Σας είχα υποσχεθεί σε ένα από τα προηγούμενα ποστ, οτι θα σας περιγράψω πάνω κάτω τη ζωή ενός φοιτητή στην Ολλανδία για να καταλάβετε πόσο μεγάλη διαφορά υπάρχει από την Ελλάδα και γιατί ζορίζομαι στην σκέψη του να επιστρέψω στη Ελλάδα κάποια στιγμή. Ε λοιπον, αυτό θα κάνω. Θα ξεκινήσω όμως, ως φλύαρη που είμαι, από μια άλλη ιστορία πολύ σχετική με το θέμα μας.

Στις αρχές του 2007 στήθηκε ένα blog στην Ελλάδα το οποίο λέγεται Η γενιά των 700 ευρώ για ευνόητους λόγους. Μέσα από τις "γραμμές" αυτού του blog λοιπον, προσπαθούν να ακουστούν διάφορες φωνές νέων που τα έχουν βρεί πολύ σκούρα και δεν μπορούν να επιβιώσουν στην Ελλαδάρα με τα ωραία της. Και πως να μπορέσουν δηλαδή μέσα σ'αυτό το χάος που επικρατεί; Οι χαμηλότεροι των χαμηλότερων μισθών, μαύρη εργασία (στην περίπτωση που υπάρχει εργασία, διότι συνήθως δεν βρίσκουν ούτε καν μαύρη...), ρουσφετοκυνηγητούλι και δε συμαζεύεται.

Πολύ πρόσφατα ο Κούλογλου, μέσα από την τελευταία εκπομπή του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα, παρουσίασε το ρεπορτάζ Επιβιώνοντας στην Ελλάδα με 700 Ευρώ το οποίο δεν είδα διότι ήμουν στην Ολλανδία (αλήθεια, ξέρει κανείς αν υπάρχει on line κάποιο βίντεο του ρεπορτάζ;) αλλά απ΄ό,τι διάβασα, μέσα από τις ζωές κάποιων νέων παρουσιάζει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην Ελλάδα του 2008. Σ΄αυτό το ρεπορτάζ λοιπόν, ο Κούλογλου παρουσιάζει έναν νέο, τον Ιορδάνη, ο οποίος πάνω στην απελπισία του έφυγε στην Ολλανδία για να δει μια άσπρη μέρα. Και την είδε.

Συγκεκριμένα, διάβασα τα εξής στο site του ΡΧΣ: "Ο Ιορδάνης, είναι 31 ετών, με σπουδές στο μάρκετινγκ. Έκανε εφτά μήνες να βρει δουλειά και τελικά προσελήφθη ως πωλητής σε εταιρία πληροφορικής, με μισθό... 680 ευρώ. Δεν άντεξε να μένει με τους γονείς του και να συντηρείται από αυτούς και αποφάσισε να μεταναστεύσει. Ο πρώτος του μισθός στην Ολλανδία ήταν 1700 ευρώ. Ο φακός της εκπομπής τον παρακολουθεί να πληρώνει 1,5 ευρώ για τον καφέ του, στην κεντρική πλατεία του Άμστερνταμ."

