Harri Laine's blog/

Noblaj aglomienoj

Post mia blogaĵo de la 19-a de marto pli kaj pli certiĝas, ke ĉi-jare la fiŝagloj perdos sian neston kaj ke ĝin okupos paro de maragloj. La fiŝagloj ankoraŭ ne videblis, ili verŝajne estas survoje de Afriko al la nordo. Hodiaŭ, la unuan fojon mi vidis samtempe paron de geagloj en la nesto: unu el ili kuŝas tie, la alia staras ĉe la rando kaj observadas la ĉirkaŭon. Unu horon ili jam tiel postenis, kaj ŝajnas konsideri la neston sia propra hejmo (se mi ĝuste interpretas la noblajn aglomienojn).

Se la situacio ne draste ŝanĝiĝos, la fiŝagloj, kiuj konstruis la neston, grave disreviĝos je sia reveno.

(Bildofonto: Fiŝaglofotilo de TurkuAMK)

Fiŝaglo hejmenflugis de Afriko…

Hodiaŭ oni vidis la unuan fiŝaglon ĉe la nesto. En la sama tago estis pluraj raportoj kaj pri maragloj kaj pri (unu sola) fiŝaglo. La agloamikoj intense observos, kio okazos dum la sekvaj semajnoj.

Ĝis nun oni ne vidis ringon ĉe piedo de iu el la agloj. Precipe multaj maragloj portas ringon, ĉar oni tre atente observas ilian nestadon kaj ringumas idojn jam en nesto. Antaŭ kelkaj jardekoj la maragloj preskaŭ formortis en Finnlando, sed nun ilia nombro iom post iom kreskas.

Dekstren, al la strateto

En Jerusalemo mi piediras laŭ la strato Gerŝon Agron. Bruas kamionoj kaj fosmaŝinoj ĉe granda hotelkonstrua laborejo. Proksime situas Usona Konsulejo. Mi estis ĉi tie jam unu fojon antaŭe kaj memoras, ke ie najbare troviĝas la strato Zamenhof.

***

Jen ĝi, sed mi rimarkas strangan detaleton sur la stratnoma ŝildo: Tute klare, iu kovris per farbo la komencliteron de la antaŭnomo en la latinlitera versio. Restas tamen la punkto kaj ĝi klare indikas, ke io mankas.

Kiu Z?

***

Misteraj detaletoj ĉiam altiras min, kaj mi decidas vidi ankaŭ aliajn nomŝildojn de la sama strato. Unu el ili ŝajnas dekomence havi nur la familian nomon, sed du aliaj eĉ pli klare montras, ke io estis kaŝita. Pri kio temas?

La hebrea teksto sur ĉiu ŝildo havas la hebrean literon alef (א). Ĝi estas la unua litero de אליעזר = Eliezer, la nomo kiun ni plej ofte renkontas en la formo Lazaro. Tio do estas tute en ordo. La ŝildo ankaŭ enhavas la hebrean vorton por Esperanto, kaj tial ekzistas nenia dubo pri tio, kiun oni volis honori per la stratnomo.

Ĉe la alia fino

Mi klopodas ion konjekti: Eble la ŝildofarinto siatempe elektis la latinan literon por respondi al hebrea nomo Eliezer, kaj do tute logike skribis “E. Zamenhof St”. Tio, kompreneble, vekis proteston ĉe la unue alveninta nehebrea esperantisto, kiu ne povis imagi ion alian ol “L.” antaŭ la familia nomo.

Sed ĉu tiu unua esperantisto tuj iris aĉeti farbon kaj penikon, ĉu nur denuncis la aferon al la urbaj ŝildistoj, kiuj poste sentis sin devigitaj korekti la aferon?

Tria varianto

La korektintoj evidente opiniis, ke sufiĉas forigi la literon kaj ne necesas anstataŭigo per io alia. Tio estis saĝega decido, ĉar la monda esperantistaro certe estigus tumultan batalon pri tio, kiu litero efektive estus ĝusta. Tion scias ĉiu, kiu iom partoprenis la harfendajn batalojn pri detaloj de la Internacia Lingvo. Flamaj disputoj tiaj abundas en retaj forumoj.

Ĉu iu Israela esperantisto povas konfirmi aŭ malkonfirmi mian konjekton?

