A Giridhar RAO's blog/

Esperiga novaĵo: Laŭ lastatempa raporto en la (anglalingva) tagĵurnalo The Times of India, la nombro de la barataj infanoj en la aĝo-grupo de 6-14 kiuj ne iras al la lernejo, malpliiĝis de 7,6 milionoj en marto 2007 ĝis 4,5 milionoj en marto 2008.

Eĉ pli esperige laŭ la raporto estas la informo, ke la plej parto de tiuj kiuj nun ekiras al la lernejo apartenas al tri tradicie marĝenaj grupoj -- islamanoj, indiĝenaj popoloj kaj dalitoj (t.e. anoj de la t.n. 'malaltaj kastoj' de hinduismo).

Bedaŭrinde, la raporto citas nenian fonton por la informoj. Aliflanke, kvankam la registriĝo de infanoj en lernejoj estas sufiĉe grandskala, tamen la plej grava defio restas reteni ilin en la lernejo: tutlande ĉ. 60% lasas la lernejon en la 10 jaroj de la lernejo.

La loĝantoj de la orientbarata gubernio Oriso estas la plej lastatempaj kiuj pripensas nomŝanĝojn de la gubernia kaj lingva nomoj.

Loĝantoj de Madraso, Bombajo kaj Trivandrumo jam revenis al la ekuzo de la nomoj de tiuj urboj en la propraj lingvoj -- do, Ĉenajo, Mumbajo kaj Tiruvantapuramo.

Nun, la Orisanoj -- laŭ raporto en la anglalingva tagĵurnalo The Hindu -- proponas angle literumadi la nomon de la gubernio, 'Odiŝa', kaj la nomon de la lingvo, 'Odia'; tiel estas, kapti per tiuj ŝanĝetoj la sonojn de tiuj nomoj en la orija lingvo.

Notindas, tamen, ke tiu 'd' en la literumado estas retrofleksa frapeto -- -- kaj ne la alveolara plozivo de la Esperanto 'd'. La nuna Esperanto-literumado de Oriso kie oni parolas la orijan lingvon eble redonas pli fidele la retrofleksan frapeton de la proponata 'd' de Odiŝanoj kiuj parolas la odijan lingvon. Eble do ni restu ĉe la gubernio Oriŝo kie oni parolas la orijan lingvon.

Senreligia Ĝivan

('Mathamillaatha Jeevan' - angla transskribo de la malajala titolo, proks. 'madamilada ĝivan')

Jen la mallonga leciono (por klaso 7; 12-jaruloj) pri kio furore polemikas unuflanke la kerala registaro, kaj aliflanke aro da religiaj eklezioj. (Jen anglalingva raporto pri la polemiko.)
La angligo (kiu estas mia fontoteksto) de la malajala originalo aperis en la tagĵurnalo The Hindu (26a de junio 2008).

****

Sidigante la gepatrojn, kiuj venis kun ilia infano, en la seĝoj kontraŭ si, la lernejestro ekplenigis la aliĝilon.

'Filo, kio estas via nomo?'

'Ĝivan.'

'Bone, bela nomo. La nomo de la patro?'

'Anvar Raŝid.'

'La nomo de la patrino?'

'Lakŝmi Devi.'

La estro levis sian kapon, rigardis al la gepatroj, kaj demandis:

'Kiun religion ni menciu?'

'Neniun. Skribu, ke ne estas religio.'

'Kaston?'

'Same.'

La lernejestro klinis sin malantaŭen en la seĝo kaj demandis iom serioze:

'Kaj se li sentas la bezonon por religio kiam li kreskos?'

'Li elektu sian religion kiam li sentos la bezonon.'

****