Τελικώς εκεί που σταματάει η βλακεία αρχίζει ο νεοφιλελευθερισμός. Εχουμε πρόβλημα νερού. Σωστό. Πρέπει να το χρησιμοποιούμε με φειδώ. Σωστό. Πώς θα το καταφέρουμε; Αυξάνοντας την τιμή του!!! «Το νερό στη χώρα μας είναι φθηνό» ωρύετο ενθουσιασμένο μαλάκιο, «να το ακριβύνουμε! Να δούμε ύστερα αν θα το σπαταλάνε με τόση άνεση οι αγρότες!»

Φοβάμαι ότι ο «πόλεμος για το νερό» έχει ήδη αρχίσει. Και ότι ορισμένοι χρυσοκάνθαροι στο όνομα της «προστασίας του περιβάλλοντος» ετοιμάζονται για χοντρές μπίζνες



Δεν κάηκε όλος ο Υμηττός, κάηκε ο μισός. Αρα δούλεψε ο κρατικός μηχανισμός.

...........................................

Είναι πεθαμένη η χώρα.

Και για αυτό σκοτώνει.

Σκοτώνει τα δένδρα της. Σκοτώνει τους ανθρώπους της. Σκοτώνει αδιακρίτως με την ικανότητα της τυφλότητος των νεκρών.

Και γιατί πέθανε η χώρα;

Διότι το πολιτικό της σύστημα κινεί επί μακρόν κι επιμόνως την κοινωνία εναντίον των προτεραιοτήτων της.

Τι χρειάζεται επί παραδείγματι η Αθήνα; Παρκάκια, ποδηλατοδρόμους, οργάνωση του ιστού ενός υποφερτού αστικού καθημερινού πολιτισμού. Μάλιστα! Τι της αντιπροσφέρουν οι Σουφλιάδες; δρόμους, εργολαβίες, λαφυραγώγηση του τελευταίου αστικού και περιαστικού πράσινου.

Η μόνη δύναμη που κινείται σε αυτήν τη χώρα είναι η δύναμη της αδράνειας. Εναν χρόνο μετά τις φρικτές φωτιές στην Ηλεία, τη Μεσσηνία, τη Λακωνία, την Πίνδο, την Εύβοια κι όπου αλλού στην επικράτεια τι έμαθε η κυβέρνηση;

Τι προετοιμασίες έκαναν οι άνθρωποι που μέσα στα χέρια τους, τους κάηκε πέρσι η Ολυμπία, ώστε φέτος, όταν φανούν πάλι οι πρώτες φωτιές να μην μας πάρει ο διάολος τον πατέρα; Τίποτα.

Οι φωτιές -δηλαδή η αντιμετώπισή τους- είναι αποτέλεσμα του γενικού ξεχαρβαλώματος της χώρας. Ακόμα και η γέννηση της φωτιάς οφείλεται σε αυτό το ξεχαρβάλωμα. Από τους ακαθάριστους πυλώνες της ΔΕΗ έως τα αμάζευτα σκουπίδια παντού, στις χωματερές, στις
παράνομες χωματερές, στα χωριά, στις πλαγιές, στους δρόμους, στις γειτονιές, σκουπίδια παντού.

Κατά μίαν έννοια αυτή η χώρα κατοικείται ως επί το πλείστον από σκουπίδια.

Και πάντως κυβερνιέται από σκουπίδια.

Σκουπίδια που μοστράρουν τη μούρη τους διακοπές στη Μύκονο, σκουπίδια υπουργούς που διπλαρώνουν νεόπλουτους για να ανακαλύψουν κι αυτοί το «γλυκό μυστήριο της ζωής», σκουπίδια υποχείρια των ΜΜΕ, των Εταιρειών, των Τραπεζών κι όποιων άλλων είναι σε θέση να τους πετάξουν μια μίζα, ένα κόκκαλο, ένα ψίχουλο, τρία λεπτά δημοσιότητος.

