Ermutigung ... Trost



Aus
"Ein unerwartets Gespräch mit Gott
das Erwachen der Menschheit"
von Neale Donald Walsch
Seite270/271



» Was mich wieder einmal veranlasst, dir zu versichern,
was ich dir schon oft gesagt habe:
Du bist vollkommen.
Du bist so, wie du bist, vollkommen

So, wie du nichts als Schönheit und Vollkommenheit
in einem einen Tag alten Neugeborenen,
einem eine Woche alten Säugling,
einem einen Monat alten Baby
und einem einjährigen Kind siehst,
sehe ich nichts als Vollkommenheit in dir.



Und ich würde sie übrigens auch sehen
wenn du hundert Jahre alt wärest...
nein, tausend Jahre alt.
Denn auch das wäre im Leben des Universums
weniger als ein einziger Herzschlag.




Hier im Reich des Physischen,
auf diesem großartigen Planeten,
den ihr Erde nennt,
bringt ihr euer Wahres Selbst zum Ausdruck
und erfahrt euch als dieses Selbst,
indem ihr wachst, gedeiht und euch entfaltet.




Wenn ihr nach Hause zurückkehrt,
werden wir einander
in Vollkommener Vereinigung wiedertreffen,
und wie ich es euch für all eure Leben versprochen habe,
werdet ihr auf eurer Reise niemals
- nicht einen Augenblick -
von mir getrennt sein.

Ich liebe euch jetzt,
und ich habe euch immer geliebt, mit einer Reinheit,
die nichts als Gegenleistung erwartet, braucht oder fordert
- denn Ihr und Ich sind Ewig Vereint,
und das zu erfahren ist alles,
wonach Unser Selbst verlangt. «



Lächeln - rideto


......................................


Kuraĝigo...konsolo


»Mi ŝatas aserti al vi denove tion,
kion mi jam ofte diris al vi:
Vi estas perfekta.
Tiel, kiel vi estas, vi estas, perfekta.

Same kiel vi vidas nur belecon kaj perfektecon
en nur unu-taga novnaskito,
en unu-semajna suĉinfano,
en unu-monata bebo,
en unu-jara infano,
tiel Mi vidas en vi nenion alian ol perfektecon.



Cetere Mi vidus ĝin ankaŭ
se vi havus cent jarojn...eĉ mil jarojn.
Ĉar tio ja estus en la vivo de la universo
malpli ol ununura korbato.





Ĉi tie en la regno de la materio,
sur tiu grandioza planedo,
kion vi nomas Tero,
vi homoj esprimas vian veran memon
kaj vi spertas vin kiel tiun ĉi memon,
kiam vi kreskas kaj evoluas.





Se vi revenos hejmen,
ni revidos nin en unuiĝo perfekta.
Kaj kiel Mi al vi tion promesis por viaj tutaj vivoj:
Neniam sur via vojaĝo
- eĉ ne in unu momento -
vi estos disigitaj de Mi.

Mi amas vin nuntempe,
kaj mi amis vin ĉiam kun tia malegoismo,
kiu atendas, bezonas aŭ postulas nenion,
ĉar vi kaj Mi estas eterne unuigitaj
kaj tion sperti estas ĉio
kion Nia Memo deziras.«





El
"Neatendita dialogo kun Dio,
la ekvekiĝo de la homaro"
Paĝo: 270/271


esperante de Albert Jäger
kaj per helpo de Albrecht Kronenberger
de.wikipedia.org/wiki/Albrecht_Kronenberger