Cezar /Kaiser's blog/

Nuboinfano, arbo

Charles Bukowski

Konkreta disiĝo

Mi vivas en
malnova domo, kie
nenio subite komencas venkojubilon,
kie neniu kvazaŭ voras historilibrojn
aŭ plantas foliojn.

De tempo al tempo
falas mia horloĝo malsupren. Foje foje
mia suno estas kiraso,
kiu ekflamiĝas.

Mi ne volas
viajn armeojn
aŭ
viajn kisojn
aŭ
vian morton.
Ĉion ĉi mi
havas mem.

Miaj manoj havas brakojn,
miaj brakoj havas ŝultrojn,
miaj ŝultroj havas min.
Mi havas min,
vi havas min nur,
kiam vi povas vidi min;
sed mi ne volas, ke vi vidas min.

Vi ne vidu, ke mi
havas okulojn en la kapo
kaj povas iri;
mi ne volas respondi
viajn demandojn,
mi ne volas amuzi vin
kaj vi ankaŭ
min ne enuigu
per babilaĉo kio ajn.

Mi ne volas
ami vin; mi ne volas
savi vin.
Mi ne volas havi viajn brakojn
kaj ankaŭ ne
viajn ŝultrojn.

Mi havas min,
vi havas vin.

Tio estu
tiel plu.

trad. Cezar laŭ germana traduko de Carl Weissner

www.cezarpoemtradukoj.cezarpoezio.de/7.html

Charles Bukowski

Eine klare Trennung

Ich lebe in einem
alten Haus, wo nichts
in Siegesgeschrei ausbricht,
Geschichtsbücher wälzt
oder Blumen pflanzt.

Manchmal fällt meine
Uhr herunter. Manchmal
ist meine Sonne ein Panzer,
der in Flammen aufgeht.

Ich will nicht
eure Armeen
oder eure Küsse
oder
euren Tod.
Das habe ich
alles selber.

Meine Hände haben Arme,
meine Arme haben Schultern,
meine Schultern haben mich.
Ich habe mich,
ihr habt mich nur,
wenn ihr mich sehen könnt;
aber ich will nicht,
dass ihr mich seht.

Ihr sollt nicht sehen,
dass ich Augen im Kopf habe
und gehen kann;
ich will nicht auf eure
Fragen antworten,
ich will euch nicht amüsieren,
und ihr sollt auch
mich nicht amüsieren
oder anöden
mit Gerede über
irgend etwas.

Ich will euch nicht
lieben, ich will euch
nicht retten.
Ich will eure Arme nicht
und eure Schultern
auch nicht.

Ich habe mich,
ihr habt euch.

Dabei soll es
bleiben.

www.crashtestdummies.com/