Lastajn vortojn pri finiĝinta amikeco

Amikeco kiu ĉesas, kiel cetere ekspariĝo tro ofte kondukas al lavango de reciprokaj riproĉoj. Mi provos ne fali en la kaptilon des pli ke vere mi ne suferas.. Simple miaj legantoj rajtas scii, nur per kelkaj vortoj, ke io finiĝis kaj kial.

Ĉar ĉiu novaĵo en nia esperanto vilaĝeto rapide disvastiĝas kaj ĉar la malapero pro fermo de la konto, fare de la Ipernity teamo, de nia sorĉistino el Split lasis sulfuran odoron mi estas iom devigata klarigi mian pozicion..

Unue, ŝi estas sendube talenta.. Ŝia agresemo ne povas konduki min al juĝa eraro pri tiu punkto.

Due, mi ne plendis pri ŝi kaj do ne partoprenis en la « murdo » [ŝi tamen daŭre vivas..] Sed mi tute aprobas la decidon de Ipernity...

Ŝi, dum tuta jaro, per ĉiuj troveblaj rimedoj turmentis malfeliĉulon pro am- misiluzion kaj atakis diversajn rivalulinojn..

Mi ne povas akcepti tiajn agadojn.. Mi certe ne prezentas min kiel « perfektulo » en « perfektula mondo » sed tia morala hom- ĉasado estas ĉe limo de kio mi povas akcepti en nia amikeca rondo esperantista..

Do nun finite, Tilio vomas min kaj eble provos vomi sur min..

Ne gravas.. Mi tute aprobas ke vi legu ŝiajn verkojn sen pripense.. Neniu fariĝos mia malamiko pro tio..