deutsch - espanol - magyar - francais - italiano
Multaj vivoj - rakonto
«Hallo - vi preteriras - mi invitas vin -
sidiĝu apud mi -
vi havas jom da tempo
do - se vi sidas apud mi -
tiam mi rakontas al vi novan rakonton de Jan kaj Janina
cetere ĝi okazis tie»
Nun - do
Depost de la vizio antaŭ la granda akvofalo
la simbolo de eterna amo kaj eterna vivo
ŝanĝiĝis iom ĉe Jan kaj Janina
Ili ĝoijas je ilia amo - vivas pli en la nuntempo -
kaj en mirakla maniero konciiĝis
en ilia amo kaj ilia vivo
pli ofte ol kutime ili migradas en ilia bela ĉirkaŭaĵo
foje ankaŭ promeni
tiel ankaŭ hodiaŭ dum iu bela suno aŭtuna tago
supre sur vojo kun pitoreskaj elrigardoj
sur ilia urbo kaj ilia rivero
bruna foliaro troviĝas sur la vojo
kaj temp al tempo unu kverkfrukto
Jana ekvidas brilan kverkfrukton
ŝi prenas ĝin kaj kelkfoje enkapiĝas pensoj
kiel ŝi TIEL antaŭ neniam havis
«Jan - rigardu foje -
kion mi tie ĉi havas»
«Nun kverkfrukto - kia speciala»
«Jes - kaj rigardu foje tie malantaŭ la barilo»
«Kelkaj malgrandaj kverkarboj
na - kaj kion vi volas per tio diri»
«rigardu alten - belega granda kverkarbo»
«Tiun mi ankaŭ vidas
Sed vi havas certe flankan penson en via kapo»
«jes - nature Jan - tiu kverkfrukto estas de tiu arbo
kaj preskaŭ ĉiujare ĝi havas centojn da fruktojn
kaj el ĉiuj povus ekesti novaj kverkarboj
kaj – tio estas mia demando
Ĉu tiu arbo ne havis centojn – eble milojn da prauloj»
«Nature ĝi devis havi ilin»
«Kaj ....... ĉu ni ne havas ilin ankaŭ -
Sciu – se mi pripensas ĝin –
Devus esti por la naturo facilaĵo
samon kreskigi ĝin ĈIAME»
«Jes – vi povus pravi»
«Sciu Jan – mi jam ofte pripensis tion –
cu ni ne povus jam multfoje estis vivinta»
«Oh – Janina – vi malfacile demandas
vere dirita - estas malfacila imagi tion
sed vere vi povus pravi –
kial ne - dum riĉeco kaj multflankeco de la naturo
Eble vi pravas- eble ne
Sed kiu scias tion - kaj kiun oni povus demandi»
Ambaŭ deziras sin interne la saĝulon
Tiel postiras ĉiu siajn pensojn
Iom lacigita ili sidiĝas sur benko
la suno varme brilas
roso scintilas sur herboj kaj folioj
milda - kvieta - suna aŭtuna tago
Tiel ili sidas sur ilia benko
kaptita de bela etoso de la ĉirkaŭita naturo
«Hallo – kiun mi vidas tie»
Iu frapas ilin milde sur la ŝultro
momenton foje – la voĉon ni konas
brave - malantaŭ de vi staras la SAĜA viro
Sed ne sola
apud lin staras virino kaj ridetas ilin gaje
Ili salutas sin – iom surprizita- sed ĝojiga
Kaj kiel kutime kun kiso sur ambaŭ vangoj
Jan kaj Janina invitas ambaŭ
sidiĝi apud ilin
« Mi ne mirus » - tiel komencas la SAĜA viro
« ke vi ambaŭ ne havus malgrandan problemon»
« Malgrandan problemon eble por vi –
Ni havas grandan problemon »
Kaj Jan klarigas ilian problemon
« Vi havus feliĉon » - kaj li rigardas ridete al sia akompanantino –
« ke mi iun kunprenis
oh - mi forgesis prezentigi vin
Ŝi estas mia virino - sed- bedaŭrinde ŝi ne loĝas ĉe mi
Ŝi vizitas min temp al tempe
mi kredas – ŝi povas vin iom pli diri al via problemo »
« Nun do » – tiel ŝi komencas
« Mi venas el alia al vi preskaŭ ne konata lando-
en TIU LANDO la homoj estas pli evoluita ol ĉe vi
