Harri Laine's blog/

Kio okazis al la birdoj, pri kiuj mi raportis en ĉi tiu blogo la 19-an de marto kaj kvarfoje en aprilo? La birdoj iĝis siaspecaj famuloj en Finnlando, kiam la gazetaro rimarkis la draman aspekton de eventuala batalo inter maragloj kaj fiŝagloj.

Ĉio iris glate, eĉ idilie, ĝis la 23-a de majo je 16:04:41. Tio estas la lasta momento, kiu donis aktualan foton el la nesto. La retpaĝo nun daŭre montras unu saman bildon pri fiŝaglo kuŝanta en sia nesto, sur ovoj, dum pluvego grizigas la pejzaĝon. La bildon akompanas jena teksto: “La fotilon ĉe la nesto rompis fulmo la 23-an de majo. Ne eblas ripari ĝin sen ĝeni la nestan vivon de la birdoj. Tial neniuj bildoj estas ricevataj antaŭ ol oni ringos la idojn je la monatŝanĝo junio-julio.”

Pri la nesto jam vintre interesiĝis du maragloj, kaj printempe ĝin vizitis pluraj fiŝagloj. Finfine, paro de fiŝagloj sukcesis proprigi la neston al si. La unuajn ovojn ŝi metis ĉirkaŭ la unua de majo, kaj post tio unu el la birdoj daŭre kovadis en la nesto. La 23-an de majo okazis ega fulmotondro en la insularo, kaj la fotilo ĉesis funkcii.

Dum la sentemaj semajnoj de kovado kaj prizorgado de idetoj oni ne povas grimpi al la nesto por teknikaj riparoj – tio estas eĉ laŭleĝe malpermesita. Spertuloj tamen ringos la fiŝaglidojn, kiam tiuj aĝos ĉ. unu monaton, kaj oni esperas, ke tiam eblos simple anstataŭigi la rompitan fotilon per nova aparato. Se la difekto estas pli granda, kaj simpla anstataŭigo ne sufiĉas, povas esti ke la interrompo eĉ pli longiĝos.

Nun oni scias nur, ke la fiŝagloj plu vivas kaj loĝas en la nesto, kaj ke do verŝajne nek la nesto mem nek la ovoj difektiĝis. La unua fiŝaglido eble ĝuste nun estas rompanta la ŝelon de sia ovo.

Jam proksimas somermezo! Postmorgaŭ estos Johana tago, nia festo de somera sunhalto, kaj jam la antaŭtago morgaŭ estos feria. Norda somero montras sian abundan lumon, verdon, florojn.

Tra fenestro mi ĵus rimarkis iun saltadi en nia ĝardeno. Ĝi haltis ie-tie por manĝi herbon, ŝajne tre elekteme. Estas tiom da manĝindaĵoj en la nuna sezono, ke eblas rifuzi plejmulton de la verdaĵo sin proponanta kaj frandi nur la plej bongustajn kreskaĵojn.

Leporo sur herbejo

Mi penas esti silenta por ke la leporo ne rimarku min, eliras kun fotilo kaj sukcesas kapti kelkajn bildojn pri la besto. Ĝi tamen baldaŭ suspektas ion, ekaspektas tre singardema, rimarkas min kaj forkuras. Sed antaŭ ol malaperi ĝi petas, ke mi peru ankaŭ ĝiajn salutojn al ĉiuj legantoj de mia blogo.

***

Por vidi fiŝaglidojn

La paneo de la fiŝaglo-fotilo, pri kio mi blogis la 1-an de junio, tre afliktis multajn birdoamantojn, kiuj deziris sukcesan kovadon kaj feliĉan nestan vivon por la agloparo, al kiu ne prosperis havi idaron en 2008. Nun oni ne scias, kio precize okazas en la nesto.

La amantojn de tiu insulara pejzaĝo iom konsolas alia nesto, pli norda (mi afiŝis vintran bildon pri ĝi). Tie, sur la insulo Hailuoto, jam eloviĝis tri fiŝaglidoj, kaj la gepatroj ame kaj kompetente vartas ilin. Eblas vidi la neston tra la tuta tagnokto, ĉar ĝi situas tiom norde, ke la suno malaperas noktomeze nur por du horoj, kaj eĉ tiam regas sufiĉe luma krepusko. Sunsubiro okazas tie iom post la 24-a horo, tio estas je la 21-a horo laŭ universala (Grenviĉa) tempo. La plej malluma momento do estas iom post la 1-a horo nokte. La nestofotilo sur Hailuoto troviĝas ĉi tie: Hailuoto-nestofotilo.