This form is secure
Send a message
Search for members
This post is public
Mi legis iu interesan rakonton ie. Mi pensas, ke estas interesa vidpunkto.
Du fetoj konversacias en iu patrina ventro:
Unua diras: Ĉu Vi kredas je vivo post naskiĝo?
Dua diras: Memkompreneble. Devas esti io post la naskiĝo. Eble ĉi tie ni estas por pretiĝi je tio, kio venos poste.
Unua: Malsaĝeco, nenia vivo ne ekzistas post la naskiĝo. Krome, kia povus esti tiu?
Dua: Mi ne scias precize, sed tamen certe estos pli da lumo, kiel ĉi tie. Eble ni iras helpe de niaj propraj piedoj, kaj ni manĝos per niaj propraj buŝoj.
Unua: Tio estas stupideco! Iri ne eblas. Kaj manĝi perbuŝe – do tio absolute ridinda! Ja ni nutriĝas tra la umbilikŝnuro. Sed mi diras alian al Vi: Ni povas ekskludi la postnaskiĝan vivon, ĉar la umbilikŝnuro jam nun estas tro mallonga.
Dua: Tamen, io certe estos. Sed ĉio iomete alimaniere, kion ni alkutimiĝis.
Unua: Sed, de tie ankoraŭ neniu revenis. Ĉe naskiĝo la vivo simple finiĝos. Cetere la vivo ne estas alia, ĉiam estas tro plena en malhelo.
Dua: Mi ne scias precize, kia estos, se ni naskiĝos, sed ĉiukaze ni ekvidos la panjon, kaj ŝi prizorgas nin.
Unua: La panjon? Vi kredas je panjo? Kaj Ŝi laŭ Vi, kie estas?
Dua: Do, ĉie ĉirkaŭ ni! En ŝi, kaj dank’ al ŝi ni vivas. Sen ŝi ni tute ne ekzistus.
Unua: Tion mi ne kredas! Mi neniam vidis iuspecan panjon, do estas evidenta, ke ŝi certe ne ekzistas.
Dua: Tamen kelkfoje, kiam ni silentas, ni povas aŭdi, kiam ŝi kantas, kaj ankaŭ tion ni sentas kiel ŝi karesas la mondon ĉirkaŭ ni. Do, mi vere kredas tion, ke la vera vivo atendas nin post tiu momento.
Tilio says:
Getuls de AGFU Francisko Garcia replies:
Getuls de AGFU Francisko Garcia edited this comment 20 months ago.
Lluís says:
Tamen, espereble neniu provas per ĝi konvinkigi pri alia vivo preter morto.
Eble eĉ ne menciindas, sed: fetoj ne heredas konscie kaj detale spertojn de aliaj fetoj, kiuj travivis similon - homoj tion faras. Ili eĉ sian vivon mem ne komprenas - homoj tion faras. Ili eĉ malpli "parolas" pri tio.
Gerardopro says:
Karulo (Karles) * says:
Tamen mi malkonsentas pri la supozata paralelismo panjo-dio, se tion pretendas la rakonto. Tiu panjo ja estus nur unu plia sxtupo de sxtuparo kondukanta al kio scias kion.
La rakonto estas amuza maniero prezenti la kutiman spekuladon.
Blazio VAHA (n.s. WACHA, Balázs) says:
Kara Gyurci,
hieraux mi ricevis hungaran version de la sama rakonto de mia filino....
Estas vere, ke oni malfacile imagas, kion oni ne estas spertinta.
Aliaj aferoj ne konkludigxas nepre el la rakonto, por mi.
Krome, mi diras: neniu anticipe jugxu stulta iun ajn.
Nek nekrsdantoj pensu, ke kredantoj estas stultaj, nek kredantoj pensu, ke nekredantoj
estas malbonaj ks. Mi pensas kaj esperas, ke cxia toleremo... evoluas.
Laux lingva vidpunkto:
estus suficxe: en patrina ventro
Du fetoj konversacias en iu patrina ventro:
Unua diras: Ĉu Vi kredas je vivo post naskiĝo?
Dua diras: Memkompreneble. Devas esti io post la naskiĝo.
Eble ĉi tie ni estas por pretiĝi je tio, kio venos poste.
Malsagxajxo. tiu vivo?
Unua: Malsaĝeco, nenia vivo ne ekzistas post la naskiĝo. Krome, kia povus esti tiu?
Dua: Mi ne scias precize, sed tamen certe estos pli da lumo, kiel ĉi tie. Eble ni iras helpe de niaj
propraj piedoj, kaj ni manĝos per niaj propraj buŝoj.
