Pri "Sinjoro Tadeo" de Adam Mickiewicz

Mi nun estas leganta ĝin, sed jam mi nur legis 460 versojn. Estas tre valore scii, ke vi tiel alte pritaksas tiun tradukon. Fakte ĝis nun, mi trovas ĝin iom peza, kaj komplika. Foje mi devas relegi dutrifoje versfrazojn por kompreni.
Kaj:...Ĉu duobla elizio kiel: "En kastel' 'as vestiblo" estas oportuna?

Tion mi ne scias, sed probable en poezio estas pli "permesita" ol en prozo. Mi ne estas lingvisto. Eble iu pli sperta respondos al vi. Verdire mi legis ne atentante la lingvon, nur la intrigon. Mi planas (jam delonge ...) denove tralegi ambaŭ versiojn, nur nun komparante senpere originalon kun la traduko.

Ĝenas min ankaŭ strangaj vortordoj, ĉefe disigo de adjektivo el la nomo:
"Do ŝi al pli facilaj transiris objektoj" (I; 666)
Aŭ
"Nun Asesor kalikon tremfaligis plenan" (I; 724)
Tio ĉi ne estas gramatike erara, sed por mi tamen ja estas mallertaĵo.
Sed ĉi tie:
(...) sed ne manĝis tute.
Ŝi nur ventumis ŝin, (...) (I;567)
Grabowski eraras: "ne tute" malegalas al "tute ne", la sekvonta frazo klare indikas, ke ŝi tute ne manĝis, tamen li metis tute post ne.

Vi devas konsideri, ke tiu libro estis tradukita en tre frua periodo post ekekzisto de esperanto. De tiu tempo ankaŭ la lingvo maturiĝis. Vi iasence instigis min tralegi la libron denove kaj atenti pri eventualaj malglataĵoj. Mi supozas, ke kiam mi legis ĝin, mi nur ĝuis pri la enhavo, mi ankoraŭ ne estis tiom sperta lingve kiel nun, krome, mi konas la polan version ... do por mi la esperanta versio estis komprenebla. Pro tio min interesas la opinio de ne polaj esperantistoj. Mi supozas, ke ankaŭ ne multaj polaj esperantistoj legis esperantan version "Sinjoro Tadeo".

Mi havas mian opinion pri "strangaĵoj"en la traduko de Grabowski. La epika poemo estas skribita en pola lingvo uzata tiutempe. Mi, polino sentas tion en la traduko; tradukisto zorgis transdoni karakterizan vivmanieron, tiamajn esprimojn...kaj tio tute ne estas facila. se Grabowski uzus por traduki, simpligojn, la libro perdus sian forton, la etoson. Karaj legantoj, provu iom eniri polan animon...

Mi iam legis tradukitan je la itala "Kruckavaliroj" (Krzyżacy), de alia pola skribisto, Henryk Sienkiewicz. Ankaŭ tie mi trovis "strangaĵojn", sed mi komprenis, ke ili estas por iumaniere transdoni al la leganto la atmosferon de la15a jarcento.

Gravas por mi, diri al sinjoro Tieri, ke la rima romano "Sinjoro Tadeo" estas por poloj la plej amata, estas peco de pola turmenta historio. Precipe la epilogo estas konsiderata kvazaŭ preĝo,mi ne sukcesas legi ĝin sen senti pli fortan korbaton, ankaŭ ,kiam mi legas esperante.