Perfekta tago

Perfekta tago

Ĉu iam vi ŝtatas imagi kie vi devus esti kaj kion sperti por ĝui vere perfektan tagon? Mi ŝatas fantazieti kaj reveti, sed la 2-an de februaro mi travivis reale perfektan tagon. ;-)
Kio okazis? Ellitiĝo je la 5a matene kaj post iom da preparo mi forveturis al Vilnius, kiu iĝis por tiu semajnofino ne nur la ĉefurbo de Litovio, sed ankaŭ la ĉefurbo de libroj. La plej granda librofoiro de Baltaj landoj furoris tie.
Ĉar samtempe kaj tute apude, (kaj tute saĝe), okazis ankaŭ foiro: „Lernado, studado, karjero, 2008“ kunveturis per buso 45 lernantoj de nia gimnazio kaj 4 koleginoj. Lernantoj estis nur tiuj kiuj „meritis“ tian vojaĵon: nur la plej aktivaj en la lerneja vivo aŭ la plej bonaj en la lernado. Ne mirinde, (kvankam mi miris kiam konstatis), ke 28,8% estas miaj „esperantistetoj“. :-)
Nu, ni devis veturi pli ol 300km por atingi la celon kaj kiam atingis - tiam ĉiu minuto estis festo! Atendis nin maro da libroj, plej diversaj, 200 budoj kie oni prezentis siajn eldonaĵojn de 6 landoj, interesaj renkontiĝoj kun 14 eksterlandaj kaj 80 litovaj aŭtoroj, eldonistoj, pentristoj, artistoj... Etoso kiel en UK kiam oni volus samtempe esti en kelkaj lokoj! La slogano de la ekspozicio estis „Mi legas, do mi estas“.
Mi estis kvaran fojon en la Vilniusa librofoiro, do kiel spertulino mi disdividis la tempon tiel, ke mi povis partopreni multon. Estis tre interese en la diskuto „Lingvoj - identiteto de la eŭropanoj“. Diskuton partoprenis la fama lastatempe inter esperantistoj EU komisionano L.Orban, sed li estis tiel atakita de defendantoj de litova lingvo en EU, ke mi neniel sukcesis demandi ĉu li kaj lia komitato jam evoluas al pli pozitiva taksado de Esperanto kiel pontlingvo.:-)
Mi ankaŭ scivoleme rigardis la malfermon de la ekspozicio pri Afriko. La fama litova aktorino pro laboro de edzo tie loĝas kaj fotas jam kelkajn jarojn. Kaj la pinto de la tago estis la renkontiĝo kun mia preferata verkisto John Irving. Li ne diris ion eksterordinare novan pri lia verkado aŭ vivo, sed lia parolmaniero estis tiel bele malrapida, klara kaj simpla, ke mi ĝuis, la senton kompreni lin sen atendi interpretistinon. :-)
Ni forlasis la foiron post 8 horoj de senĉesaj impresoj kaj kiam ni denove kolektiĝis en la buso, tuj komenciĝis gaja „postfoiro“, Ĉiu havis kion rakonti, ĉiu aĉetis librojn kaj ekmarĉandis kiu al kiu kaj kiam pruntos... Mian hejmon mi atingis tuj antaŭ noktmezo, laca, feliĉa kaj kun sento, ke unu plia perfekta tago de mia vivo pasis, sed restas espero, ke post la jaro ĝi ripetiĝos.
Kio vian tagon igas perfekta?