donh.best.vwh.net/Esperanto/Literaturo/Poezio/kreado/rebati.html


Kiom bone estus ne rebati

de Attila JÓZSEF

elhungarigis Imre SZABÓ

Afiŝita en la listo "Kreado" je 2007.06.08



Kiam estas ni batataj grave,

kiom bone estus ne rebati:

nek permane, nek pervorte,

lumi kun taglumo.

endormiĝi kun la nokto,

voĉi per la voĉo de malkuraĝo,

sed neniam rebati.

Mi devus disputi kun miaj animoj,

kaj nun vivanta estas mi la paco.

Kristala riverakvo fluadas

en la vejnoj diamantaj.

Milda brilo la ĉemizo,

kaj paco, paco ĉie,

kvankam nur mi mem vivas per ĝi! ...

Levas min la sunradioj,

Dio kisas ĉiujn miajn vizaĝojn,

kaj grandaj, plenŝarĝitaj ĉaroj ekiras el mi

al la dezerto



---------------------------------------------------------------------------------------------


JÓZSEF Attila:



MILYEN JÓ LENNE NEM ÜTNI VISSZA

Mikor nagyokat ütnek rajtunk,

Milyen jó lenne nem ütni vissza

Se kézzel, se szóval,

Világitni a napvilággal,

Elaltatni az éjszakával,

Szólni a gyávaság szavával,

De sose ütni vissza.

Lelkeimmel pörölnöm kéne

S élvén is vagyok most a béke.

Kristály patakvíz folydogál

Gyémántos medrü ereimben.

Szelid fényesség az ingem

És béke, béke mindenütt,

Pedig csak én élek vele!...

Fölemelnek a napsugarak,

Isten megcsókolja minden arcom

És nagy, rakott szekerek indulnak belőlem

A pusztaság fele.


1924. júl.