Kelkajn aliajn bildojn pri la sama strato vidu en la albumo “Alef Z”

Sereno post sunsubiro

Kvieto regas ĉe la aglonesto. La suno subiris antaŭ 42 minutoj. Birdoj ne videblas. La brile blanka strieto dekstre de la nesto kaj la makulo sube reflektas lumon de la navigacia signala lampo lokita en la turo sub la nesto.

La suno subiris je 20:28 kaj leviĝos morgaŭ je 6:38 (tio estas 17:28 kaj 3:38 laŭ la Universala Tempo). Post unu semajno la tago jam estos je 40 minutoj pli longa ol hodiaŭ.

En la reta forumo de regulaj observantoj mi legis, ke hodiaŭ okazis ia konflikto ĉirkaŭ la 20-a horo. Iu forpelis la fiŝaglon, eble maraglo, sed tio ne estas tute certa. Ankaŭ povas okazi bataloj inter fiŝagloj pri posedo de bona nesto.

Aliaj hodiaŭaj bildoj, kiujn mi kaptis ekrane el la aglofotilo de TurkuAMK, troviĝas en la albumo Aglejo.

HS pri “miaj” agloj

Mi havas problemon. La aglonesto, pri kiu mi artikolis unuafoje la 19-an de marto, subite fariĝis fama. La birdoj jam estas filmsteloj. Ekde la pasinta semajnfino aperis multaj raportoj pri la agloj en gazetaro kaj eĉ en televido. Iu ĵurnalisto eksciis pri la streĉita situacio ĉe la nesto, kaj nun aperas raportoj unu post alia. Estas klare, ke precipe la konfliktaj cirkonstancoj vekis atenton de la ĵurnalistoj.

Kial do problema por mi? Nu, unue: ĉar la gazetaro donis ankaŭ la adreson de la fotilo, nun estas tiom da novaj spektantoj kaj sekve tiom da datuma trafiko, ke jam ne bone sufiĉas la telekomunika kapacito de la fotilo por rapide provizi bildon al ĉiu rigardanto. Pro la troŝarĝita lineo, ne malofte mi hodiaŭ vidas surekrane sciigon pri malsukceso ricevi aktualan bildon.

Sed estas ankaŭ alia dilemo: Mi (instinkte?) ne interesiĝas pri publikaj briluloj, ĉu tiuj estas politikistoj, ĉu aktoroj, ĉu kantistoj. Nun, kiam miaj karaj agloj estas famuloj, mi ne scias kion fari. La vivo ĉe la nesto estas interesa, kaj mi precipe ŝatas la laŭvetere varian pejzaĝon, kiun peras la bone lokita fotilo. Sed observi brilemulojn. Ba!

Eble tamen ekzistas solvo por mia persona dilemo: la birdoj ja ne estas publikaj brilemuloj, nur publikaj briluloj. Tio iom malpezigas la forpuŝan aspekton de la afero. Do, ĉio en ordo. – Sed mi ne plu ofte raportu pri la aferoj.

La maragloj ne aperis hodiaŭ, sed la sola fiŝaglo aktive ordigas kaj riparas la neston. Komparante bildojn de malsamaj tagoj, oni facile rimarkas nove alportitajn branĉojn. Iam la birdo longe sidas kaj rigardadas al la maro. Homo interpretas: Ĝi sopiras ion – ĉu kunulon?

Ĉu cigno?

Vespera senventa maro spegule reflektas la insulojn. En la spegulbildo de la proksima, dekstra insulo videblas blanka punkto, kiu longe moviĝadis laŭ la bordoj. Mia diveno: muta cigno (Cygnus olor). – Distanco de la nesto al la insula bordo estas ĉ. 500 metroj.

Konstrumaterialo

Fiŝaglo portas per la beko pezan branĉon kaj zorge metas ĝin ĉe la nestorando.

Ordigi la plumaron

Necesas ordigi ne nur la neston, sed ankaŭ sian plumaron.

Komparu kun norda nestejo

Se tro famiĝas la sudaj agloj, mi eble komencos observi alian neston multe pli nordan. Ĉi tiu bildo montras loĝejon de fiŝagloj en Hailuoto (norda latitudo 65 gradoj: v. mapon). Tie ankoraŭ nun neĝo kovras la teron kaj oni eble devos plu atendi kelkajn semajnojn, antaŭ ol alvenos la posedantoj. La reta fotilo troviĝas ĉi tie, kaj ŝajnas ankoraŭ ne troŝarĝita de vizitantoj.