(Eo) Mi memoras pri tiu momento... izolata vilaĝeto. Mi alproksimiĝis, nenio.......en vintro, en ĉi-tiu Lozerio-vilaĝeto, ĉiam estas nenio.
Forpasinte la vojlanternon, mi alfrontis mian timegon kaj mi daŭris, daŭris en la plej kompleta nigra nokto...la silento, nur kelkaj best-krioj...

Poste, nur malgrandegan vojeton, mi paŝadas ankoraŭ pli malproksime, pli malproksime, ankoraŭ pli... Mirinda momento, jes ja...
Ofte, la timo okazigas ekscitan impreson.

(Fr) Je me souviens de ce moment, hameau isolé, je me suis approchée, personne.... en hiver, il n'y a jamais personne dans ces hameaux de Lozère. Passé le réverbère, j'ai affronté ma crainte et j'ai continué, continué dans le plus noir complet,le silence, juste quelques cris d'animaux..et puis, un tout petit chemin, j'ai poursuivi encore, encore et toujours. Merveilleux moment.
La peur provoque souvent un effet excitant.

 

Mon diaporama "Lozère" (lien ci-dessous, puis "lancer le diaporama et là, magique, ça démarre et avec de la musique, en plus....)

www.ipernity.com/doc/genevievem/album/48139