Pjaspa

demando-kanto pri mateno,

kun asertoj

 

 

Ho mi kantas, ho, mi songas,

plej verŝajne mi nur sonĝas,

pjon ke  l' vivo estas bela

pjon ke l' suno estas hela.

 

Estus tre sciinde, pjon  ĉ u

venas jam mateno vere.

Estus tre sciinde, pjon  k e

venos jam mateno vere.

 

Scii devus ja mi,  pjon  ĉ u

venos jam mateno hela,

scii devus jam mi, pjon  k e

venos jam mateno vere.

 

 

Glosoj

 

songo - speco de kanto

pjon -  presubjunkcio, kiu indikas, ke la subordita propozicio postsekva estas eksplika      (kun cxu aux kun ke)

 

na -   prepozicio (sube uzota, cetere pruntita de Makkink)  indikaanta  rektan objekton. La sono n en pjon (do nepre)  ne estas akuzativa,en la suba noto.

 

Notoj

 

1) dankon al  hungaraj (ge)esperantistoj, kiuj per sia uzo de  Esperanta *ke* inspiris min

elpensi  "na"  Pjaspa  pjon (pjon kepjon ĉu)

 

'2) presubjunkcio estas Pjaspa vortospeci, stroktiganta rolon de peropzicio

 

3) La persubjunkcio *pjon* anoncas  eksplikan subjunkcion.   

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

Poemeto suicida, en Esperanto 

 

 Ĉu vi vere suicidis,

aŭ vi nur trovadis rimojn

pri l' belec' de l' sinmortigo,

pro-kadavra verda tigo? 

 

Ĉu l' ke ino ne amoris

kun vi estis tre terure,

aŭ vi simple nur babilis.

kaj vi mortis plej tenere?


 

E.s. Blazio VAHA

n.s. WACHA, Balázs