[DE] Letzten Montag war in Berlin-Kreuzberg, genauer gesagt im Lido ein Konzert des Künstlerkollektivs Laibach mit dem Namen „Kunst der Fuge“ zu Ehren des Musikers Johann Sebastion Bach. Die Stimmung war gelinde gesagt „laibachig“. Man merkte schnell, dass man nicht auf dem Konzert irgendeiner Musikgruppe war: Keine kreischenden Poppschlampen, anstatt Gegröle entspanntes Quatschen bei Biergartenstimmung und doch lag eine gewisses Knistern schon in der Luft. Zeit zum Plappern gab es auch viel, denn das Konzert fing 22:00 Uhr erst an, obwohl doch 21:00 Uhr auf dem Eintrittsschein stand. Schlimm war das allerdings weniger, denn die Leute waren ja nett. Das Konzert an sich war für sich unbeschreiblich. Jedenfalls nichts, was man sonst so zu hören bekommt. Ich habe versucht, die Stimmung auf Video zu bannen, was mir jedoch nicht leider sonderlich gelungen ist. Zumal ich auch erst ganz zum Schluss auf den Gedanken gekommen bin, die Kamera zu zücken. //

Tipp: Vor dem Lesen anmachen :) // Mia Konsilo: Vidu dum Via Legado

[IL]Dum la lasta Lundo estis Koncerto en la berlin-kreuzberga Klubo Lido de la slovena, artista Kolektivo „Laibach“ (Lajbaĥ). La Koncerto nomiĝis „Kunst der Fuge“ (Arto de l'Fugo) honore al la germana Muzikisto Johann Sebastian Bach. La Emo estis verdire „lajabaĥa“. Oni rapide rimarkis, ke oni ne partoprenis ĉe normala Muzikkoncerto. Anstataŭ kriaĉantaj Popmuzikgefanatikuloj estis agrabla Babilado dum Bierĝardenatmosfero, sed ĉiam estis streĉinta Sursuro en la Aero. Ni havis sufiĉe da Tempo por interparoli ĉar la Koncerto komencis eĉ nur post unu Horo Malfruigo. Sed, la Geĉeestantoj ja estis afablaj Homoj.La Koncerto mem estis nepriskribitebla. Almenaŭ ĝi similis al nenion, kion mi aŭdis antaŭe. Mi provis enkaptigi la Atmosferon per mia Kamereto, sed bedaŭrinde estis sufiĉe malfrue, kaj tial mi nur povas alŝuti la lastajn Minutojn nun.