Δε μπορώ να μην αφιερώσω μερικές γραμμές στη στήλη "Ελεύθερες Ριζοσπαστικές Βολές" του πατέρα μου διότι, πέρα από το ότι αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε κάψει, έχω πλέον αρχίσει να εντυπωσιάζομαι από το κουραγιο που έχουν μερικοί άνθρωποι, ανάμεσα σε αυτούς και ο πατέρας μου, να παλεύουν ολόκληρη ζωή (κυριολεκτικά μιλώντας) για κάποια ιδανικά και να λένε ξανά και ξανά τα ίδια πράγματα με την ελπίδα ότι κάποτε ο κόσμος θα γίνει καλύτερος εάν όλοι ακούσουν με προσοχή αυτά τα λόγια. Και παρόλο που 9 στις 10 κανείς δεν τους ακούει, έστω αυτή τη 1 φορά που η φωνή τους θα ακουστεί, θα είναι για το καλύτερο όλων και όχι των λίγων. Παραθέτω το παρακάτω κείμενο για να πάρετε μια ιδέα:

 

                     Ελεύθερες Ριζοσπαστικές Βολές

(Για την ΠΟΛΙΤΕΙΑ της 23ης Ιουνίου 2008)

Ακρίβεια, ακρίβεια, ακρίβεια, παντού! Στις Βρυξέλλες, στην Αθήνα, στην Κατερίνη! Και πορείες διαμαρτυρίας παντού! Στις Βρυξέλλες, στην Αθήνα, στην Κατερίνη! Όμως δεν ιδρώνει το αυτί κανενός. Ούτε του κράτους, ούτε των βιομηχάνων-μεγάλων επιχειρήσεων. Το κράτος λέει πως για την ακρίβεια φταίνε οι βιομήχανοι-μεγάλες επιχειρήσεις. Κάτω, λοιπόν, οι βιομήχανοι-μεγάλες επιχειρήσεις. Οι βιομήχανοι-μεγάλες επιχειρήσεις λένε πως για την ακρίβεια φταίει το κράτος. Κάτω, λοιπόν, το κράτος. Όμως τα σπασμένα, δυστυχώς, τα πληρώνει ο απλός εργαζόμενος-ανθρωπάκος που δεν μπορεί να ζήσει, που δεν μπορεί να μεγαλώσει και να σπουδάσει τα παιδιά του! Και η λύση είναι μια και μοναδική. Πρέπει να πάρει την εξουσία, με οποιονδήποτε τρόπο (από τα χέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του κράτους και των βιομηχάνων-επιχειρήσεων), ο απλός εργαζόμενος-ανθρωπάκος και επιτέλους να νομοθετήσει για τον εαυτό του και για τα στοιχειώδη συμφέροντά του!

120 άνθρωποι το χρόνο, δηλαδή 10 άνθρωποι το μήνα είναι τα εργατικά εγκλήματα (και όχι ατυχήματα!) στη χώρα μας. Και το κράτος το χαβά του. Και οι εργοδότες το χαβά τους. Και η δικαιοσύνη το χαβά της. Να πηγαίνεις να γίνεσαι δούλος του εργοδότη για 8 ώρες, έναντι 30 ευρώ και να χάνεις τη ζωή σου, γιατί η εργοδοσία δεν πήρε όλα τα μέτρα ασφαλείας για να μην μειωθούν τα κέρδη της, τα κέρδη της, τα κέρδη της! Κι όμως, αν δικάζονταν και καταδικάζονταν οι εργοδότες-κεφαλαιοκράτες σε βαριές ποινές, αμέσως θα σταματούσαν ή θα περιορίζονταν στο ελάχιστο τα εγκλήματα της εργοδοσίας εναντίον των εργατών. Κι αφού οι αρμόδιοι παράγοντες δεν νοιάζονται, πρέπει οι εργάτες να βρουν μόνοι τους το δίκιο τους, οργανώνοντας Έκτακτα Εργατοδικεία τα οποία να δικάζουν τους εργολάβους-δολοφόνους!

Το ΠΑΣΟΚ είναι υπό διάλυση και δεν σώνεται με τίποτε! Όσα μέτρα και να πάρει ο Γιωργάκης δεν μπορεί να πετύχει τίποτε, γιατί ιστορικά πια έκλεισε η περίοδος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος, του μεγάλου λαϊκιστή Ανδρέα Παπανδρέου! Όπως είχε κλείσει η ιστορική περίοδος της Ένωσης Κέντρου και της ΕΔΗΚ. Όπως έκλεισε η ιστορική περίοδος της ΕΡΕ, της Ν.Δ. του γέρου Κωνσταντίνου Καραμανλή και όπως θα κλείσει και της Ν.Δ. του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του μικρού! Ζούμε το οριστικό τέλος του δικομματισμού, οι εργαζόμενοι εγκαταλείπουν τις αυταπάτες για εύκολες λύσεις και βλέπουμε, δειλά-δειλά, την άνοδο των ταξικών δυνάμεων, που με επικεφαλής το ΚΚΕ, επιδιώκουν ριζικές και ανατρεπτικές λύσεις.

