Tilio Published on July 10, 2008
by Tilio

Tilio's blog

Browse posts
Milena (rakonto publikigita en lasta numero de "Femina")
Posted on July 30, 2008
8 comments (latest 3 months ago)
I m realy sorry
Posted on July 27, 2008
13 comments (latest 3 months ago)
Sur busohaltejo
Posted on July 22, 2008
4 comments (latest 3 months ago)
Kaprido enŝaltis Lunon
Posted on July 19, 2008
1 comment (latest 4 months ago)
In memoriam
3 comments (latest 4 months ago)
LACHESIS
Posted on July 10, 2008
1 comment (latest 3 months ago)
Volframa fadeno
Posted on July 4, 2008
1 comment (latest 3 months ago)
Nulo
Posted on July 3rd, 2008
12 comments (latest 4 months ago)
SOLSTIX
Posted on June 21, 2008
1 comment (latest 5 months ago)

More information

This post is public
© All rights reserved
  1. 235 visits

In memoriam

Thursday July 10, 2008 at 08:27PM

***

Por Ilustrisimus forpasinta

----------------------------------------

 

Jes, li forpasis.

Li mem ne scias, sed ne plu li vivas.

Lia Lumeco, Ilustrisimus.

Lumportanto.

Fajnulo.

Kandelo lia ne plu lumas.

Mi bedaŭras neniam revidi lin.

Mi ploras pro tio.

Naĝas en larmoj propraj.

Kaj la plej grave - mi ne scias

ĉu li komprenis

kvankam saĝa

brile inteligenta

ĉu li komprenis ke

nenio hazarde okazas?

 

Ne hazarde el ĉielo falas homoj.

Neniu fatalisma

sed iu scivolema

jam planis ĉion.

 

Oni planis precize, pedante-

ĉiujn detalojn antaŭvidante.

 

Sentuŝe - senfuŝe.

Eraroj neniam repareblaj.

............................................

Li estis tiel saĝa, mistera, atrakcia.

Mia Ilustrisimus forpasinta.

Filo de Lumportanto.

 

--------------------------------

*Mi petas esti pardonita de kondolenc vizitoj.

Anstataŭ floroj, enpagu al konto de Ligo kontraŭ stulteco.

Dankon.

 

Plorante via

Tilio

***

3 Comments / add your comment?

Laetaprinco Princo says:
Tilio
Ne ploru karulino, la somero Vin beligis per la floroj. Sen vi la mondo ne estus tiom riĉe ĉarma kaj la vivo, ne tiom travivinda... En ombro de vi, ĉiuj povas ja ripozi kaj trovi inspiron, ne perdu viajn esperfolijojn. Mi estos la vento, kiu sekigos viajn amarajn larmojn kaj en miaj somervarmaj brakumoj vi trovas la rifuĝejon. Ĉio alvenas por foriri, jen la esenco de la vivo, ni scipovu danki pro ebleco ĝui la momentojn de bona sorto... kun amika amo, plej frate .... Princo
Posted 4 months ago. ( permalink )
Mephisto Diablo says:
Kiom da emocioj en nur unu poemo. Kion diri? Ne ploru, fieru pri talento kiun vi posedas. Ĝi superas multajn aferojn kiujn povus malplaĉi al vi.
Posted 4 months ago. ( permalink )
Parisoserk says:
Bravo!
Nur daŭrigu. Kiam la muzo aperas ne lasu ĝin malaperi. Surpaperigu kaj aperigu.
Posted 4 months ago. ( permalink )

Add your comment

Reply to this comment

Edit your comment

Please sign in to post a comment Sign in now?


rss Latest comments – Subscribe to the feed of this post comments.