Van dat meisje dat scheikunde gaf vorig jaar, hebben we geleerd dat we altijd een foto moeten maken van onze resultaten… dat doe ik ook… maar pas nádat ik met alle stofjes ben gaan spelen na het practicum. In ieder geval begint de maand dus met een mooi groen potje, wat digitale krantenknipsels en een foto van de absurde gewoonte van mijn vader, zijn telefoon met hoesje in de verpakking van het hoesje te doen.
Veel geniale ideeën krijg je door domme en onwetende opmerkingen van medeleerlingen, en zo heeft ook nu weer zo’n opmerking van een jongen bij Natuurkunde geleid tot weer een redelijk interessant experiment, inclusief het aansluitende spelen met het lampje, uiteraard.
Op de dinsdag begin ik altijd redelijk laat, en heb ik ook nog een tussenuur. Meestal neem ik dan de camera mee, en als ik hem niet meeneem… waar hebben we die telefoon ook alweer voor? Juist, met de telefoon maak ik nog een kleine fotoserie in het schoolgebouw, maar van de kleine wandeling daarna geniet ik mooi zelf.
Daarna is er de herfstvakantie, of zoals het voor mijn jaarlaag heet ‘studieverlof’, een vriend uit het dorp komt nog langs, we bouwen een kleine diaprojector, waarvan ik met zijn “HUAWEI Y300-0100” (ik noem ‘m maar “Waiwai”) nog een foto maak (mijn eigen telefoon diende als lichtbron). Zelf maak ik dan nog met een hoop krijt de lichtstralen zichtbaar, wat in een enorme ravage op mijn kamer resulteerde.
Het wordt ook weer eens tijd voor “Idioot groot”, verder open ik ‘het seizoen’, bij gebrek aan treinverkeer (werkzaamheden) maar op het industrieterrein.
Met de analoge camera’s maak ik nog foto’s van het station in Schinnen, op mijn kamer experimenteer ik wat met de flits, en in de wei maak ik foto’s van de Geit. Ik verheug me op 8 november… maar dat feest blijkt niet door te gaan.
De weken erna verslind ik een aantal goedkope rolletjes, het zijn volgens mij niet echt bijzondere foto’s, al weet ik dat zelf niet eens, omdat ik ze nog niet helemaal bekeken heb. Het was ook meer om op dat moment bezig te zijn en wat afleiding te vinden. Ik zie een Geit, afwijkende foto’s van de trein naar Heerlen… misschien is het toch de moeite waard, daar volgend jaar eens naar te kijken.