Ni kaj nia kuzeto "bonobo"

Bonoboj [science Pan paniscus] estas la specio de simio plej proksima de ni .. Ĝi vivas en la arbaroj de Kongolando..

Tiel proksima ĝi estas de ni ke ĝia genaro estas 98% sama ol la nia..

De ĝia malkovro ekestis kvazaŭ legendo pri tiu kuzo.. Legendo pri paca popolo neniam uzanta perforton kaj posedandata senliman seksan apetiton..

Kio veras ? Se, bedaŭrinde, bonoboj same kiel ni kverelas kaj kapablas interbuĉadi, du sintenoj karakterizas la vivon de bonoboj en triboj de po cento da individuoj :

egaleco inter viroj kaj virinoj

ofta solviĝo de konfliktoj per seksaj agoj ĉiuspecaj

Jen kio naskis la legendon de kvazaŭ paradiza vivo.. Homoj facile opiniis ke oni malkovris la biblian Edenan lokon.. Se oni aldonas ke marŝado sur la malantauaj kruroj ne maloftas ĉe tiuj kvarmanuloj, estas komprenebla la emocio antaŭ tiu bildo de nia propra deveno..

Fakte, laŭ sciencaj esploroj, la disiĝo inter homoj kaj ĉimpanzoj aŭ bonoboj datumas je du milionoj da jaroj..

Nun la specio Bonobo estas minacata.. restas nur kelkaj dekmiloj da individuoj kaj en aparta loko, la sovaĝa arbaro en Kongo.. Necesas agado de homoj por protekti ilin kontraŭ detruo de ilia vivmedio kaj ĉasado..

Komuna deveno devigas al ni tian agadon..

Des pli ke tiu kuzo donas al ni ŝlosilon pri nia evoluo.. Ili eskapis la seksardajn periodojn kiuj karakterizas la aliajn mamulojn, iliaj inoj estas konstante disponeblaj por seksumo [tio ne signifas ke la bonobo-inoj naskas tre ofte, ĝenerale naskiĝo okazas kvin jarojn post la antaŭa]..

Por ke venu la komplekseco de homaj civilizoj, bezonas ke la plurforma perverseco [laŭ la Freŭd-a esprimo] de nia specio estu bremsata.. Jen venas la rolo de la religiaj kredoj en la genezo de niaj socioj..