4. Enkonduko: Karakterizaĵo de la judoj, kiuj studis Talmudon dum jaroj, estas la ruza kaj akra pensmaniero. Jen ekzemplo:
Rabeno kaj pastro veturas en la rapidvojo, ĉiu per sia aŭto.
Okazas akcidento: ambaŭ aŭtomobiloj karambolis (koliziis) kaj preskaŭ plene detruiĝis. Sed la du Di-servantoj (“Di-amantoj”) saviĝis. Ili eliras, staras kune ĉe la vojrando kaj trovas ke nenio okazis al ili.
La rabeno rigardas la alian homon kaj diras: “Vi estas pastro, ĉu ne?”
“Jes”, respondas la pastro.
Rabeno: “Okazis al ni vera miraklo. Certe la Eternulo deziris ke ni renkontiĝu kaj farĝĝu amikoj”.
Pastro: “Povas esti”.
Rabeno: “Mi opinias ke ni devas tosti pro nia saviĝo kaj je nia nova amikiĝo. Mi havas hazarde botelon da vino. Espereble ĝi ne estis detruita. Ĉu vi pretas drinki kun mi?”
Pastro: “Kial ne?”
La rabeno alportas el la veturila kofro bonstatan vinbotelon kaj ofertas al la pastro. Tiu ĉi drinkas iomete sed sekve de instigoj de la rabeno, li poste pli kaj pli drinkas. Sed la rabeno tute ne drinkas.
Pastro: “Kial vi ne drinkas ankaŭ?”.
Rabeno: “Mi preferas unue atendi la policon.”
******************************************************
5. Enkondulo: Pri la juda patrino multas la anekdotoj kaj ŝercoj. Multfoje ŝi estis terura, pro trozorgemo al la infanoj, pro troigita deziro ke ili sukcesu en la vivo (fenomeno konata ĉe minoritatoj...) ktp.
 
Juna juda viro diris al sia patrino:
 “Panjo, mi decidis edziĝi. Pro la amuzo mi venos vespere al via hejmo kun 3 miaj amikinoj kaj petos de vi diveni kiun el ili mi elektis por edzino.”
La patrino konsentis.
Vespere la filo alvenis kun 3 ĉarmaj fraŭlinoj. Post la manĝo li demandis: “Nu, Panjo, kiu estas mia fianĉino?”
“La rufharulino”, respondis tuj la patrino.
“Nekredeble! Kiel vi sciis tion?”
Respondis Panjo: “Ĉar mi ne toleras ŝin…”
 
******************************************************************
6. Judo iris al koncerto en Varsovio (antaŭ la dua mondmilito) kaj sidiĝis apud gojo.
Unue aperis kantisto, kiu belege prezentis operajn ariojn kaj ricevis multajn aplaŭdojn. Tiam flustris fiere la judo al sia najbaro: “Li estas unu el ni!”
Poste okazis mirinda prezento de violonisto. Ankaŭ li ricevis multege da aplaŭdoj. Diris tiam la judo al la gojo kun ĝojo: “Ankaŭ li estas unu el ni”.
Sekvis fascina kantistino, kiu sukcesis vibrigi la korojn de la spektantoj. Tiam reagis la ĝojplena judo: “jen denove juda!”
Finfine la pola najbaro perdis sian paciencon kaj murmuris: “Ho, Jesuo Kristo!”
Sed tiam tuj reagis la judo: “Ankau li estis unu el ni…”