En esperanto :

Malgraŭ la malbona vetero, mi decidis, hieraŭ, grimpi sur "Ejfelturo" ĉar, mi ne plus iris ekde mia infaneco (do, de longtempe ....)
Kvankam ekzistas liftoj, mi elektis ŝtuparon.

Post la kutima esploro por eniri iu ajn publika loko, mi devis ĵeti mian vitran akvon boteleton, kaj, poste, mi eksupreniris.
342 ŝtupoj por atingi la unua etaĝo. Kuraĝu, Geneviève !!
Jam, de tiu-ĉi altnivelo, bela estas la vidado.
Pro tio ke, preskaŭ neniam falas neĝon sur Parizo, modo estas artefarita neĝo, same kiel en la unua etaĝo de la Ejfelturo. Mi, per neĝoŝuoj, ĉirkaŭigi la etaĝon (stranga, marŝi per neĝoŝuoj sur Ejfelturo, ĉu ne ?).

Nature, staras ĉi tie, magazenoj kaj kafejo. Ankaŭ, vestiĝo de la malnova helikŝtuparo (devas esti, antaŭe, ankoraŭ pli malfacile supreniri)
Suprenirinte ĝis la dua etaĝo, mi mirindis pro la konstruaĵo, kiu, kompreneble, proksime, mi vidis. Ankoraŭ 328 ŝtupoj por atingi la dua etaĝo.Belega vidado sur Parizo, jes.
Finfine, por iri de la dua etaĝo ĝis supre de Turo, estis nur lifto kun granda vico. Mi ne iris.

Kelkaj fotoj estas en "Ejfelturo albumo"

 

 

En français :

J'ai tout de même grimpé 670 marches pour atteindre seulement le deuxième étage de la Tour Eiffel (j'espère que je ne me suis pas trompée en comptant) .

Dommage que, pour aller tout en haut, il faille prendre l'ascenseur.

La vue du 2ème est splendide mais, hier, le temps ne s'y prêtait pas.

J'y retournerai sûrement par ciel bleu et vue plus agréable.