Το ΠΑΣΟΚ έπαψε ήδη να υπάρχει όταν ανέλαβε την αρχηγία του ο Σημίτης -ένας από τους πιο συντηρητικούς σοσιαλδημοκράτες της Ευρώπης- και από ΠΑΣΟΚ το έκανε ΣΗΜΙΤΟΚ! Ένα κόμμα δηλαδή εξίσου συντηρητικό με τη Νέα Δημοκρατία. Και γι αυτό έχασε και ξαναέχασε και θα ξαναχάσει τις εκλογές, για τις οποίες πιστεύω πως δεν ενδιαφέρεται ο Σημίτης. Αυτός μάλλον φλερτάρει την Προεδρία της Δημοκρατίας και έτσι εξηγείται και η αποστασιοποίησή του από το σημερινό ΠΑΣΟΚ!

Η Λιθουανία είναι μια από τις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Λιθουανία ψήφισε ένα νόμο -πριν μια βδομάδα- που απαγορεύει τη χρήση των συμβόλων του κομμουνισμού! Το Κομμουνιστικό Κόμμα Λιθουανίας είναι απαγορευμένο από καιρό και τα στελέχη του διώκονται! Και όλα αυτά με την ανοχή (αν όχι με την μυστική υποστήριξη) της Ευρωπαϊκή Ένωσης! Αυτή είναι οι ευρωπαίοι ηγέτες και αυτή είναι η δημοκρατία τους. Ο Φασισμός και ο Ναζισμός αιματοκύλισαν και υποδούλωσαν τις χώρες τους και παντού κυνήγησαν όλους τους δημοκράτες και πρώτα-πρώτα, τους κομμουνιστές. Για να νικηθούν οι φασίστες και οι ναζιστές χρειάστηκαν 50.000.000 νεκροί και τα 24.000.000 από αυτούς τους νεκρούς ήταν σοβιετικοί κομμουνιστές. Και οι Ευρωπαίοι ηγέτες -αυτοί οι δούλοι του Μπους- επιτρέπουν στην «ανύπαρκτη» Λιθουανία να απαγορεύει, και να βάζει 300 ευρώ πρόστιμο σε όποιον εκτυπώσει, το σφυροδρέπανο!

Μήπως οι Ευρωπαίοι μετάνιωσαν που νικήθηκαν ο φασισμός και ο ναζισμός -κυρίως- από τους αγώνες και τις θυσίες των κομμουνιστών και τώρα τους εκδικούνται; Και μόνο γι αυτό θα έπρεπε να φύγουμε από την ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση!

Ζίμενς, Μίζες, Ντόϊτσε Τέλεκομ, Ομόλογα, Θαλασσοδάνεια, Χρηματιστήριο, Τράπεζες, Ευρωπαϊκή Ένωση, ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία, Ανεργία, Ακρίβεια, Αναλφαβητισμός, Ιδιωτικοποίηση Παιδείας, Υγείας και Πρόνοιας κλπ. κλπ., είναι λέξεις που σκιαγραφούν το απεχθές πρόσωπο της «ελεύθερης» οικονομίας και του καπιταλισμού της χώρας μας. Κι όμως υπάρχουν, ακόμη, εργαζόμενοι πολίτες που δεν κατάλαβαν τι συμβαίνει και στηρίζουν -στα τυφλά- το απάνθρωπο σύστημα!

Ο Σαντάμ Χουσεϊν εθνικοποίησε, το 1971, την ιρακινή εταιρεία πετρελαίου και έδιωξε από τη χώρα του τις ξένες εταιρείες Exxon, Mobil, Shell, Total, BP, Shevron. Οι εταιρείες αυτές θα αναλάβουν συμβόλαια από το ιρακινό υπουργείο Πετρελαίου, χωρίς υποβολή προσφορών, μέχρι τις 30 Ιουνίου 2008. Για να γνωρίζουμε ποιος έκανε τον πόλεμο εναντίον του Ιράκ και ποιόν εξυπηρετεί η μακρόχρονη κατοχή του, από τους δολοφόνους των λαών, Αμερικανούς ιμπεριαλιστές!

Οι νέοι άνεργοι, αυτοί δηλαδή που εισέρχονται για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας και δεν βρίσκουν δουλειά, είναι το 33,3%(!), σύμφωνα με ανακοίνωση της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας. Ένας δηλαδή στους τρεις νέους της χώρας μας είναι καταδικασμένος σε θάνατο (ανεργίας), από χέρι. Κι όμως υπάρχει νόμος του κράτους που λέει πως όλοι οι νέοι πρέπει να βγάζουν το σχολείο και μετά πρέπει όλοι να πάνε στο στρατό! Χάθηκε ένας νόμος που να λέει πως όλοι οι νέοι πρέπει να έχουν δουλειά με καλό μεροκάματο και ασφάλεια, όταν την ζητάνε για πρώτη φορά; Τότε πώς θα μπορέσουν να κάνουν τη ζωή τους, πώς θα μπορέσουν να ερωτευθούν, πώς θα μπορέσουν να κάνουν παιδιά; Και μόνο γι αυτό το λόγο οι νέοι μας νομιμοποιούνται να ανατρέψουν το απάνθρωπο αυτό καπιταλιστικό μας σύστημα!

