Okaze de Pasko 1994, la Radikala Partio kaj la Radikala Esperanto-Asocio turnis sin al la papo alvokon por ke li inkludu esperanton inter la lingvoj de la kutimaj salutoj, kiel lingvo de paco kaj dialogo inter malsamaj kulturoj. La Sankta Patro akceptis la aŭspicion kaj iniciatis tradicion poste daŭrigitan de papo Benedikto XVI, interrompitan fare de papo Francisko, kiu privilegias la italan lingvon el ĉiuj aliaj. Tio ĉi fakto konsiderante la lingvan genocidon kiuj la ministroj pri edukado estas certigantaj al la lingvo de la itala popolo, estas nepre oportuna.

Tial ni ĉeestos al ĝia kononizado kun granda standardo kie riliefiĝos la vorto " VIVU LA ESPERANTISTA LA PAPO ! " Ankaŭ en la itala kaj en la angla , renovigante niajn dankemon por la enkonduko de la la Internacian Lingvon , donante voĉon al ĉiuj, kiuj ŝatus mondon en kiu neniu kulturo regos spite al la aliaj, sed , sed male , la popoloj povu kunvivi kune inter ili konservante tute integre iliajn heredaĵojn kaj kulturan identecon. Mi dankas al la amikoj, kiuj aliĝis al nia alvoko kaj ĉeestos kun ni , kredantoj aŭ ne, al tiu evento kiu ne povus esti pli laika ol tio, konsiderante ke laikeco estas tia: superi la diferencojn valorigante la konverĝojn inter malsamaj ideologiaj orientiĝoj , kulturaj kaj religiaj, ĉioj aferoj, kiu neŭtrala lingvo povas certigi lak garantii.