Η Μαρία Νεφέλη λέει:

Μέρα τη μέρα ζω - που ξέρεις αύριο τι ξημερώνει.

Το να μου χέρι τσαλακώνει τα λεφτά και τ άλλο μου τα ισιώνει

Βλέπεις χρειάζονται όπλα να μιλάν στα χρόνια μας τα χαώδη

και να μαστε και σύμφωνοι με τα λεγόμενα "εθνικά ιδεώδη".

Τι με κοιτάς εσύ γραφιά που δεν εντύθηκες εσύ στρατιώτης

η τέχνη του να βγάζεις χρήματα είναι κι αυτή μία πολεμική ιδιότης

Δεν πα να ξενυχτάς - να γράφεις χιλιάδες πικρούς στίχους

ή να γεμίζεις με συνθήματα επαναστατικά τους τοίχους

Οι άλλοι πάντα θα σε βλέπουν σαν έναν διανοούμενο

και μόνο εγώ που σ αγαπώ: στα όνειρά μου μέσα ένα κρατούμενο.

΄Ετσι που αν στ αλήθεια ο έρωτας είναι κατά πως λεν "κοινός διαιρέτης"

εγώ θα πρέπει να μαι η Μαρία Νεφέλη κι εσύ φευ ο Νεφεληγερέτης.


Χαράξου κάπου με οποιονδήποτε τρόπο και μετά πάλι σβήσου με γενναιοδωρία.

                                                                                              ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