intervjuo ĉe Varsovia Vento

Kiomgrade vi regas la indonezian? Mi jam de longe klopodas dechifri kiom la indonezia estas artefarita. Neniu kapablis doni kontentigan respondon. Kiel efektive kreighis la indonezia? Chu ie ajn sur Java-insulo vivas homoj kiuj parolas denaske ghuste tian lingvon kia estas la norma indonezia? Ie mi legis ke post la dua mondmilito oni elektis iun malgrandan dialekton de la java lingvo kiun parolis nur 20.000 homoj kaj el ghi per simpligoj gramatikaj kaj aldono de multaj vortoj el diversaj lingvaj influoj faris la norman indonezian. Chu tio ghustas? Chu do oni povas diri ke esence la indonezia estas neŭtrala lingvo por chiuj iondonezianoj kiu estas denaske nenie parolata, sed chiuj lernas ghin en la lernejo kaj tiel uzas kiel komuna lingvo?

Mi ne povas respondi viajn demandojn, sed eble interesus vin mia jena sperto:
Kiam mi komencis studi, mi havis aldone la deziron lerni pli bone la turkan, lingvon de mia patro kiun li ne transdonis al mi. Mi konstatis ke en la universitato funkcias fako por 'orientaj' lingvoj, kaj por plenrajte partopreni la kursojn, mi devis enskribiĝi, kaj elekti du lingvojn. Kiun lingvon kiel la duan? La reprezentantoj de la studentoj konsilis al mi la korean, ĉar ĝi ne estus tro malfacila, kaj la laboro por sukcesi en ekzamenoj modesta. La indonezian ili malkonsilis al mi, kio surprizis min.
Ili asertis, ke la gramatiko de la indonezia estas tre malgranda, kio ja faciligas la komencon de la lernado; sed ke ĝi estas eĉ tiel malgranda, ke multaj esprimrimedoj, kiujn lingvo bezonas, formale ne ekzistas; kaj tial dum la kelkjardeka uzado kiel ĉiutaga lingvo en granda homgrupo, elformiĝis "sovaĝe" multaj komplikaj nuanciloj tute preter la formala gramatiko. Sed ĝuste tiujn oni postulus en ekzamenoj, kio farus la sukceson malfacila.
Mi tamen elektis la indonezian, ĉar mia celo ja ne estis ekzamenoj. Kvankam mia studado de fiziko postulis multe da tempo, la ses horoj de la turka semajne mirakle enŝoviĝis tute bone en mian tempoplanon. Sed por la unusola horo de la indonezia mi bedaŭrinde neniam havis tempon. Do mi eĉ ne eklernis ĝin, sekve mi ankaŭ ne povas (mal)konfirmi la priskribitajn asertojn.

Saluton, Heidi. Mi aŭskultis vin en Varsovia Vento, kaj, mi devas konfesi ke mi ne rekonis ke temis pri vi, interalie ĉar oni parolis pri filo, kaj mi ne sciis ke vi panjiĝis. Gratulon!
La temo estis tre interesa. Kaj ĝenerale la podkasto de la varsovianoj estas tre lerte farita. Do, rean gratulon.

Saluton Tonyo,
Dankon pro viaj gratuloj.
Mi panjiĝis antaŭ pli ol jardeko... do tiam ni ankoraŭ ne konatiĝis!
Mia filo, Robin, havos 11 jarojn la lastan tagon de majo.
Estas ĉiam tiel ke mia voĉo ne rekoneblas kiam ĝi estas surbandigita. Eĉ mia filo ne rekonis min!
Nu, tio ne gravas. Mi ja esperas ke la enhavo estas sufiĉe interesa.

Ĉu vi jam vidis aŭ legis la libron pri kiu temas?

Dankon pro via mesaĝo,
Heidi