Zhang Xuesong's blog/

【山东】以在太行山之东而得名。唐大部分属河南道；宋设京东路，后分京东东、西路；金更名山东东、西路，为山东得名的开始；元设山东东西道；明置山东省，后改山东布政使司；清改山东省，省名至今未变。

【山西】以在太行山之西而行名。唐大部分属河东道；宋设河东路；金分河东北、南路；元设山西河东道，为山西得名的开始；明置山西省，后改山西布政使司；清改山西省，省名至今未变。

【河南】以在黄河之南而得名。西汉即有河南郡，为河南得名的开始。唐大部分属都畿道和河南道；宋设京畿路和京西北路；金改南京路；元设河南江北省和河南江北道；明置河南省，后改河南布政使司；清改河南省，省名至今未变。

【河北】以在黄河之北而得名。唐大部分属河北道，为河北得名的开始。宋设河北路，后分河北东、西路；金分河北东路设大名府路；元设燕南赵北道；明设北平省，后废省，所有府和直隶州直属中央，称北直隶；清改直隶省;1929年民国改河北省，省名至今未变。

【湖南】以在洞庭湖之南而得名。唐属江南西道和黔中道，后设湖南观察使，为湖南得名的开始；宋称湖南路；元设岭北湖南道；明属湖广省，后改省为湖广布政使司；清分湖广省置湖南省，省名至今未变。

【湖北】以在洞庭湖之北而得名。唐属江南东道、淮南道和山南东道；宋荆湖北路，简称湖北路，为湖北得名的开始；元设江南湖北道；明属湖广省，后改为省为湖广布政使司；清分湖广省置湖北省，省名至今未变。

【广西】以广南西路简称得名。唐属岭南道；宋置广南西路，简称广西路，为广西得名的开始；元设广西两江道；明置广西省，后改广西布政使司；清改广西省；民国仍之；建国后改广西壮族自治区，区名至今未变。

【广东】以广南东路简称得名。唐属岭南道；宋以旧广州辖地置广南东路，简称广东路，为广得名的开始；元设海北广东道;明置广东省，后改广东布政使司；清改广东省，省名至今未变。

【黑龙江】以黑龙江而得名。清分吉林将军置黑龙江将军，清末改黑龙江省，省名至今未变。

【辽 宁】以辽河流域永久安宁得名。唐属河北道；辽置东京路；金仍之；元置辽阳行省;明为辽东都司；清设辽东将军，后改奉天将军，再改盛京将军，清末改奉天 省；1929民国改辽宁省，为辽宁得名的开始；伪满复改奉天省，1945收复后仍改辽宁省；建国初分辽东省和辽西省，后合并恢复辽宁省，省名至今未变。

【浙江】以浙江(又称钱塘江)得名。唐属江南东道，设浙东观察使和浙西观察使；宋置两浙路，南宋又分两浙东路和两浙西路，简称浙东路和浙西路；元设浙东海右道和江南浙西道；明设浙江省，为浙江得名的开始，后改浙江布政使司；清改浙江省，省名至今未变。

【安 徽】以安庆、徽州各取一字得名。唐大部属江南西道和淮南道;宋置江南东路和淮南西路；元属江东建康道和淮西江北道；明境内各府和直隶州直属中央，称为直 隶，后改南直隶；清改江南省，后分设安徽省，为安徽得名的开始；民国仍之；建国初分设皖北行署和皖南行署，后合并恢复安徽省，省名至今未变。

【江 苏】以江宁、苏州各取一字得名。唐大部属江南东道和淮南道；宋置江南东路、两浙西路和淮南东路；元属江东建康道、江南浙西道、淮东江北道;明境内各府和直 隶州直属中央，称为直隶，后改南直隶；清改江南省，后分设江苏省，为江苏得名的开始；民国仍之；建国初分设苏北行署和苏南行署，后合并恢复江苏省，省名至 今未变。

【福建】以福州、建州各取一字得名。唐属江南东道，后设福建观察使，为福建得名的开始；宋置福建路；元设福建海右道；明置福建省，后改福建布政使司；清改福建省，省名至今未变。

