Mi tralegis poemo pri JANUARO FUNDAMENTA kaj tio iniciis cxi tiun poemon. Estas interesa deziro de homo esti unua en cxio. 

En homa vivo,
neniam forgesigxu,
unua esti
kaj tie resti –
estas sen alternativo,
ĉar en multaj aferoj,
nur premieroj
mensogoj aux veroj,
en rememoron restas
kaj longa vivo festas.

Unuajxojn ni rememoras
per larmoj ploras
por tio kio pasas
unua ni ĉasas,
gardas kaj diskretas
aliajxojn – ni ĵetas.

Unua vojaĝo
travivita avantaĝo
recivita kiso,
unua kompromiso
unua klaso
unua dirita vorto,
naskiĝtaga torto
unuaj danco, balo
unuaj sekreto, skandalo,
sendependa aĉeto,
vidita stripo
malsanigxo je gripo
lernita litero,
trinkita biero,
ekvivanta danĝero,
skribita letero
unue mensogi
unue sola loĝi
kaŝita cigaredo,
ebria bankedo,
ricevita velocipedo
restas en nia posedo.

Unua infano
kaj lin en la manoj,
dum infana malsano ,
unua ricevo de salajro
unua grizharo,
unua sola somerumo,
kaŝita tabakfumado,
perlabora da miliono
longa pantalono
ricevita posteno
ama kunveno
donita floro
travivita doloro
unua seniluziĝo
batalo por prestiĝo
unua enamiĝado
memstara vojaĝado
aĉetita auxto,
forta volupto,
perdita virgeco
stranga apreco
publika debuto
estas absoluto
aferoj por memoro
kiujn ni gardas
en memtrezoro.

Poste alvenas
aferoj por forgeso,
de malsano procezo,
stresoj kaj regresoj
fino de sukcesoj.