Vidu knabino belega, iganta amena
Jen ŝi la reĝino de I’ plaĝ’ Ipanema
Kun dolĉa luliĝo survoje al mar’

Ino de korp’ originta de I’ sun’ de Ipanema
Kun paŝo sambeca ŝajnante poemo
Kaj se ŝi koksumas mi ĝemas nur “Ahhhh”

Ah, mi rigardas ŝin malfeliĉa
Kial min punas soleco?
Ah, nekrdebla beleco
Belulin’ kiu ne estas mia
Sola, sed tiom gracia

Ho, se ŝi nur sciintus ke kiam ŝi venas
La mondo entute en gracio plenas
Kaj iĝas pli belan pro kaŭzo de amor’.