【甘肃】以甘州、肃州各取一字得名。唐属关内道和陇右道；宋时东部属宋秦凤路，西部属西夏;金分秦凤路为秦凤、临洮、庆原三路；元初以甘州置甘肃路(不久即改甘州路)，为甘肃得名的开始，后改宁夏行省为甘肃行省；明为陕西行都司；清分陕西省恢复甘肃省，省名至今未变。

【江西】以江南的西部得名。唐属江南西道，后设江西观察使，为江西得名的开始；宋置江南西路，简称江西路；元设江西行省及江西湖东道；明置江西省，后改江西布政使司；清改江西省，省名至今未变。

【云南】以在云岭之南得名。汉即设云南县，为云南得名的开始。唐为六诏，后为南诏；宋为大理国；元置云南行省及云南诸路道；明置云南省，后改云南布政使司；清改云南省，省名至今未变。

【贵州】以贵山得名。唐为黔中道;宋属夔州路；元属湖广行省；明置贵州土司，是为贵州得名的开始，后置贵州布政使司；清改贵州省，省名至今未变。

【四 川】以益利梓夔四路得名。唐大部属剑南道和山南东、山南西道；宋设川峡路(注：非川陕路)，后分设西川路和峡西路，再分西川路为益州路和利州路，分峡西路 为梓州路和夔州路，合称四川，其间设四川制置使，为四川得名的开始，后改益州路为成都府路，改梓州路为潼川府路，分利州路为利州东、西路。元置四川省和四 川行省和西蜀四川道;明置四川省，后改四川布政使司；清改四川省；建国初分为川东、川南、川西、川北四行署，后合并恢复四川省，省名至今未变。

【青海】以青海湖得名。唐宋属吐蕃；元其土地属宣政院管辖；明属朵甘都司等；清初为卫藏地，后分设西宁办事大臣，又称青海办事大臣，为青海得名的开始；民国初设青海办事长官，后属甘边宁海镇守使，之后建青海省，省名至今未变。

【陕西】以陕原之西得名。唐大部属京畿道和关内道；宋初设陕西路，为陕西得名的开始，后分设永兴军路，以军事重镇延宁、环庆、秦凤、熙河五路设陕西五路经略使；元设陕西行省和陕西汉中道；明置陕西省，后改陕西布政使司；清改陕西省，省名至今未变。

【吉林】以吉林乌拉前二字得名，满语吉林乌拉意为沿江。唐属东北民族地；辽属东京路；金属上京路；元属辽阳行省；明属奴儿干都司；清设吉林将军，清末改吉林省，省名至今未变。

【宁夏】以西夏安宁得名。唐属关内道;宋时属西夏；元灭西夏后以旧地设西夏行省，不久改宁夏行省，治所为宁夏路，为宁夏得名的开始，后改行省为甘肃行省，迁甘州路。明属陕西省，改宁夏路为宁夏卫；清改宁夏府，属甘肃省，并设宁夏将军；民国初设甘边宁夏护军使。

【海南】以海南岛得名。唐属岭南道；宋属广南西路；元设海南海北道，是为海南得名的开始；明属广东省；清仍之，正式称琼崖为海南岛；民国仍之，后设海南特别行政区，仍属省；建国后设海南行政区，仍属省，1988年为海南省，省名至今未变。

【台 湾】以台湾府得名。唐宋均为化外地；元在澎湖设巡检司，兼管台湾渔民；明为荷兰所占，明末郑成功收复，设东宁省及承天府；清郑氏，设台湾府及台厦道，是为 台湾得名的开始，并正式称台湾岛，后改台厦道为台湾道；清末设台湾省，后为日占，仍称台湾；民国收复，恢复台湾省，省名至今未变。

【西藏】以清正式定名得名。唐宋为吐蕃；元属宣政院；明称乌思藏，设都司等；清初称卫藏，卫即前藏，藏即后藏；后正式定名为西藏，为西藏得名的开始；清设西藏办事大臣；民国初西藏地方；建国后仍之，后改西藏自治区，区名至今未变。

