Όπερ δηλαδή και μην έρθετε να μου πείτε οτι δεν ήταν πολύ αφχάριστος άνθρωπος ο Αδάμ. Διότι, κύριε, βρήκες δουλειά και σ' έβαλε ο Θεός περβολάρη και τσιρίμπαση στον Παράδεισο. Πολύ ωραία! Κάνε κουμάντο και φάε ό,τι γουστάρης και παίξε το λουρί της μάνας με τις νεροφίδες. Σου κάνει την εξήγηση το αφεντικό. "Αδαμάκο μόρτη μου, όλα δικά σου και να τα χαίρεσαι, περικαλώ όμως δεόντως, να πούμε, κείνο κει το δεντράκι έχει κάτι μηλαράκια που πολύ τα γουστάρω για πάρτη μου, και λόγω του ότι να πούμε, έχω και λίγο ζάχαρο, άστα μου για μένα και μην τα πειράζεις". Ωραία κουβέντα και καθαρή, ματσακονιασμένη. Σηκώνεσαι τώρα εσύ και σε βάζει σε πειρασμό η γκόμενα, η Εύα, να πα να του φας τα μήλα. Είσαι δηλαδή ή δεν είσαι κορόιδο; Και σε πιάνει ο Θεός στο εν τάξει "δε σου ξηγήθηκα ρε βύσσινο; Κι' εφόσον τάπαμε δεν έπρεπε νάσαι μπεσαλής άντρας και να ακούσης; Εύκολα βρίσκουνται τέτοιες θέσεις την σήμερον; Κι' αφού είσαι πλεονέκτης και χωρίς λόγο, άμε τράβα κάτου στη γη, να δης πώς βγαίνει το καρβέλι". Και κλαίει ο Αδάμ: "Η Εύα με ηπάτησε".

Την άρπαξε λοιπόν από την αλογοουρά την Εύα. "Έλα δω μωρή. Δεν σ' έφτανε που μούτρωγες τέσσερις ντορβάδες σκύβαλο στην καθησιά σου, ήτανε ανάγκη να του πειράξεις τα μήλα του ανθρώπου;". Κατέβασε τα μάτια η μαντάμ "με συγχωρείς πολύ δεν τόθελα, ο όφις με παρεκίνησε". "Και τί δουλειά είχες με τους όφιδες; Χαθήκανε τα λαφάκια και τα κουνελάκια να παίξετε στο αθώο;" Και της ντρεσάρησε και μια καρπαζά, αλλά τη θέση τη χάσανε. Και με το που μπουκάρανε κάτου στη γης, τους έπιασε το ταρακούνημα. Να δρώνεις για να βγάζης το μεροκάματο. Δηλαδή δε μας άρεσε το δροσερό, έπρεπε να πέσουμε στα χοντρά δρωτάρια για να καταλάβουμε τη γλύκα του πεπονιού. Κάτσε δούλευε τώρα κύριε Αδάμ και αγόραζε τσίγκινους κρίκους να τους κρεμάει η Εύα στ' αυτιά της και να παρασταίνη την λατέρνα. Λόγω δηλαδή που έπεσε σε σφάρμα ο τράγος ο παππούς ο Αδάμ, άντε τώρα να φέρη την μιαν άκρη με την άλλη ο Στράτος.

....

Από την ιστορία "Ο παππούς και η χήνα" του βιλίου "Τα παιδία της πιάτσας" του Νίκου Τσιφόρου. Φοβερός! Δεν το έχω τελειώσει ακόμη, το διαβάζω σιγά σιγά, αλλά είναι από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό. Πολύ γέλιο!