Noj ni, ĉoj ni, naj ni, vi tel

(Pjaspa poemeto)






La veter' estas bonega,

noj ni: bone diskutantaj.

Kelkaj estas forkurintaj.


Multaj estas diskurantaj.





Ĉoj ni devas jam decidi.

Naj ni certe tuj ekiros.

Vi tel restos, restu nepre,


poreterne, restu sjempre!





Naj ni estas decidintaj:

Vi tel same findecidu!

Povus iri kune ĉoj ni,


jam malemas naj ni sidi.



Naj ni estas jam lernintaj,

naj ni ŝatas tuj decidi.

Vi tel sidu plu agrable


en ĉi tre agrabla loko!



Naj ni
povis jam decidi.

Vi tel rajtas plu sidadi

ĉiam en la sama loko.


Ĉoj ni iru - jen la voko!




Tuj ekkantos la virkoko.



Glosoj:



noj ni:
ni, eble ankaŭ la alparolatoj, ni kun vi unu aŭ pluraj, eble sen la alparolatoj; sendisginga
"nio"


ĉoj ni:
ni, kun la alparolato aŭ alparolatoj; mi kun vi (inkluzive)


naj ni -
ni sen vi (ekskluzive)

tol - postpozicio por konfirmi singularecon (sendepende de persono: mi tol, vi, tol)

tel - postpozicio por konfirmi pluralecon (sendepende de persono: ni tel, vi tel)

vi tel:
vi pluraj

mi tol - mi (sola); ĝi ne okazas en la poemeto)

vi tol - vi sola; ĝi ne okazas en la poemeto

vi tuĥ:
- vi sola (ĝi ne okazas en la poemeto); nur pri dua persono singulara

vi: vi tol, vi tuĥ, vi tel, vi

sjempre: ĉiam, senĉese, en ĉiu tempo, ĉiutempe, eterne (fakultativa sinonimo de ĉsiam ks., en
Pjaspo)

Pjaspo - lingvoprojekto, konservanta ĉion el Fundamento de Esperanto, sed havanta ankaŭ

novajn elemento-tipojn, elementojn, sturktur-tipojn kaj strukturojn. Pjaspo ebligas pli da redundo ol

Esperanto. Pjaspo ne estas lernenda. Pjaspo ne estas agnoskata de iu ajn korporacio, ŝtato ks..