【内 蒙古】以漠南蒙古得名。唐为突厥地；宋时出现蒙古部落；后建元朝，其地直属中书省及岭北行省；明分达靼鞑及瓦剌；清统一蒙古，以漠南蒙古居内地称内蒙古， 漠北蒙古居边外称外蒙古，并属理藩院。民国初分属热河、察哈尔、绥远等特别区，后均改省；建国前**以今内蒙古东部设内蒙古自治区，区名至今未变。

【新 疆】以其为新辟疆土而称新疆。唐宋为西域；元明为察哈台汗国和窝阔台汗国地；清统一其地，其北部称回部、南部称准部，合称回疆，设伊犁将军，又以其为新辟 疆土而称新疆(其时贵州新辟疆土亦称新疆)；清未设新疆省，是为新疆得名的开始；民国仍之；建国后改新疆维吾儿自治区，区名至今未变。

ipernity推荐使用真实名字注册，但很多国内用户以真实名字（汉字或拼音）注册后，其显示却是名在前，姓在后，不符合汉语表达习惯。这个问题在网站翻译期间我曾建议站方按汉语习惯修改，但未被采纳，因而，要想符合汉语习惯，大家只有自己动手修改了。修改方法如下：

1、登录后点击页面右上角的“设置”，就会进入偏好设置页面；

2、在该页右边栏目的“会员个人资料”目录下点击“你的网名”进入网名修改页面；

3、在网名框内输入符合汉语习惯的姓名，如原显示“Xuesong Zhang”改为“Zhang Xuesong” （或汉字“雪松 张”改为“张雪松”），然后点“更新”就可以了。

刷新一下，看你姓名的顺序是不是已经改过来了？

arto en pentrejo
amo en nupta dormejo
scienco sur operacia tablo
kara koro en lulilo
kanajlo en bordelo
atavismo de naturo

有关裸体的几种解释

画室里的艺术;
洞房里的爱情;
手术台上的科学;
摇篮里的心肝;
柳巷里的流氓;
大自然的返祖.

Je la dekkvina de l’ monat’ unua,
Princino Wencheng venas en Tibeton.
Ne timu iri tra l’ vasta stepo, --
Vin bonvenigas cent chevaloj fortaj!
Ne timu grimpi trans la neghajn montojn altajn, --
Vin bonvenigas cent obeaj jakoj (tibeta bovo)!
Ne timu pasi trans profundaj riverfluoj, --
Vin bonvenigas cent boatoj cheval-kapaj!

Chi tie estas bela lando
Nomata Pekungjung.
Kaj kiel multajn grenajn semojn alportis princino Wencheng!
Entute tri mil okcent specojn!

    La supre citita estas la plej shatata popolkanto de la tibeta popolo -- la “Emalaja”. Kiom da tibetaj kantoj kaj legendoj kantas kaj rakontas pri princino Wencheng!

Svato en Chang'an

    Kiam la tibeta princo Sunzankampo ( en lia tempo oni nomis lin Regho de Tubo ) estis 16-jara, li audis, ke la imperiestro de Tang-dinastio havas princinon nomatan Wencheng, kiu estas ne nur tre bela sed ankau eksterordinare talenta, kaj ne nur bone konas la klasikajn poemojn kaj verkojn sed ankau lertas en diversaj metioj. Sennombraj svatantoj venis el diversaj regionoj al la chefurbo Chang’an por peti la manon de la princino. La imperiestro Tai-zong volis elekti por shi saghan kaj kapablan edzon. La tibeta princo Sunzankampo, genia kaj brava, havis chirkau si multajn konsilantojn spertajn en administraj kaj militaj aferoj, inter kiuj trovighis konsilanto Garba. Sunzankampo do sendis lin kaj cent kavalerianojn al Chang’an, tiama chefurbo de Tang-dinastio, kun multe da valorajhoj kiel fianch-donacoj por fari svaton.

    Garba kun la rajdistoj transiris montojn kaj riverojn, kaj fine atingis la chefurbon.