Multaj problemoj kiel ĉe vi ne ekzistas
Ne ekzistas malsanoj
Ne ekzistas militoj kaj neniu devas malsati
Grava ekkono kaj agmaniero estas
Ĉiu helpas al ĉiuj dum sia evoluo
Sed tion nur flanke
Kara Jan - ĉu vi scias – kiu vi vere estas
Kara Janina – kiu vi vere estas
Vi diras - mi vivas
Kiu aŭ kio estas tiu mi
Tio estas simpla diraĵo pri tre kompleksa
komplika kaj ampleksa stato de l‘ afero
Vi diras
mi pensas - mi sentas
mi estas viro - mi estas virino
Kiam vi havus la grandecon de elektrono
vi vidus vian korpon kiel plenstela ĉielo
la plej granda parto de vi estas malplena spaco
sed ĉu vere estas tio malplena spaco
kaj tiel vi ne pripensas pri vi
kun aliaj vortoj
Vidas vin mem nur el koncerna pespektivo
simple el la homa - sur tiu planedo
kio helpas vin iom
Estas tio kion nomas la fizikistoj kampon
Vi ĉiuj konas magnetan kampon – ekzemple
Por la fizikoj eĉ ekzistas kvarkon kaj 'String' aŭ 'Superstring'
Por ili jam multaj mondoj eblas
Dum tiuj imagoj oni povus kapturniĝi
Sed vi prave diras
kie mi restas tie
Sciencaj esploroj interesas min nur malmulte - ĉar
mi volas vivi
mi volas esti feliĉa»
Reen al via demando
«Ĉu mi jam havis multajn vivojn»
Por tio mi donos al vi ekzemplon
Homo diras al vi
«Ekzistas ne nur vian urbon - ekzistas ne nur vian landon
Ekzistas ankoraŭ multajn aliajn urbojn kaj multajn aliajn landojn»
«De kie vi scias tion» vi demandos
«Nun – mi jam estis tie» respondas li
Vi kredas al li aŭ vi ne kredas al li
Ĉiu homo havas interne sismografon
Kaj tiu diras nun jes aŭ ne
Povus esti ebla aŭ ne
Kiam tie ĉi kial ne aliloke
mi venas el alia lando
Kaj mi diras al vi
vi jam havis multajn vivojn
Kaj havos ankoraŭ multajn vivojn
En via lando kaj en mia lando
Vi vidas antaŭ viaj okuloj la senliman abundon de la naturo
La senliman grandecon de la universo
La grandan nombron da homoj
Ĉu ne estas mirakla elrigardo
en multaj vivoj novajn ekscii
sinsekvo de tiu ekscio estos
Vi vivos en tia vivo pli trankvile
elprovu ĝin per tiu por vi nova ekscio
kiam ĝi estas la vero- tiam vi sentos ĝin
la vereco parolas por si mem
Kaj post longa silento ŝi diras
«Cetere - mi konas vin jam longe
Mi akompanis vian vivon amplene
kaj akompanos vian vivon plu amplene
se ankaŭ el alia mondo»
Ŝi alridetas al ambaŭ kaj ilian viron
Ekstaras - mansvingas
Malaperas malrapide el iliaj okuloj
Apud ili sidas la saĝa viro
Jan kaj Janina alrigardas lin -
longa kaj kun grandaj okuloj
Minimume LI ankoraŭ ĉe estas
«Ĉu vi kredas ĉion» – ili demandas lin
«Jes - mi vivas en tiu vereco
kaj mi estas tre feliĉa»
respondas la saĝulo
mallaŭte
La suno varme brilas
La herboj kaj folioj brilas
Kaj rivero kaj urbo briletas en lumo
Vi atente aŭskultis tiun rakonton
«Ĉu vi povas imagi jam multajn vivojn estis vivintaj
Kaj ankoraŭ multaj havante antaŭ vi»
Eble vi respondos
«Mi modeste komencas imagi tion -
bele ĝi estus»
teksto kaj fotoj de Albert Jäger
La benko-foto de sinjoro Hahn
Traduko de Norbert Karbe - en Pirna
This form is secure
Send a message
Search for members
Published at 10:04
/
5 
This post is public