Μακάρι να ήταν μόνο ο καφές το πρόβλημα... Δε θα είμασταν τώρα στην Ολλανδία! Από προσωπική μου εμπειρία γνωρίζω οτι σχεδόν όλα τα προϊόντα τα βρίσκει πλέον κανείς φθηνότερα στο Άμστερνταμ. Εγώ έχω σταματήσει εδώ και καιρό να ψωνίζω ρούχα από την Ελλάδα διότι εδώ τα βρίσκω είτε στην ίδια τιμή είτε φθηνότερα. Στο σούπερ μάρκετ, επίσης, οι τιμές είναι πάνω κάτω οι ίδιες ή σε μερικά προϊόντα αρκετά χαμηλότερες (οι έρευνες του Κέντρου Προστασίας Καταναλωτών στην Ελλάδα λένε ότι η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο κόστος ζωής στην Ευρώπη και ότι σε κάποιες περιπτώσεις οι τιμές των προϊόντων φτάνουν το 66% των αντίστοιχων τιμών σε Γερμανία και Ολλανδία!). Βέβαια, αν θελήσει κανείς να βρει μόνος του σπίτι στο κέντρο του Άμστερνταμ θα χρειαστεί να πληρώσει τουλάχιστον 600 ευρώ το μήνα για μια γκαρσονιέρα (με όλους τους λογαριασμούς βέβαια -νερά, ρεύματα, θέρμανση κλπ.- μέσα στην τιμή) που όμως δεν είναι τόσο τραγικό αν σκεφτεί κανείς ότι ο χαμηλώτερος μισθός (καθαρός) του ανειδίκευτου εργάτη εδώ είναι 1300 ευρώ (και οτι τελος πάντων ζεις στο Άμστερνταμ όχι στην Κατερίνη)! Και εννοείται πάντα "άσπρα" λεφτά και "άσπρες" δουλειές έτσι; Εγώ τώρα πληρώνω για ένα δωμάτιο σε σπίτι με άλλους 330 ευρώ, και είμαι πολύ ευχαριστημένη. Αν έχεις κάποιο πτυχίο που σου εξασφαλίζει καλύτερη δουλειά, μπορείς άνετα να μείνεις και μόνος σου. Εδώ οι δουλειές των ειδικευμένων πληρώνονται μέχρι και με 4000 ευρώ το μήνα.

Διάβαζα στο blog της γενιάς των 700 ευρώ: "Τέτοιες υψηλές κατώτατες πραγματικές αμοιβές υπάρχουν μόνο σε χώρες όπως η Ιρλανδία (1402), η Βρετανία (1361), η Ολλανδία (1301) και η Γαλλία (1254), δηλαδή σε οικονομίες με υψηλές παραγωγικές δυνατότητες και σταθερότητα τιμών. Αν θέλουμε λοιπόν να διεκδικήσουμε το ευρωπαϊκό όνειρο της σύγκλισης των εισοδημάτων, των υψηλότερων μισθών και της ενισχυμένης αγοραστικής δύναμης, πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα μας προς αυτές τις χώρες και να παραδειγματιστούμε από τις δικές τους πρακτικές. Γιατί εκεί και όχι εδώ; Τι κάνουν αυτές οι χώρες που εμείς δεν κάνουμε;"

Έλα μου ντε; Οι άνθρωποι εδώ έχουν άλλη νοοτροπία. Δεν έχουν το ρουσφέτι και τη διαφθορά στο αίμα τους. Προτιμούν να χρησιμοποιούν το μυαλό τους δημιουργικά από το να το απασχολούν ολημερίς και οληνυχτίς με το πώς θα εξαπατήσουν καλύτερα, με το πώς θα κλέψουν ευκολότερα, και με το ποιά παπούτσια να φορέσουν για να πατήσουν επί πτωμάτων. Επίσης, οι Ολλανδοί δεν έχουν αυτό το νεο-κόμπλεξ των νεόπλουτων παλιοελλήνων, να είναι στολισμένοι και περιποιημένοι πάντα στην τρίχα και με την τελευταία λέξη της μόδας και να καβαλάν καινούριο και πανάκριβο αυτοκίνητο κάθε χρόνο, ούτε επενδύουν ολόκληρες περισουσίες στην ανακαίνηση μπαρ, καφέ, εστιατορίων και άλλων εμπορικών καταστημάτων. Ο Έλληνας, μπορεί να μην έχει δουλειά, αλλά θα πάρει δάνειο στην ανάγκη για να φοράει πανάκριβα ρούχα και να πουλήσει μούρη στο χωριό πηγαίνοντας στο καφενείο με ακριβό αυτοκίνητο... Οι Ολλανδοί από την άλλη, είναι χαμηλών τόνων άνθρωποι, και πάνε στη δουλεία τους με το ποδήλατο. Δεν είναι μυγιάγκιχτοι όπως εμείς, γι αυτό και όλα εδώ λειτουργούν καλύτερα. Πες κάποιον στην Ελλαδάρα να βγεί το Σαββατόβραδο έξω με ποδήλατο και αν δε γελάσει να με γράψεις.