Unua: Tio estas
stupidajxo. (Aux: tio indikas nur vian stupidecon. Aux: Stupide! Stulte!)
stupideco! Iri ne eblas. Kaj manĝi perbuŝe – do tio absolute ridinda! Ja ni nutriĝas tra la umbilikŝnuro
Sed mi diros ion alian (iom preferinde, por mi).
Sed mi diras alian al Vi: Ni povas ekskludi la postnaskiĝan vivon, ĉar la umbilikŝnuro jam nun estas tro mallonga.
Dua: Tamen, io certe estos. Sed ĉio iomete alimaniere, kion ni alkutimiĝis.
Unua: Sed, de tie ankoraŭ neniu revenis. Ĉe naskiĝo la vivo simple finiĝos. Cetere la vivo ne estas alia, ĉiam estas tro plena en malhelo.
Dua: Mi ne scias precize, kia estos, se ni naskiĝos, sed ĉiukaze ni ekvidos la panjon, kaj ŝi prizorgas nin.
Unua: La panjon? Vi kredas je panjo? Kaj Ŝi laŭ Vi, kie estas?
Dua: Do, ĉie ĉirkaŭ ni! En ŝi, kaj dank’ al ŝi ni vivas. Sen ŝi ni tute ne ekzistus.
Eble: iun ajn
ian ajn evidente,
Unua: Tion mi ne kredas! Mi neniam vidis iuspecan panjon, do estas evidenta,
ke ŝi certe ne ekzistas.
Dua: Tamen kelkfoje, kiam ni silentas, ni povas aŭdi, kiam ŝi kantas, kaj ankaŭ tion ni sentas kiel ŝi karesas la mondon ĉirkaŭ ni. Do, mi vere kredas tion, ke la vera vivo atendas nin post tiu momento.
Dankon pro la rakonto, kiu prezentas ne nur pensamnierojn,
sed ankaux sent-agordojn.
Amike
Blazio
Kara Gyurci,
hierau mi ricevis hungaran version de la sama rakonto de mia filino....
Estas vere, ke oni malfacile imagas, kion oni ne estas spertinta.
Aliaj aferoj ne konkludigxas nepre el la rakonto, por mi.
Krome, mi diras: neniu anticipe jugxu stulta iun ajn.
Nek nekrdeantoj pensu, ke kredantoj estas tultajm, nek kredantoj pensu, ke nekredantoj
estas malbonaj ks. Mi pensas kaj esperas, ke cxia toleremo... evoluas.
Laux lingva vidpunkto:
estus suficxe: en patrina ventro
Du fetoj konversacias en iu patrina ventro:
Unua diras: Ĉu Vi kredas je vivo post naskiĝo?
Dua diras: Memkompreneble. Devas esti io post la naskiĝo.
Eble ĉi tie ni estas por pretiĝi je tio, kio venos poste.
Malsagxajxo.
Unua: Malsaĝeco, nenia vivo ne ekzistas post la naskiĝo. Krome, kia povus esti tiu?
Dua: Mi ne scias precize, sed tamen certe estos pli da lumo, kiel ĉi tie. Eble ni iras helpe de niaj propraj piedoj, kaj ni manĝos per niaj propraj buŝoj.
Unua: Tio estas
stupidajxo. (Au: tio indikas nur vian stupidecon. Au: Sstupide! Stulte!)
stupideco! Iri ne eblas. Kaj manĝi perbuŝe – do tio absolute ridinda! Ja ni nutriĝas tra la umbilikŝnuro
Sed mi diros ion alian (iom preferinde, por mi).
Sed mi diras alian al Vi: Ni povas ekskludi la postnaskiĝan vivon, ĉar la umbilikŝnuro jam nun estas tro mallonga.
Dua: Tamen, io certe estos. Sed ĉio iomete alimaniere, kion ni alkutimiĝis.
Unua: Sed, de tie ankoraŭ neniu revenis. Ĉe naskiĝo la vivo simple finiĝos. Cetere la vivo ne estas alia, ĉiam estas tro plena en malhelo.
Dua: Mi ne scias precize, kia estos, se ni naskiĝos, sed ĉiukaze ni ekvidos la panjon, kaj ŝi prizorgas nin.
Unua: La panjon? Vi kredas je panjo? Kaj Ŝi laŭ Vi, kie estas?
Dua: Do, ĉie ĉirkaŭ ni! En ŝi, kaj dank’ al ŝi ni vivas. Sen ŝi ni tute ne ekzistus.
Eble: iun ajn
ian ajn evidente,
Unua: Tion mi ne kredas! Mi neniam vidis iuspecan panjon, do estas evidenta,
ke ŝi certe ne ekzistas.
