Du kontraŭ unu : la triadoj en homaj interagoj

La metodo de la triadoj aplikiĝas al multaj situacioj.. de la triado familia [patro, patrino, infano(j)]ĝis la ĉiuspecaj balotoj [dekstro, maldekstro, popolo]. Ĝi povas klarigi kial la rezultoj de la konfrontiĝoj povas esti sufiĉe ofte surprizindaj, ne raciaj..

Mi ĉerpos en la libro de Thodore Caplow plej simplan skemon. Tiu de tri mafiozoj lasitaj pro hazardo sur ne enloĝanta insulo.. Ili do estas nur tri, kaj jen tuj okazas lukto por la povo..

Ni vidu la komencaj kondiĉoj . Unu A estas la plej forta el la tri, logike li devus rapide fariĝi la ĉefo .; dua B estas mez forta kaj ta tria C  estas la plej malforta el la tri . Oni do povus supozi ke la ordo de la hierarkio estos A  B C.

Erare... ĉar ili estas tre malicaj mafiozoj, kio ne devus surprizi nin.. Ili do provos alianciĝi  unu kun alia por superi kaj fariĝi la estroj de la grupo.

Oni povas ekzemple aliancigi   B kun C .. kaj la malfeliĉa A estas venkita de la fortoj de la du aliaj kunuloj.

Tiam A pripensas "se mi alianciĝus kun C aŭ B,mi eble povus superi" kaj proponas avantaĝojn al eventuala aliancano kaj pro tio retrovas la unuan lokon en la hierarkio..

Evidente, en la reala vivo, la afero estas iom pli malsimpla ĉar la fortaj rilatoj inter la homoj ne nur dependas de la krudaj fizikaj kapabloj.

Se , anstataŭ izolitaj homoj, oni prenas homajn grupojn, la afero estas des pli kompleksa ke la homoj ne ĉiam obeas al la oficialaj estroj de sia grupo.. La principo tamen samas, kaj la triada metodo ja permesas kompreni la "balotan kuirarton" kie por venki oni devas serĉi aliancanojn., la aliancoj ne ĉiam estas tiuj kiujn oni atendus se la decidoj dependus nur de moralaj aŭ ideologiaj kialoj..