Εδώ στην Ολλανδία λοιπόν, αν θες να ζήσεις άνετα και χωρίς να το παίζεις νεόπλουτος επικρατούν ιδανικές συνθήκες. Ας σας περιγράψω τη δικιά μου ζωή εδώ ως ξένη φοιτήτρια. Δυστυχώς δεν έχω κάποια υποτροφία για τις σπουδές μου στο μεταπτυχιακό, αλλά ευτυχώς το Ολλανδικό κράτος βοηθάει πολύ τους φοιτητές. Εάν λοιπόν προέρχεσαι από την Ευρωπαϊκή ένωση και είσαι κάτω των τριάντα ετών έχεις το δικαίωμα, εαν δουλεύεις παράλληλα με τις σπουδές σου τουλάχιστον 8 ώρες την εβδομάδα (προσέξτε, την εβδομάδα, όχι την ημέρα), να παίρνεις ένα επίδομα-δώρο από το κράτος της Ολλανδίας 250 ευρώ το μήνα και επιπλέον μία κάρτα που σου εξασφαλίζει δωρεάν μετακινήσεις με όλα τα μεταφορικά μέσα σε ολοκληρη την Ολλανδία τις καθημερινές και 40% έκπτωση τα Σαββατοκύριακα (ή το ανάπδο αν το προτιμάς). Απο κει και πέρα, εάν το εισόδημα του καθενός από τους γονείς σου είναι κάτω από κάποιο όριο, το οποίο μπαίνει με βάση τους ολλανδικούς μισθούς οπότε οι ελληνικοί μισθοί πέφτουν σχεδόν πάντα κάτω από το όριο αυτό, δικαιούσαι μεγαλύτερο επίδομα, μέχρι 250 ευρώ επιπλέον. Το επίδομα αυτό βέβαια δικαιούσαι να το παίρνεις το πολύ μέχρι 4 χρόνια. Όσο δηλαδή χρειάζεσαι για να τελειώσεις τις σπουδές σου.

Εγώ λοιπόν, πέρνω συνολικά 485 ευρώ το μήνα επίδομα από το Ολλανδικό κράτος και την κάρτα με τις δωρεάν μετακινήσεις. Στη δουλειά τώρα, τα πράγματα είναι πάντα καλύτερα από την Ελλάδα. Δουλεύω part time σε ένα ελληνικό εστιατόριο. Τα καθαρά λεφτά που παίρνω είναι 7 ευρώ την ώρα, τα οποία είναι πολύ λίγα για τα ολλανδικά δεδομένα. Θα έπρεπε να έπαιρνα τουλάχιστον 8, αλλά τέλος πάντων. Αυτές οι δουλειες έχουν το καλό οτι παίρνεις και φιλοδωρήματα και τρως και καλό φαί οπότε δε βαριέσαι... Εν πασει περιπτώσει, είμαι ευχαριστημένη με ταλεφτά που παίρνω. Δηλαδή με πες 40 ώρες δουλειά το μήνα, έχω 850 ευρώ το μήνα! Βέβαια η δουλειά, μου αφαιρεί χρόνο από τις σπουδές μου διότι συνήθως δε δουλεύω μόνο 40 ώρες το μήνα, αλλά αν το συγκρίνεις με την Ελλάδα που ούτως ή άλλως δουλεύεις για να επιβιώσεις ως φοιτητής και ούτε επίδομα παίρνεις ούτε τελικά επιβιώνεις, εδώ είναι σίγουρα πολύ καλύτερα.

