Mateno - Vespero - Nokto (poezioj)

Hireaŭ mi vizitis la Kulturan Kooperantivon de Esperantistoj (KKE) en Rio-de-Ĵanejro pro prelego farita de Paulo Sérgio Viana (bonega tradukanto kaj junece vigla sinjoro, kiun mi tre ŝatis koni persone). Ĉeestis Sylla Chaves, kiu hodiaŭ aperas inter la brazilaj kaj tutmondaj majstroj de nia lingvo. Ne hazarde.

Sylla naskiĝis en 1929, se mi ne trompiĝas, kaj lia unua libro (kiun mi havas mane nun, ĵus aĉetita en KKE) aperis en 1959, nomata "Animo Prisma" (baldaŭ en la grupo Bibliografio de Esperanto). Temas pri poezia libro. Oportune mi verkos pri ĝi, ĉar ĝi havas legindajn poeziaĵojn, ne nur en klasika formo, sed vere modernemajn poeziojn - la unuega poeziaĵo mem jam ravas la leganton: mi kundividos ĝin en aparta blogero poste.

Mi volas nun nur prezenti tri poezietojn aperintajn fine de la libro, tri sonetoj, en tre kurioza formo. Tiuj, kiuj volas legi pli pri Sylla Chaves, antigu lian artikolon en Vikipedio.

Mateno

Nun:
Maj'
kaj
sun'.

Kun
gaj'
kaj
jun',

ĉi -
ni
du.

Do,
ho
ĝu'!

Vespero

Jen
hor'
por
pen'.

Plor'...
ĉen'
en
kor'.

Ĉe
ni
jam

Ne
vi,
Am'!

Nokto

Al la
kor',
gala
hor':

Pala
flor'
falas
for.

Kia
helo,
Di'!

Plia
stelo:
ŝi.

Mi esperas, ke vi ĝuos! :-)