    Samtempe venis ankau kvar senditoj el aliaj regionoj kun la sama celo. La imperiestro alvokis ilin chiujn al si kaj diris:"Nun alvenis kvin svatosenditoj. Por ke nenia disputo estighu, mi ordonas, ke vi konkuru unu kun la aliaj je sagheco. La princino edzinighos al la mastro de tiu, kiu sin pruvos la plej sagha."Chiu el la kvin senditoj kredis sin la plej sagha kaj unuvoche konsentis. Tiamaniere komencighis la interesa kaj intensa konkuro.

Kvin provoj al la senditoj

    La unuan fojon, la imperiestro prezentis al ili unu perlon tiel grandan kiel taso kun zigzaga tratruo, kaj ordonis ilin traigi silkan fadenon tra la truo. La senditoj el la aliaj regionoj multe klopodis, sed chiuj malsukcesis. Garba prenis grandan formikon, alligis al ghia talio silkan fadeneton, metis ghin en la truon kaj bushe blovis ghin trifoje. Fine la formiko trairis la truon kaj ankau la silka fadeno estis trapasigita.

    La duan fojon, la imperiestro ordonis la chevalistojn grupigi antau la senditoj cent chevalinojn kaj cent chevalidojn, ke ili distingu la parencecon inter la patrin-chevaloj kaj siaj respektivaj idoj. La aliaj senditoj penis atingi la celon au studante la koloron de iliaj haroj au detale esplorante iliajn karakterizajhojn, sed vane. Dume Garba shtele iris al la chevalistoj shajne por babiladi kun ili, sed fakte petis ilian instruon. La chevalistoj audis pri la sagheco kaj eleganteco de regho Sunzankampo jam antau longe. Vidante la sincerecon kaj modestecon de Garba per siaj propraj okuloj, ili kashe donis al li taugan konsilon. Post tio Garba postulis ke la chevalidoj estu enfermitaj en la stalo, ke ili ricevu nur fojnon sed ne akvon. La sekvintan tagon la chevalidoj estis liberigitaj kaj senditaj al la chevalinoj. Ili estis tiel soifaj post tiel longdaura manko de akvo ke ili rapidis al siaj respektivaj patrinoj por mamsuchi, kaj tiam Garba facile distingis ilian parencecon.

    La trian fojon, la imperiestro donis al chiu el la kvin senditoj po cent kruchegojn plenajn de vino kaj cent shafojn. La tasko por ili estis eldrinki la vinon, formanghi la shafviandon kaj fini la tanadon de la shaffeloj en unu sola tago. La senditoj el la aliaj kvar regionoj kun siaj sekvantoj tiel haste buchis la shafojn, ke la grundo estis chie malpurigita per sango kaj haroj. Ili drinkis kiel funelo la vinon kaj antau ol la shafajho estis formanghita, ili farighis terure ebriaj, ke ili forgesis pri la tanado de la feloj. Nur Garba kun memfido ordonis siajn cent kavalirojn stari en vico. Ili buchis la shafojn, trinkis la vinon en etaj tiroj, manghis la viandon en etaj pecoj kaj samtempe tanis la felojn. Tiel, en unu tago la vino estis eltrinkita, la shafajho -- formshanghita kaj la feloj -- fintanitaj. Liaj homoj restis neebriaj kaj la grundo -- tute pura.

    La kvara provo okazis dum iu nokto. Subite la tamburegoj en la imperia palaco ektondris, la imperiestro ordonis, ke la kvin senditoj tuj venu en la palacon por diskuti gravan aferon. Kiel novveninto en la chefurbo, Garba ne bone konis la vojon, tial li faris signojn en chiuj necesaj lokoj por ne vojerari. Kiam la kvin senditoj atingis la palacon, la imperiestro ordonis ilin reiri tuj al siaj respektivaj loghejoj, char li deziris scii kiu el ili atingos sian loghejon la unua. Garba rapide revenis al sia loghejo kun la helpo de la signoj antaue faritaj. Sed la aliaj kvar senditoj, kiuj venis al la palaco en hasteco ne atentinte la vojon, nun perdis la vojon en la labirinto de la palaco.

