile, kiel la ĉiniaj idiomoj por la ĉinoj, kiuj parolas diferencajn lingvojn en la grandega Ĉinio. (Frue mi spertis, ke tio estis eraro, sed la stenografio pruviĝis por mi tre util…

  • Vinrikolto en hungara vilaĝo Lábatlan en la pasinta jarcento kaj antaŭe

    - March 18, 2017 - 1 comment
    En la lastaj tempoj ankaŭ ĉe ni venis en modon la vinistado. La novaj vinkelhavantuloj aplikas modernajn metodojn, novajn helpaparatojn kaj maŝinojn. Oni devas ,ja, ekkoni ili aperigas vere fajnajn vinsortojn, sed mi nun volas skribi pri tio, kiel okazis la vinrikolto ĉe nia familio en la lasta jarcento kaj pli frue. Verŝajne okazis ĝi simile ankaŭ ĉe aliaj vinberistaj familioj tiutempe, apenaŭ ĝis tiam, ĝis la tradiciaj familibienoj ekzistis. Ankaŭ la vinrikolto, kiel ĉiuj pli gravaj terkul…

  • Szüret Lábatlanon a múlt században és az előtt

    - February  5, 2017
    Az utóbbi időben nálunk is divatba jött a borászkodás. Az újdonsült pincésgazdák modern tudományos módszereket alkalmaznak, újkeletű segédberendezéseket és eszközöket használnak, és igazán finom borokat állítanak elő, azonban most én azt akarom leírni, hogyan zajlott a múlt században a családunknál és bizonyára a többi lábatlani gazdánál is a szüret a múlt században, legalábbis addig, ameddig a hagyományos szőlők és a hagyományos családi gazdaságok megvoltak. A szüret is, mint minden fontosa…

  • Fragmento el mia taglibro

    - June 14, 2016
    Sabato, 2016-06-04. Bajót Membro de nia societo, Jozefo Trnka invitis sian amikaron al sia naskiĝvilaĝo Bajót la antaŭan sabaton. La gastoj de Tata kaj de Kesztölc kune kun la gastoj el Slovakujo amasiĝis antaŭ la preĝejo, kie komenciĝis la unaŭ ĉapitro de nia programo. En la preĝejo mem la aranĝanto s-ano Trnka kaj la vilaĝestro s-ro Tóth salutis la partoprenantojn, kaj li tuj transdonis la vorton al instruisto Varga Gábor, kiu parolis pri la historio de ĉirkaŭaĵo kaj la vilaĝo de la epoko d…

  • Gárdonyi: Romano de Ida III-18

    - October 19, 2015
    La malnova malsereno de Csaba tute disflugis. Li estis seriozeca, kiel ĉiam, sed la pezaj nuboj, kiuj malhelis sur sia frunto en Munkeno, kvazaŭ por eterne malaperis. Sed sur la vizaĝo de Ida anstataŭ de la malnova glata trankvilo malsereniĝis ia ombro. Malofte ankaŭ la okuloj estis tiaj, kiuj tiu de vidvino venanta el la tombejo, nur ŝi ĝuste funebran vualon ne havis. Csaba pensis, ke eble via konfidencumado malĝojigis Idan, ĉar ja, li jam eĉ pardonon ne petis, kiam li alparolis Idan. Li jam…

  • Gárdonyi: Romano de Ida III-17

    - August 23, 2015
    Revojaĝante jam ili ne estis tiom fremdaj, ke ili sidus en la plej malproksima angulo de la kupeo. Csaba legis gazeton, sed Ida ne legis romanon. Ili interparoladis. Sur brako de Ida brilis tie ankaŭ la braceleto. Kaj en la kolo pendis ankaŭ medaliono de Mario, kiun je Kristnasko aĉetigis Csaba. Ili interparoladis, kiel du malnovaj, bonaj konatuloj. En Vieno ili prenis ja, denove duoblan ĉambron, kaj Ida same tiel ŝlosis la pordon inter la ĉambroj, kiel je la unua okazo. Nur estis, ke ili pli…

  • Gárdonyi: Romano de Ida III-16

    - August 18, 2015 - 1 comment
    Dum la sekvantaj tagoj Csaba apenaŭ estis videbla. Matene ankoraŭ eĉ ne estis hela, kiam li jam urĝis al la nova ateliero. Hejmen li venis nur post krepusko. Li manĝis, kiel la lupo. Apenaŭ li finfumis sian cigaron, li tuj enlitiĝis. Li jam ne iradis en la Luitpold. Fine Ida jam ne povis reteni sin, kaj demandis: – Kie vi tagmanĝas? Se mi permesas ekscii. Csaba levis la ŝultrojn. – Nenie. – Ĉu nenie? – Nenie. Mi ne havas tempon. Ida ektimegis. – Ĉu vi nur vespermanĝas? – Sufiĉas nun a…

