Παραθέτω εδώ κάποια κομμάτια από την ποίηση της Δήμητρας Σιδέρη (δείτε σχετικά το προηγούμενο post). Η απλότητα του λόγου της είναι αυτό που μου άρεσε. Ποίηση βγαλμένη από τη ζωή. Όχι ποίηση για την ποίηση. Όχι ''ακαδημαική'' ποίηση. Απλή και αληθινή.

 

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Πέθανα στις 23 Αυγούστου του 1955 στην Ελλάδα.

Γεννήθηκα τρεις μέρες αργότερα, στις 26 Αυγούστου του 1955 στην Ολλανδία,

σε ηλικία 32 χρονών.

 

Το Μεγάλο ερωτηματικό

περιμένει μιαν απάντηση,

δε μπορείς να ξεφύγεις,

πρέπει να απαντήσεις.

Το μέλλον των παιδιών σου,

το μέλλον των παιδιών

όλης της ανθρωπότητας

εξαρτάται

απο τη δική σου

σωστή απάντηση.

 

Εκεί

οι ωραίες ακρογιαλιές,

η μυρωδιά των λουλουδιών,

η φιλοξενία, το φως.

Απο εκει εμείς,

απο εκεί

εμείς, εδώ.

 

Σωπαίνω

μια πληγή μέσα μου στάζει αίμα

γελάω, πειράζω,

φτιάχνω το σπίτι μου,

κάνω όνειρα,

σωπαίνω.

 

Συγχώρα με που δε σου έδωσα να καταλάβεις

τι εννοούσα εκείνο το βράδυ

που σου μιλούσα για την αλήθεια και την ομορφιά της.

Με κοίταζες τότε με τόση σοβαρότητα

που γέμισε λαχτάρα

κι απαντοχή η ψυχή μου.

 

Τακ-τακ τα φύλλα

πέφτουν απ' το δέντρο

στο τέλος

έμεινε γυμνό

και κατάμονο.

 

Βγάζω τα ρούχα που θα φορέσω,

βάζω αντιδρωτικό στις μασχάλες,

ντύνομαι.

Βάζω την κρέμα στο πρόσωπό μου,

χτενίζομαι

και ραντίζομαι με κολόνια.

 

Ως εκεί ήτανε

μη ρωτάς το γιατί

εκεί θα μείνεις

και θα εξαφανιστείς,

εκεί στην άκρη

του δρόμου του μεγάλου.

 

Κάθε μέρα σκέφτομαι

το μεγάλο δρόμο

τον ατέλειωτο δρόμο.

 

ΒΡΕΧΕΙ

Βρέχει... βρέχει

μέρες... βδομάδες

ασταμάτητα,

έξω από το παράθυρό μου

το τοπίο ίδιο

εδώ και είκοσι χρόνια.

 

Πράσινο γρασίδι

τα δέντρα

τα σπίτια

με τις γαλερίες μπαλκόνια

και τα παράθυρα

με τ' άσπρα κουρτινάκια

κλειστά.

 

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ

Το σπίτι μας

μια όαση ζεστασιάς κι αγάπης

για τους μονάχους

τους πικραμένους αδερφούς μας

τους Έλληνες της ξενιτιάς.

 

Η Χριστίνα, η Γεωργία,

ο Δημήτρης, ο Βασίλης,

ο Κώστας, ο Μάκης,

ο Σιδέρης κι η Σιδέραινα.

 

Μπουζούκι, κιθάρα, ούτι, κλαρίνο,

μερικές δεκάδες τετραγωνικά μέτρα

κι όλη η Ελλάδα μέσα

 

κι οι χαρές κι οι καημοί και τα πάθη.