Πέρασε ήδη η πρώτη βδομάδα στο Αμβούργο η οποία ήταν πολύ κουραστική... Η πρώτη μέρα μας εδώ ξεκίνησε με εμένα να ψάχνω οδοντίατρο γιατι μολύνθηκε ένα δόντι μου και αναγκάστηκα να χάσω όλα τα μαθήματα του πρωινού διότι είχα ραντεβού με το γιατρό... Τελικά πήρα αντιβίωση και όταν επιστρέψω Άμστερνταμ θα δω τι θα κάνω με το δόντι. Το summer school είναι πολύ οργανωμένο, αλλά δυστυχώς τα μαθήματα δεν είναι του τομέα που με ενδιαφέρει άμεσα, οπότε δε μπορώ να πώ οτι απόλαυσα κανένα απο αυτά. Έτσι η πρώτη βδομάδα πέρασε λιγάκι άδοξα γιατί από τη μία δεν είχα ενδιαφέρον για τα μαθήματα και από την άλλη δούλευα τα απογεύματα ως βοηθός στο γραφείο πληροφοριών. Αντι να είμαι χαλαρή και άνετη λοιπόν, δυσκολεύτικα πολύ. Και σκεφτόμουν και τον ήλιο, τη θάλλασσα, την παρέα και το φαί που άφησα πίσω μου στην Ελλάδα πράγμα που έκανε τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα. Η θέα από το διαμέρισμά μας δε βοηθούσε και πολύ να ξεχαστώ:

 

Βασικά, αυτή ήταν μια φωτογραφία κρεμασμένη στον τοίχο του σαλονιού μας :-)  Η κανονική θέα, που έκανε τα πράγματα ακόμη χειρότερα, ήταν αυτή:

Τί πιο ωραίο από το να βλέπεις την αντιπροσωπεία της citroen κάθε πρωί;

 

Αφού οργανωθήκαμε σιγά σιγά και μάθαμε τα δρομολόγια του Αμβούργου, καταφέραμε και κάναμε μερικές ωραίες εξορμήσεις στην πόλη. Πολύ καθαρή και πράσινη πόλη. Οργανωμένη σαν σωστή γερμανική πόλη. Μου άρεσε το ότι παρόλη την τάξη, βλέπεις αρκετή δημιουργικότητα στους τοίχους, φαντάζομαι διότι είναι μια τεράστια πόλη (η δεύτερη σε πληθυσμό με γαλύτερη πόλη της Γερμανίας) και συνήθως στις μεγάλες πόλεις που ισοπεδώνουν ως ένα βαθμό την ανθώπινη διαφορετικότητα, βρίσκει κανείς πολλές μικρές εκλάμψεις εδώ κι εκεί. Μου θύμησε Αθήνα λιγάκι, στο πιο πειθαρχημένο και καθαρό βέβαια. Έβγαλα μερικές φωτογραφίες (γενικά όλες τις φωτογραφίες από το ταξίδι μπορείτε να τις δείτε στο album που έφτιαξα) τριγυρνώντας στην πόλη:

 

 

Ένα άλλο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Αμβούργου είναι το λιμάνι του. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Ευρώπης. Κάναμε μια βόλτα στο λιμάνι και μείναμε άναυδοι. Οι φωτογραφίες δεν μπόρεσαν να αποτυπώσουν πολύ καλά τη στιγμή αλλά μπορείτε να πάρετε μια ιδέα:

Γενικά το Αμβούργο είναι πόλη με αμέτρητα κανάλια και γέφυρες (περισσότερες γέφυρες απ' ό,τι το Άμστερνταμ και η Βενετιά μαζι). Οπότε καθημερινά βλέπει κανείς κάθε είδους πλεούμενο να περιφέρεται στα κανάλια και τις λίμνες:

Το ESSLLI είχε διοργανώσει για μας την Κυριακή μια εκδρομή με κανό, οπότε πήραμε μια γεύση.

Περάσαμε πολύ ωραία οφείλω να ομολογήσω και σκεφτόμαστε να νοικιάσουμε πάλι, πριν φύγουμε, ένα διθέσιο κανό για μια μέρα. Τα κανό που χρησιμοποιήσαμε με τους υπόλοιπους του ESSLLI ήταν τεράστια! Δείτε τις φωτογραφίες και θα καταλάβετε...

Μόνο αυτό στο οποίο ανεβήκαμε εγώ και ο Τίκιτου ήταν σχετικά μικρό (εξαθέσιο) ευτυχώς, και μάλιστα κατέβηκε με εντυπωσιακό τρόπο από την αποθήκη:

Κάναμε μια πολύ ωραία βαρκάδα, και το καταευχαριστήθηκα. Αράξαμε στο κέντρο της πόλης, όπου κάναμε διάλειμμα για καφέ και κρέπες.

 

και μετά συνεχίσαμε τη βαρκάδα μας σε κάτι μικρά καναλάκια της περιοχής. Δεξιά κι αριστερά αμέτρητοι κήποι σπιτιών ευκατάστατων Ηamburgers. Και κανό, αμέτρητα κανό. Κάθε κήπος και κανό. Μέχρι και αποθήκες με πολλά κανό στιβαγμένα.

Και παπάκια. Πολλά παπάκια. Κάθε είδους παπάκια. Και κύκνοι. Πολλοί κύκνοι.

Το Σάββατο πήγαμε μια βόλτα σε μια περιοχή λίγο πιο έξω από το κέντρο του Αμβούργου, το Blankenese. Είναι μια περιοχή γεμάτη πράσινο, με πολλά σπίτια σκαρφαλωμένα σε λόφους με όμορφη θέα. Φτωχογειτονιά τελείως... Νόμιζα ότι ήμουν στο Beverly Hills!

Τι δουλειά είχε η ελληνική σημαία εκεί; Μη με ρωτάτε, ιδέα δεν έχω...

Κάποια βράδια, έπειτα από τις εξαντλητικά γεμάτες ημέρες μας εδώ, μαζευόμαστε στο διαμέρισμα και μαγειρεύουμε όλοι μαζί. Από τις καλύτερες στιγμές :-)

Αυτά πάνω κάτω... Θα ανεβάσω περισσότερες φωτογραφίες αν κάνουμε κάτι ενδιαφέρον τη δεύτερη βδομάδα. Αν και μάλλον θα την περάσω δουλεύοντας στη διπλωματική μου εργασία...

Χαιρετίσματα από Αμβούργο.