  • Gárdonyi: Romano de Ida III-14

    - August 10, 2015
    Alian tagon aŭdas Ida, ke oni sonoretas ĉe la pordo. Ŝi pensis, ke iu vizitanto de familio de juĝisto. Okazas, ke estas, kiuj ne scias, ke la familio ferias. Kati tuj elpaŝas informi ilin. Ida senĝene purigadas en la laborejo plu. Sed ŝi aŭdas, ke tiu, kiu alvenis jam paŝadas en la manĝejo, kaj kvazaŭ tiu ne estus sola. Ŝi elpaŝas, kaj vidas, ke alvenis du pentristo-konatuloj: Borbereky kaj Gyertyán. Ambaŭ estis vestintaj en festa, nigra vestaĵo. Gyertyán havis tiel altan ĉemizokolumon, ke ĝi…

  • Gárdonyi: Romano de Ida III-15

    - August 10, 2015
    Poste Ida tre hontis la aferon. Dum semajnojn ŝi ne havis kuraĝon ĵeti rigardon al la vizaĝo de Csaba. Do, ĉu kion pensos jam nun pri ŝi Csaba? Kiel ŝi povus klarigi al li, por kio ŝi vekiĝis tiel frue tiun tagon? Kiel ŝi ĵetiĝis al la muelejo? Kaj kial ŝi kaŝiĝis en la abelejo? Kaj kiel rigardis ŝin Csaba, kaj kiel parolis li al ŝi, per kiel malvarma parolo, kvazaŭ li ĉiujn vortojn frostigus en glacio. Precipe ŝi tre hontis, ke tiuj fiaj kuracistoj tie, antaŭ la viroj malvolvis bluzon kaj ĉ…

  • Gárdonyi: Romano de Ida III-13

    - July 29, 2015
    La alian matenon Csaba tuj komencis desegni sur tolon la morton de la muzo, aŭ jam do, anĝelotragedion. La modifo pri la figuroj estis nur tiom, ke sur la ŝultroj de la muzo venis grandaj, blankaj flugiloj, kaj la alkurintaj kamparanoj ne estas grekaj, sed hodiaŭaj homoj, tiuj, kiuj falĉas tie ĉe la bordo de Isar. Sur la bildo la homoj estas en grando de duonrealo. Ida ofte kaŝrigardis tra la pordo. Foje ŝi starigis sin apud Csaba. Ŝi rigardis, kiel per rapidmane tiras Csaba la karbon, kiel…

  • Gárdonyi: Romano de Ida III-12

    - July 23, 2015
    La alian tagon Csaba vekiĝis malĝoje. Sur la matenmanĝa tablo li vidis nur sian propran tason. Ankaŭ alifoje okazis jam, ke ili ne matenmanĝis komune. Sed tamen tiun tagon li sentis sin malagrable. Li pensadis-pripensadis la okazintaĵojn, kaj li trovis malĝusta, ke li ne parolis la antaŭan tagon kun Ida tiel, kiel tio indus. Se Ida ne ploras, sed kontraŭstaras, kaj obstine gardadas sin, li povus trankvile daŭrigi sian laboron. Sed Ida ne diris eĉ tiom por sia savo, ke ja, ankaŭ la ceteraj edzin…

  • Gárdonyi: Romano de Ida III-11

    - July 20, 2015
    Iun tagon post la entombigo, dum la tagmanĝo Csaba ekparolis: – Ĉu vi permesas unu demandon, fraŭlino? – Bonvolu, sinjoro Balogh. – Kial vi ne portas juvelojn, kiel aliaj virinoj? – Por kio? – Por tio, ke oni vidu. Pentrist-edzinoj precipe portas. – Pardonon: mi ne sciis. – Facile kompreni: sur kies edzino oni ne vidas juvelon, oni pensas, ke ŝia juvelo estas en lombardejo. – Pardonon: pri tio mi ne pensis. – Kaj la pentrist-edzinoj portas juvelon ankaŭ por tiu celo: se venas bildkomerc…

  • Romano de Ida III-10

    - July 11, 2015
    Ida ne povis ĵeti eĉ rigardon ankoraŭ tagojn longe al Csaba. Eĉ Csaba ne demandis, kio estas la problemo. Li salutis ŝin per la kutima ĝentileco, kiel inter duonkonatuloj tio kutimas. Li sidis ĉe la tablo, kiel oni sidas ĉe tablo de gastejo kun persono, kiun oni konas nur je vido. Kaj la interparolado estis sole unu frago, kiun Ida respondis per obtuza vorto: jes aŭ ne. En la najbaro Ida ekskuzis alian tagon, ke ŝi subite ekhavis kapturnon, kaj ŝi devis enlitiĝi, kaj sia edzo prezentos sin pl…

  • Gárdonyi: La romano de Ida III-9

    - May 25, 2015 - 1 comment
    III – 9 Tiun antaŭtagmezon, nur tiel hazarde Ida interkonatiĝis kun germana virino, kiu estis ilia etaĝa najbaro. La virino brosis knaban robon kun matrosa kolumo ekstere apud la stuparo, kiam Ida kun Kati returnis de la antaŭtagmeza enaĉetado. Kati salutis ŝin per kistihand, do kapsignis ankaŭ Ida. La virino ĵetis varman rigardon al Ida. Ida haltis. – Ni estas luantoj de Donauer-loĝejo – diris ŝi afable –, ni venis el Hungarujo. Ni ne scias, ĉu kutimas ĉi tie viziti la najbarojn. Mia edzo…

282 articles in total