Americans Don't Need Esperanto Tears

Esperantists like to think that they're very tolerant people. I have no idea where they get that idea. Evidently, many Esperantists are liberal extremists. Liberal I can understand and sympathize with. Extremist, I can't. The term extremist carries intolerant baggage. In my particular case, the intolerance, no -- the downright hatred -- of Americans. Americans are denigrated by Esperantists constantly. We're the only ones who ever colonized a land, and massacred the natives. Right. We're the only ones who ever waged war to protect our selfish interests. Right. We're the only tourists who are rude in your country. Yeah, right. I believe that. We oppress everyone and everything on the planet, and if you look cross-eyed at us, we'll drop a bomb on you. Do you believe that? Apparently.
And because we are so absolutely vile, you have every right to actually say that to our faces, and expect us to swallow and say nothing. Hurt feelings? What hurt feelings? We're the conquerors of the world, you couldn't possibly hurt our feelings, no.

Mi volas esti senkaŝe, malafable honesta. (surprizo) Kial diable, usonano volus fariĝi Esperantisto?
En Esperantujo mi devas konstante gardi la langon, aŭ la aŭskultanto koleros.
Se mi ŝercas, la ŝerco povas esti miskomprenata. "Ho, ŝi estas subpremema usonanino." "Ho, ŝi estas fieraĉa ĉar ŝi estas anglalingvano."

Mi lacas de la malamplena sinteno de Esperantistoj al usonanoj. Mi donos nur du ekzemplojn, sed kredu min, la malamo regule alfrontas min. (la publika montrado de realaj ekzemploj estas trajto de usonanoj, vi scias):

Eltiraĵo el publika dissendolisto (hodiaŭa):

Mi komprenas, kiam homo fieras pri sia lingvo, sed ne por montri sian
forton antaŭ fremdulo,
ke li scipovas sian denaskan lingvon. Tiu estas la aroganta fiero: la
fiero, kiu baziĝas sur la forto
kaj la subpremo de la aliaj.

Mi vidas la usonanojn, kiam ili vizitas Portugalion. Ili parolas
superece, rektigas la dorson,
kvazaŭ ili estus englutintaj stangon, parolas sian anglan vere malbele,
kaj postulas, ke ĉiuj scipovu la anglan lingvon. Jes, ili fieras. Ili
fieras pri sia stulteco
de homoj kiuj ignoras ĉion, kio ne estas ilia.
Ili povus lerni belan anglan de aliaj anglalingvanoj, kiuj loĝas en Usono,
kiel britoj, baratanoj aŭ aŭstralianoj, i.a.; sed ne, ili preferis la
lingvon de la vakeroj.

Tamen, mi aprezas, kiam homo, kiu bone kaj bele parolas sian lingvon,
eĉ faciligas la vivon al la aliaj, klopodante paroli la lingvon de la
aliulo,
kun gastama teniĝo, kiel faras portugaloj, grekoj kaj aliaj popoloj.
Tiuj homoj ne havas mankon da fiero pri sia lingvo, sed ili komprenas,
ke la aliaj ne havas la devon koni ilian lingvon.

Nu, kion oni povas esperi de lando konstruita surbaze de indiĝena masakro,
evoluinta sub la dolara dio, riĉiĝinta surbaze de ekstera politiko de premo,
perforto, sango, vendo de armiloj kaj ĉiasspecaj hontaĵoj?
Ili ja faras filmojn, sed la temoj nur estas bonaj, kiam estas eŭropdevenaj,
pri la greka kulturo, pri la romiaĵoj, pri arto, pri valoroj kaj vivlukto.
Kiam ili pritraktas siajn temojn, ili faras vakerajn filmojn, kiujn mi
tre ŝatis, kiam mi estis infano.
Kiam ili elĉerpis la temojn pri la indiĝena masakro, ili dediĉiĝis
al similaĵo: la filmoj pri mafio. Kaj kiam ne temas pri mafio, temas
ĉiam pri fajro,
armiloj, bomboj, eksplodoj, pistoloj, kaj ĝenerale pri la leĝo, NE DE LA
PLEJ FORTA,
sed de la plej perfortema.
Bedaŭrindaj usonanoj! Ili pasigas la tutan vivon kun timego estiĝi
malsukcesulo, estiĝi
perdulo, malvenkulo. La vorto "loser" persekutas ilin demone. Kial?
Ĉar ili vivas en daŭra milito eĉ kiam estas en paco. Ili, kvazaŭ
adoleskuloj,
konstante sin volas montri pli fortaj ol la aliaj.
Nu, oni povas diri, kiel Chomsky, ke usonanoj estas la plej timiĝintaj
homoj de la mondo.
La plej libera lando produktas la plej timiĝintajn homojn. Ve al ili!

Dio donis al ili belan landon, kaj ili dankas tion ĉiujare manĝante
meleagron.
Sed kion ili faris el tiu lando? Kion ili faris al la homoj, kiuj tie loĝis?
Kion ili faras al la cetera mondo?
Eĉ Obama jam ekparolas pri milito, kiam ekvidas la pordojn de la Blanka Domo
sin malfermantaj al li. Kiel li sin montras pli forta ol McCain?
Dirante, ke li iros
milite al Pakistano, se la pakistananoj ne faros, kion li volos. Li
estas mulato,
sed tio ne gravas, li estas usonano, kaj do perfortema.

La usona fiero estas la fiero de la perforto, ne de la ĝentilo, ne de la
afableco,
ne de la kulturo,...

Ĝoano



Cindy McKee wrote:
> Valentin, mi estas denaska parolanto de angla, kaj tuj komprenis ke
> Esperanto estas tre utila internacia lingvo -- pli utila ol angla.
> Jes, mi sentas min supera kiam mi interparolas angle. :) Sed mi
> preferas senti ke mi estas egala al la kunparolanto.
> Mi ankaŭ komprenas la utilecon de tiu libro. Ne gravas ke ĝi ne estis
> unue eldonita Esperante. La grava punkto estas ke anglalingvanoj
> foliumos tra la libro kaj trovos Esperanton.
> El Usono, Cindy



'Amuza' bildo (la vortoj, 'Mortigu unu usonanon kaj estu feliĉa!': (ĝisdatigo: mi viŝis la ligilon)

Mi ne ridis.

update: please, if you speak English, visit part 2: www.ipernity.com/blog/cindio/99856