Γιατί να μην καίγεται, φέτος, και πάλι η χώρα;

Μέσα στην ίδια την Αθήνα, μέσα στα «πόδια» του περίφημου κρατικού μηχανισμού, καίγεται ο μισός Υμηττός φέτος, η Πάρνηθα πέρσι, η Πεντέλη δύο φορές -διότι τα σκουπίδια που μας κυβερνούν, σκουπίδια έμειναν.

Βελτιώνονται τα σκουπίδια;

Και ξαναζούμε έτσι την ίδια τραγωδία: πολίτες με κουβάδες. Ηρωισμοί πιλότων και πυροσβεστών. Οι τελευταίοι χωρίς χάρτες. Οι πρώτοι έως τελικής πτώσεως. Και να η εφιαλτική λέξη «αναζωπύρωση» να μεταδίδεται από τα ραδιόφωνα, και να η απελπισία να τρίζει στις οθόνες, και να κατά χιλιάδες να πεθαίνουν τα δένδρα σαν παγιδευμένες φάλαγγες στρατιωτών που σφάζει αλύπητα ο στρατηγός-σκουπίδι, διότι αυτό είναι η αβελτερία της κυβέρνησης, ο Στρατηγός Σκουπίδι που κυβερνάει μια χώρα πεθαμένη από καιρό, που, όπως όλων των πεθαμένων, χλώμιασαν οι αναμνήσεις της, κι έτσι σκοτώνει αδιακρίτως -εβδομήντα οκτώ κάηκαν πέρσι και τι έμαθε η κυβέρνηση; Τίποτα.

Τι έκανε, εκτός από τα τριχίλιαρα, όχι μόνον για να επουλώσει τις περσινές πληγές, αλλά για να αποτρέψει το κακό που μας περιμένει φέτος; Τι έκανε εκτός από το να ροκανίζει ο κ. Σουφλιάς το Ελληνικό ή το Γουδή; Τι έκαναν εκτός από το να χαρίζουν δημόσια γη για γήπεδα σε μεγαλοβγενοπουλοβαρδινογιάννηδες στον Ελαιώνα;

Τι έκανε η κυβέρνηση, ώστε να μην είμαστε πάλι έρμαια στα χέρια του στρατηγού ανέμου, του εμπρηστή και του καταπατητή;

Ξέρουν μόνον να πετάνε λεφτά στη διαφήμιση της πυροπροστασίας κι όχι στην πυροπροστασία την ίδια. Οπως ξέρουν να δίνουν μίζες για όπλα που δεν χρειαζόμαστε, για λάθος καράβια, τυφλά αντιαεροπορικά και πολύ χρήσιμη (στις ΗΠΑ, την Τουρκία και το Ισραήλ) άμυνα.

Σε αυτήν τη χώρα έχει καταντήσει παθολογία ακόμα και η συζήτηση για την παθολογία της, εφόσον ουδέν από τα προβλήματα που την προκαλούν, λύνεται.

Και νυχτώνει. Και η φωτιά «αναζωπυρώνεται». Κι ας προσευχηθούμε να πέσουν οι άνεμοι - στο ίδιο έργο, φυλακισμένοι.

Πριν από έναν χρόνο, ο κ. Καραμανλής μπροστά σε εβδομήντα τόσους ανοιχτούς τάφους κεκαυμένων, εξέφραζε τη θλίψη, την πικρία κα τον αποτροπιασμό του. Εναν χρόνον μετά, η κυβέρνησή του δεν έχει κάνει απολύτως τίποτε από ό,τι θα έδινε νόημα σε αυτές τις κουβέντες.

Κυβερνούν ωσάν σκουπίδια (με χορηγούς τις μίζες, και οι πράσινοι, και οι γαλάζιοι), διότι κυβερνούν σκουπίδια -ή έστω κουρέλια, για όσους από μας δεν αντέχουν αυτόν τον ρόλο...


ΣΤΑΘΗΣ Σ. 26.VI.2008 stathis@enet.gr

 

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 26/06/2008