ΠΩΣ ΜΑΣ ΘΕΛΕΙ Η «ΑΛΗΘΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»

Να μην ακούω και να μη βλέπω να πατώ.

Να μη νογάω και να `χω το στόμα βουλωτό.

Να μη με φαρμακών` η μπόχα του καιρού μου.

Χωρίς αυτιά και μάτια, μύτη και μυαλό,

Μουγκός να πηαίνω, όποτε μου `ρθει, προς νερού μου,

Κι άμα τσινάει ο Γάϊδαρος να μη γελώ.

Και σα με καρυδώνουνε μουνούχο σκλάβο

Οι Αμερικανοί, εγώ να βλαστημάω το Σλάβο.

(Ποιήμα του Κώστα Βάρναλη, 1884-1974)

Γιάννης Γρηγοριάδης

 

 

Αυτός ο άνθρωπος γράφει χρόνια και χρόνια τώρα στις τοπικές εφημερίδες της Κατερίνης, οι οποίες βέβαια ενίοτε λογοκρίνουν τα κείμενά του και αρνούνται να τα δημοσιεύσουν, κυρίως όταν καταγγέλει ανοιχτά διάφορους της τοπικής κοινωνίας οι οποίοι έχουν βγάλει ρίζες σε θεσεις κλειδιά και τα κονομάνε ασύστολα και χωρίς καμία αιδώ.

Στις τελευταίες δημοτικές εκλογές έβαλε και υποψηφιότητα για δήμαρχος. Προφανώς δεν βγήκε δήμαρχος γιατί κανένας στην Κατερίνη δεν νοιάζεται πραγματικά να έχει έναν δήμαρχο που θα ενδιαφέρεται πρώτα για το κοινό συμφέρον όλων και όχι για το προσωπικό συμφέρον μερικών που θέλουν απλά να τη βολέψουν. Όλοι είναι παρτάκηδες και γιατί να το κρύψουν άλλωστε αφού αυτός είναι ο νόμος της επιβίωσης πλέον στην ελληνική πραγματικότητα: το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, και το μικρό ψάρι ας πρόσεχε να είχε τα κονέ να ήτανε μεγάλο (ειδικά αν του δοθεί η ευκαιρία του μικρού ψαριού να κανει upgrade -αναβάθμιση- σε μεγάλο, ξεχνάει αυτομάτως όλα τα άλλα μικρά ψάρια και την πραγματική του φύση, φιλάει κατουρημένες ποδιές χωρίς αναστολές και γίνεται η πρώτη μούρη του χωριού). Παρόλα αυτά κατάφερε να μπει στο δημοτικό συμβούλιο και να γίνει μπελάς για τους διάφορους χουντικούς και δεξιούς που κυβερνούν την Κατερίνη (γιατί ρε παιδιά έχουμε τόσους πολλούς στην Κατερίνη, μπορείτε να μου πείτε;) και να μην τους αφήνει σε ησυχία. Υπάρχει δηλαδή τουλάχιστον κάποιος ουσιαστικός αντίλογος έστω και αν αυτός προέρχεται μόνο από ενα στόμα. Οι ανοιχτές καταγγελίες του προς τα πρόσωπα της "υψηλής κοινωνίας" της Κατερίνης, των νεόπλουτο-παρτάκηδων δηλαδή, δημοσιεύονται ενίοτε μέσα από τα κείμενά του. Δεν ξέρω βέβαια πόσοι τους δίνουν όση προσοχή τους αξίζει, αλλά τουλάχιστον τα κείμενα υπάρχουν και οι ιδέες είναι οι ίδιες: δουλειά, φαϊ και αξιοπρέπεια για όλους τους ανθρώπους παντού και πάντα. Τόσο απλά και ταυτόχρονα, δυστυχώς, καθόλου αυτονόητα για το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων του πλανήτη.

 

Αν θελήσετε ποτέ να παρακολουθήσετε καποια γεγονότα της τοπικής αυτοδιοίκησης της Κατερίνης από την σκοπιά του Γιάννη Γρηγοριάδη, κυρίως εσείς που καταγόσαστε απο κει και δε βρίσκεστε εκεί, ρίξτε μια ματιά στην ιστοσελίδα του: www.el-voles.net/

Έχει λιγο καιρό να ανανεωθεί η σελίδα είναι η αλήθεια αλλά θα γίνει και αυτό σιγά σιγά.

Εγώ να ευχηθώ καλό κουράγιο και καλή συνέχεια στον πατέρα μου, και ευτυχώς που υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι ακόμη στις μέρες μας να μας θυμίζουν ότι δεν έχουν χαθεί τα πάντα. Ίσως και να υπάρχει μια μικρή ελπίδα να γίνει ο τόπος μας -και ο κάθε τόπος δηλαδή- λιγάκι πιο ανθρώπινος όχι για 5-10 ανθρώπους μονάχα αλλά για όλους μας και για πάντα.