Μία άλλη δουλίτσα που βρήκα για το καλοκαίρι, ήταν ακόμη καλύτερη. Δουλεύω part time ως student assistant σε ένα project του πανεπιστημίου, μην φανταστείτε τίποτα δύσκολο, και παίρνω μικτά 13.9 ευρώ την ώρα! Επειδή όμως δουλεύω λίγες ώρες, από 6 μέχρι 15 την εβδομάδα, δεν μου κάνουν πολλές κρατήσεις φόρου οπότε παίρνω κάπου 12-13 ευρώ καθαρά την ώρα. Και μιλάμε τώρα όχι για καμιά σοβαρή δουλειά, δουλειά γραμματέα (στην Ελλάδα αν υπήρχε ζήτημα να γίνει αυτό το ίδιο project στο πανεπιστήμιο, θα το κάνανε χαμαλίκι κάποιοι διδακτορικοί ή μεταπτυχιακοί φοιτητές για το χατήρι του καθηγητή τους και για την ψυχή της μάνας τους...). Και σα να μην ήταν αρκετά όλα αυτά για να είσαι ικανοποιημένος, σου δίνουν επιπλέον και το ποσό που αντιστοιχεί σε "διακοπές" στο τέλος ανάλογα με το πόσες ώρες έχεις δουλέψει. Αν βρω για τον επόμενο χρόνο λοιπόν μια δουλειά τέτοιου είδους μέσα στο πανεπιστήμιο θα είμαι άνετη. Με 40 ώρες δουλειάς το μήνα θα έχω 1000 ευρώ το μήνα!

 

Επίσης, το να παίζεις ζωντανά μουσική σε κάποιο μαγαζί εδώ, είναι καλοπληρωμένη δουλειά. Τουλάχιστον 100 ευρώ το κεφάλι τη βραδιά. Στην Ελλάδα, που δουλεύαμε πέρισυ, πέρναμε 30 ευρώ το άτομο...

 Οπότε όλα αυτά που λέγονται και ακούγονται είναι αλήθεια και δεν ωραιοποιούν καθόλου τις καταστάσεις. Εδώ οι μισθοί είναι τριπλάσιοι, τα πανεπιστήμια είναι ζωντανοί χώροι στους οποίους γίνεται σοβαρή έρευνα επιδοτούμενη από το κράτος, και σε γενικές γραμμές οι άνθρωποι δεν ασχολούνται με το τι φοράς ή το ποιος είσαι ή το άν είσαι ή όχι ομοφυλόφιλος, δεν έχουν κόμπλεξ να βγουν έξω με τα καλά τους καβαλώντας ένα ποδήλατο αντί για μια Μercedes, και όταν βγαίνουν για μπύρα δεν ασχολούνται με το πόσο εντυπωσιακά και "in" είναι τα τραπεζάκια του μπαρ.

Υπάρχουν πολλές ακόμη λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά, αλλά δε θα σταματήσω να γράφω για μέρες ακόμη αν ξεκινήσω... Επίσης οι Ολλανδοί δεν είναι τέλειοι, έχουν και αρνητικά στοιχεία, αλλά όταν μιλάμε για τα βασικά δικαιώματα του ανθρώπου στη ζωή, οι Ολλανδοί μοίαζει να τα σέβονται πολύ περισσότερο από τους Έλληνες. Αν η Ελλαδάρα ήταν σαν την Ολλανδία δε θα χρειαζόταν όλοι εμείς να είμαστε εδώ τώρα, και να στερούμαστε τα ωραία της Ελλάδας. Δηλαδή, τον ήλιο, τη θάλασσα, τα βουνά, το φαγητό, τους φίλους και την ελληνική γλώσσα, που όταν είσαι Έλληνας, όπως και να έχει σου λείπει...

 

Και επειδή η Ελλάδα δεν πρόκειται να αλλάξει σύντομα, διότι απ΄όσο ξέρω θαύματα δε γίνονται διότι δεν υπάρχει Θεός να τα κάνει, δε μας βλέπω σύντομα να επιστρέφουμε στο χάος.