Dua: Tamen kelkfoje, kiam ni silentas, ni povas aŭdi, kiam ŝi kantas, kaj ankaŭ tion ni sentas kiel ŝi karesas la mondon ĉirkaŭ ni. Do, mi vere kredas tion, ke la vera vivo atendas nin post tiu momento.
Dankon pro la rakonto, kiu prezentas ne nur pensamnierojn,
sed ankaux sent-agordojn.
Amike
Blazio
Thierry Salomon says:
Dorina says:
Dorota says:
Frank Merla says:
Lluís replies:
Frank Merla says:
Mi ne 'scias' kia estas la vivo post la morto - tamen ĝi esti/a/os certe malpli infera ol la nuna.
Lluís replies:
Mi gxenerale cxe manko de fakto/sperto, dubas. Mia nuna kompreno de la vivo (funkciado de la korpo, ktp.), mi ne atendas vivon post morto.
Eble vi uzas la terminon 'vivi' por aliaj aferoj?
Frank Merla replies:
Bedaŭrinde niaj homaj esprimoj pli malpli taŭgas nur por la vivo sur la tero. Fakte ’vivo’ ne estas bona vorto de la anima ekzisto antaŭ kaj post la tera vivo. La animo de-ligiĝas de la ĉielo por aperi kiel homo sur la tero por tie sperti kion dio jam scias. Riĉiĝinta je spertoj la animo re-ligiĝas (religio) al la ĉielo kaj kontribuas al la komuna ĉiela scio. Tiu versio ŝajnegas al mi pli probabla ol la versio, ke la animo de homo simple estas fenomeno de ties korpo. Estas grace ke ni homoj ne devas/povas memori pri pli fruaj vivoj sur la tero - ni ne estus liberaj en niaj decidoj. Do, neniu homo povus raporti pri iuj ‘faktoj’ el statoj ekster tio, kion ni surteruloj nomas vivo. Ja ekzistas raportoj pri proksimmorttravivaĵoj, sed ili ankaŭ estas aferoj ja nur kredindaj/pridubindaj.
Mi petas pardonon ke vere mi ne povas difinitive respondi al viaj demandoj. La pruvon, ke dio ekzistas, ankaŭ mi ne povas liveri - kompreneble.
Mia Skype-nomo estas esocom.
Gražina says:
Béla Apáti Kovács says:
Laszlo Istvan TOTH says:
Frank Merla says:
Jozefo Lejte says:
Dorota says:
Kara Frank, via kredo, via kompreno de tiu alia mondo iom similas al "kosmologio" de Martinus. Cxu vi scias tiun ... cxu kredon? mi dirus pli vivfilozofion, kiu tamen ne neas ekziston de dio.
Frank Merla replies:
Mi ne volas juĝi ĉu la rakontitaj proksimmortspertoj estas nuraj cerbaj fenomenoj pro oksigenmanko. Por la rakontintoj estis reala kaj tio gravas. Reala en tiu senso la ĉielo ankaŭ ne estas aŭ la eterneco de la animo. Ĉefas la akordo inter konvinkiĝoj kaj faro. Tio bedaŭrinde ankaŭ validas por tiuj kiuj ekspluatas la restajn homojn kiuj des pli bedaŭrinde toleras la ekspluatiĝon.
Materio estas nur formo de energio. Kaj energio ekzistas ne nur en tiuj formoj kiujn ni povas sperti, mezuri aŭ prikalkuli [realeco fizika]. Ne tiom gravas ĉu animo estas en homa korpo. Gravas en kiu realeco [spirita] la homo pli malpli konscie decidas vivi. Eĉ eblas ŝanĝi ĝin. Se estas ekz. de ekspluanto al esperantisto, des pli bone.
members.aon.at/aldone/antobern/konvertileto.html
Dorota says:
Roland Platteau says:
mi jam legis gxin en la franca, pli longa
Jose Roldan Leon says:
Ofte homoj nur kredas tion kion oni povas tusxi kaj vidi, sed tamen estas aliaj gravaj ajxoj kiujn oni ne povas tusxi mane nek vidi okule, sed nur senti kore kaj anime.
Marcelo Padilja says:
V I Z I László* says:
Por kio okupiĝi pri io, kion oni eĉ teorie ne povas ekkoni, kompreni? Vivuloj esploru vivon, sed la postmortan tempon esploru mortintoj, se ili entute havas tian eblon. (Verŝajne ne.)
V I Z I László* edited this comment 7 months ago.
Mariagrazia-Danilo says:
Mariagrazia-Danilo edited this comment 11 days ago.
Gyurci says: