B.Traven

"La trezoro de la Sierra Madre"

nova romantraduko en retmagazino

"KARAPACO-PANORAMO"

La trezoro de la Sierra Madre…

filmversio kun Bogart

Karaj legantoj,

por la interesiĝantoj pri B.Traven ni publikas ekde la 2-a de novembro en 2008 ĉiun dimanĉon ĉapitron el la romantraduko de B. Traven: "La trezoro de la Sierra Madre", en nia retmagazino "KARAPACO-PANORAMO". La romano aperos do en Esperanto unuafoje kiel sinsekva romano daŭrigata ĉapitron post ĉapitro. Tiu libro estas jam la tria romano, kiu estos publikita de ni. Rimarkojn kaj ligojn pri tiuj romantradukoj vi trovas en la retejo: B.Traven www.traven.cezarpoezio.de

Donjo & Cezar!

PS: Pri ĉiu rimarko rilate la tradukon ni ĝojas, precipe pri evitendaj eraroj.

Ĉapitro 1

Ĉapitro 2

Ĉapitro 3

Laotse

36

Kion vi volas kunpremi,
tion vi unue lasu etendiĝi.
Kion vi volas malfortigi,
tion vi unue lasu fariĝi tute forta.
Kion vi volas neniigi,
tion, vi unue lasu ekflori .
Se vi volas preni ion, vi unue donu ĝuste.
Tio nomiĝas klareco pri la nevidebla.
La mola venkas la duran.
La malfortulo venkas la fortan.
La fiŝon oni ne prenu el la profundo.
La prosperiloj de la regno
ne estu montrataj al la homoj.

Rimarko: Lasta linio en aliaj versioj: Akrajn armilojn oni ne montru al la popolo.

Ĉiujn antaŭajn ĉapitrotradukojn de mi vi trovas en la retejo: http://www.cezarpoezio.de/240.html

37

La senco estas eterna sen agado,
sed nenio restas nefarata.
Se princoj kaj reĝoj komprenas konservi ĝin,
ĉiuj aĵoj formiĝas per si mem.
Se ili formiĝas kaj leviĝas la avidoj,
mi katenus ilin per sennoma simpleco.
Sennoma simpleco efektivigas sendezirecon.
Sendezireco faras kvieta,
kaj la mondo fariĝas per si mem ĝusta.

Mirko Bonné - Die Republik der…

Mirko Bonné

En Dassendorf en la pluvo


Unubrakulo
kun bulpiedo,
en Dassendorf en la pluvo,
li portis mian vojaĝsakon
kaj rapidis vane post mi,
sakrante pri mia zigzagado
trans la arbarajn vojojn.

Ŝtonĵeton de la tombejo
li vidis min, jen mi staris
en Dassendorf en la pluvo,
fermtenis mian nazon
kaj fermis la okulojn.
Ankoraŭ tra la buŝo
mi flaris la mortintojn.



Mirko Bonné

In Dassendorf im Regen


Ein Einarmiger
mit einem Klumpfuß,
in Dassendorf, im Regen,
trug er meine Reisetasche
und eilte mir vergeblich,
mein Zickzack verfluchend
über die Waldwege nach.

Einen Steinwurf vorm Friedhof
sah er mich, da stand ich
in Dassendorf, im Regen,
hielt mir die Nase zu
und schloss die Augen.
Noch durch den Mund
roch ich die Toten.


Mirko Bonné

Das Gedicht des Tages finden Sie bei www.hugendubel.de unter folgender Adresse:
www.hugendubel.de/lesen/gedicht_des_tages/Default.aspx