1857

Wünschelrute


Schläft ein Lied in allen Dingen
die da träumen fort und fort
und die Welt hebt an zu singen

triffst du nur das Zauberwort



Mondnacht


Es war als hätt der Himmel
die Erde still geküßt
daß sie im Blütenschimmer

von ihm nun träumen müßt.

Die Luft ging durch die Felder
die Ähren wogten sacht

es rauschten leis die Wälder
so sternklar war die Nacht


Und meine Seele spannte
weit ihre Flügel aus
flog durch die stillen Lande
als flöge sie nach Haus


Divenvergo

Dormas kant' en aĵo ĉiu
kiu sonĝas plu kaj plu.
Se l' sorĉvorton trovas iu

kantas tuj la mond' kun ĝu'.


Lunonokto

Jen kvazaŭ la ĉielo
kisetis inon Ter',
ke en florbrila helo
Ter' sonĝas nun pri l' sfer'.

Aer' tra kampoj iris,
la spikoj movis sin.
Arbaroj flustre spiris
en nokthelklar' sen fin'.



Animo mia levis
flugile sin kun em',
traflugis landojn, revis
pri la reir' al hejm'.


Tradukis Cezar


PS: Surpaperigita la poemo estis je la sesa de aŭgusto en 1857.

Fotos von Albert Jäger