Ĉu vi konas Tekodonton?

Karaj, mi volas averti, ke aperis la nova historio de Horacio kun sia amiketo Tekodonto! :-) Bonvolu viziti horacioesperante.blogspot.com kaj nepre komentarii! :-) Ĝis!

Belege, belege! Mi amas la bildostrion! Tre amuze, mi nun legas La sudo kaj Esperanto en la post-orientisma publika spaco kaj Horacion samtempe. Kia kontrasto, sed mi amas la miksitan efekton en mia menso.

Cindy, dankegon pro tiom interesan ligilon! Mi legos nun. Hehe, bonege, ke vi ŝatas la historiojn de Horacio. :-) Ĉiumonate mi aldonas novaĵon al la blogo kaj avertos vin per ĉi tiu blogo, okej? :-) Kison, kara! Plezure babili kun vi.

Tio estas tre malfacila teksto. Mia konsilo estas fari same. Ripozigu la menson de tempo al tempo. Ĉu vi iam alklakas la televidajn kanalajn de komedio al dramo kaj ree -- kaj komencas ridi, ĉar la mensa rezulto estas absurda? He, he.
Flanke, ŝajnas al mi ke Esperantistoj timas pri libere kombini vortelementojn. Dasgupta ne timas. Li estas kreema, kuraĝa miksulo! La lingvo estas lia ludilo. Mi ŝatas tion.

Ja peza teksto, sed kunsente kun vi, tre bona. Mi ankoraŭ ne legis ĝin komplete, tamen mi faros tion. Esperanto permesas tion, tiun miksadon. :-) Laŭ la ideo zamenhofa, neniu kunmetita vorto estu konsiderata erara pro sia strangeco; stranga, sed ne erara. Mi ankaŭ tre ŝatas fari miajn kunmetaĵojn, tamen mi evitas ilin uzi dum parolado. Por parolado mi nature, konscie kaj ne, emas uzi naturajn formojn - kiam mi uzas nekutimajn vortojn, mi parolas malrapide, por emfazigi la nekutimaĵon kaj tiel ĝin komprenigi. Cetere, krom la talento, Dasgupta ankaŭ kalkulas je sia simpatio. :-)

Evidente, vi estas helpema persono kiu pensas pri aliaj. Kaj cetere, la kompreno estas ĉio dum interparolo. Mi laŭdis la tekston de Dasgupta, sed samtempe, mi pensis pri lia aŭdantaro. La teksto ne spegulis tiun prelegon ĝuste (li diris), sed se la prelego estis simila, li maltrafis la celon. La teksto en lia blogo nur taŭgas por aliaj lingvistoj.