    Chiujn provojn Garba trapasis sukcese, kaj la aliaj kvar senditoj rekoninte lian saghecon kaj superecon, konsentis ke li akompanu la princinon en Tibeton. Sed la imperiestro volis provi ilin ankorau-foje. Li ordonis princinon Wencheng kaj 2500 aliajn korteganinojn sin vesti en tute samaj vestoj, surporti tute samajn ornamajhojn kaj grupighi kune kaj diris, ke kiu sukcesos identigi la princinon, tiu rajtos shin forakompani. Chiu el la 2500 junulinoj estis pompe vestita, kunportanta tintantajn ornamajhojn kun vizagho kvazau plena luno kaj mieno dignoplena. Antau tiuj junulinoj ne nur la senditoj de la aliaj kvar regionoj perdis memfidon, ankau la sagaca Garba konfuzighis. Sed li pensis en si: la sukceso estas preskau en la mano, kial do mi povus lasi la antaue faritajn klopodojn kaj farighi vanaj en la fino. Sed neniam antaue vidinte la princinon nek audinte ian ajn karakterizan trajton pri shi, kion li povis fari nun?

    Subite li memoris ke la mastrino de la gastejo foje diris al li, ke shi iam priservis la princinon. Estis bone konsulti shin pri la trajtoj de la princino. Pro la juneco kaj braveco de la tibeta regho kaj la afableco de Garba, la mastrino delonge aprobis tiun chi svatighon, do shi detale priskribis al Garba la trajtojn de la princino. Kiam Garba revenis al la kortego, li trovis ke la aliaj kvar senditoj jam finis la identigadon, sed feliche neniu el la identigitoj pruvighis la princino. Garba trankvilighis kaj iris al la junulinoj por observi ilin lauvice. Kiam li atingis la sepan junulinon, li trovis ke shia vizagho estas blanka kun rugha nuanco. Garba observis shin de dekstre kaj maldekstre kaj trovis ke shiaj trajtoj ghuste koincidas kun tiuj, kiujn la mastrino priskribis, kaj li sukcesis identigi la princinon.

La eniro en Tibeton de la princino

    La imperiestro estis impresita de la sagheco de Garba kaj konvinkita, ke la tibeta regho nepre estas tre sagha. Havi tian bofilon ja estis por li granda ghojo. Richa doto estis preparita, kiun konsistigis, ekzemple, mebloj kaj vazoj, medikamentoj, klasikaj literaturaj kaj historiaj verkoj kaj libroj traktantaj diversajn produktajn teknikojn, muzikaj instrumentoj, ovoj de silkraupo, statuo de Shakjamunio k.a. Ankau multaj metiistoj diversspecaj kaj muzikista bando estis ekspeditaj al Tibeto kiel akompanantoj de princino Wencheng.

    Kiam princino Wencheng atingis Lhasa-on, shi edzinighis al Sunzankampo je pompa ceremonio. Kaj ekde tiu tempo la geedzoj vivis en reciproka amo kaj regis Tibeton kune kaj unuanime. La metiistoj kiuj akompanis la princinon, sukcesis en nelonga tempo, disvastigi inter la tibetanoj la scion pri agrikulturo, shpinado, arkitekturo, paperfarado, preparado de china inko, vinfarado, argilajh-farado, metalurgio, farado de agrikulturaj instrumentoj, muelado ktp. Ankau la tibeta regho Sunzankampo kaj multaj aliaj tibetanoj, shanghis siajn vestojn anstatauigante tiujn el felto per tiuj el silkajho.

    Post nelonge, lau la deziro de princino Wencheng regho Sunzankampo konstruigis Culakang-templon en la centro de Lhasa. Lagoj estis plenigitaj kaj ebenigitaj, montoj estis translokigitaj, brikoj kaj tegoloj estis bakitaj por la konstruado de Culakang-templo. Iutage princino Wencheng cheestis en la konstruejo por inspekti la laboron. La laborantoj rigardis la princinon tiel entuziasme, ke iu laboristo skulptanta la unuan shton-leonon, en stato de ekstazo senintence fortranchis ghian nazon. Poste, por akiri unuformecon, la nazoj de chiuj leonoj estis fortranchitaj, tial oni nun vidas en Culakang-templo nur tiajn sennazajn shton-leonojn.

