Harri Laine's blog/

Rigardante fotojn pri miaj someraj vagadoj, mi aparte interesiĝis pri ĉi tiu simpatia hundo. Ĝi memorigis al mi la egale simpatian skarabon, pri kiu mi raportis en la artikolo El la vivo de unu frandemulo, en junio.

Malnecesejo

Mi trovis ankaŭ kelkajn aliajn bildojn kun iom rilata temo. Kvankam temas pri nur hazarda aro de disaj fotografaĵoj, mi decidis kunhavigi ilin ankaŭ al vi. Iom da klarigaj notoj troviĝas super kaj sub la bildoj. Se vi ion interpretas malsame ol mi, bonvolu aldoni komenton. Por vidi la bildojn, iru al la albumo Necesaj okaze de bezono, aŭ simple vidu miajn dokumentojn komence de la ĉi-supra bildo.

En la komunumo Kerimäki, en sudorienta Finnlando, staras la plej granda ligna preĝejo kristana. En 1844 la tiama paroĥo, kun siaj 12 000 loĝantoj, komencis kunlabore konstrui novan preĝejon, la kvaran aŭ kvinan de la paroĥo. Ilin ne kontentigis la unua desegnaĵo de arkitekto, kiu planis domon kun 1500 sidlokoj. La preĝejo havu lokon por duono de la paroĥanaro! Monon la paroĥo ne havis por konstruigi preĝejon masone, el ŝtono kaj brikoj, sed ligno abundis en la arbaroj.

Do, faru la preĝejon el traboj kaj tabuloj, sed faru grandan! La arkitekto redesegnis ĉion, kaj en la jaro 1848-a pretiĝis la templo, kies benkoj longas sume 1670 metrojn, kie tri mil homoj povas sidi kaj krome du mil stari.