Favoroj postlasitaj por mil jaroj

    Je finkonstruigho de Culakang-templo princino Wencheng starigis en ghi la statuon de Shakjamunio kiun shi kunportis kun si en Tibeton. Shi ofte faris paroladojn antau la pordego de la templo al la tibetanoj pri la vivmanieroj kaj spertoj de produktado de la popolo vivanta en la interna parto de la patrolando. Char princino Wencheng estis fervora budaistino, regho Sunzankampo baldau estis konvertita al tiu kredo kaj entuziasme disvastigis la Budaisman religion inter la tibetanoj. Ekde tiu tempo Budaismo floradis en Tibeto. Jaro pasis post jaro, monato post monato, kiom da tibetaj fratoj jam pie pilgrimis al Culakang-templo por kulti la statuon de Shakjamunio kaj samtempe admiri la Princinan Salikarbon antau la pordego de la templo, kiun la princino propramane plantis.

    Princino Wencheng estis konvinkita, ke sen skriblingvo estas malfacile konduki amasan edukadon, tial shi proponis al Sunzankampo krei skribosignojn. Regho Sunzankampo akceptis tiun proponon kaj kreis la tibetan alfabeton.

    Plue, princino Wencheng helpis Sunzankampon fari leghojn por puni la malbonajn kaj protekti la bonajn; enkonduki la chinan sistemon de jarnomigo; enkodigi regulojn kontrau la dek punindajhoj: murdo, shtelado, adultado, trompado, malpacigo, dissemo de falsaj famoj, enviemo, malica intenco kaj perfido. Ili publikigis la "Dek Ses Esencajhojn", kiuj honoras la bonojn, kiel ekzemple, honesteco en diro kaj agado, amo inter parencoj, helpo al najbaroj ktp.

    Ekde tiu tempo la princino farighis sango kaj karno de la tibeta popolo kaj ankau la frateca rilato de la han-a kaj tibeta popoloj farighis pli intima.

el english.hanban.edu.cn/world/shi-wenhua/literaturo/23.htm

100 Ĉinaj Frazoj por Olimpikoj en 2008:

www.china.org.cn/chinese/ch-xhy/wor/index.htm

Anĝelo Rideto

de Wang Fuming

Vi ridetas kaj en ĝojo kaj en tristo.

Ĉiam mi vidas vian aspekton kun dolĉa rideto. Ĉu vi estas anĝelo alsendita de Dio?

Radias el rideto la milda suno, brilas el rideto la bonkora deziro, kaŝiĝas en rideto la simpatio kaj kompreno, konserviĝas en rideto la pura koro de' l amo. Dum tristaj tagoj la rideto min akompanas for de deprimiĝo, kaj atakite de vento kaj pluvo la rideto diris al mi, ke la printempo estas ne plu fora.

Mi finfine komprenas, ke la rideto estas nemalhavebla riĉaĵo de l' vivo.

Lego kaj remaĉo al via rideto estas animstato de via vivo.

Mi alte ŝatas ĉiun rideton kaj ilin konservas trezore kiel freŝan floron nevelkeman.

微笑天使 

河南·王幅明

欢快时，你微笑着；忧伤时，你也微笑着。

总是看到你甜美的笑容。你是上帝派来的天使吗？

温暖的阳光在微笑里放射，善良的愿望在微笑里闪光，同情和理解在微笑里包含，纯洁的爱心在微笑里储存。阴郁的日子，微笑陪伴我远离消沉；风雪交加的时刻，微笑告诉我春天已不遥远。

我终于懂得，微笑是生活中不可缺少的财富。

阅读和回味你的微笑，是人生的一种境界。

我珍视一个个微笑，珍藏一个个微笑，犹如珍视和珍藏一朵朵永不凋谢的鲜花。

老婆不在家，只好自己去买菜了。菜场转了一圈，见有卖龙虾的，一问才三块钱一斤，当下称了二斤回来，一则想让女儿解解馋，二则想学一下龙虾制作的手艺。这不，网上查到的资料，转载至此以备用之。