Cezar /Kaiser's blog/

Liberté, Égalité, Fraternité :…

Cezar

LIBERECO, EGALECO, FRATECO

LIBERECON jes,

sed ĝi devas esti stampita antaŭe.

Liberon, ĉu? Jes ja! Sed ne sen iuj limigoj!

Ankaŭ la libero devas havi limojn.

Tiom liberaj ni ankoraŭ tute ne estas,

ke ni povus elteni la liberecon de la aliaj.

EGALECON jes, sed ne

en la senco de sama posedo!

Egalecon, ĉu? Kial ne?

Sed ne sen ĉia limigo!

Ankaŭ la egaleco devas havi limojn.

Ĉar ni ankoraŭ tute ne tiom progresis,

ke ni povus elteni la egalecon de ĉiuj.

FRATECON, jes,

sed ne por ĉiuj.

Fratecon? Kial ne?

Sed ne sen ĉia limigo!

Ankaŭ la frateco devas havi limojn,

ĉar ni ankoraŭ tute ne tiom progresis,

ke ni povus deziri elkore al ni

ankaŭ la fratinecon.

Rimarko: Tio esta ironia kaj moka teksto pri realeco, kiu tre deflankiĝas de la idealo de l' franca revolucio. Parto de la franca konstitucio nur ekde 1958.

Hans-Georg Kaiser

FREIHEIT, GLEICHHEIT,

BRÜDERLICHKEIT

FREIHEIT ja,
aber sie muss abgestempelt sein.
Freiheit? Jawohl, aber nicht ohne
irgendwelche Einschränkungen!
Auch die Freiheit muss Grenzen haben.
So frei sind wir noch lange nicht,
dass wir die Freiheit der anderen aushalten könnten.

GLEICHHEIT ja, aber nicht
im Sinne gleichen Besitzes!
Gleichheit? Warum denn nicht?
Aber nicht ohne jede Einschränkung!
Auch die Gleichheit muss Grenzen haben,
denn so gleich sind wir noch lange nicht,
dass wir die Gleichheit aller ertragen würden.

BRÜDERLICHKEIT ja,
aber nicht für alle.
Brüderlichkeit? Warum nicht?
Aber nicht ohne jede Einschränkung!
Auch die Brüderlichkeit muss ihre Grenzen haben,
denn so weit sind wir noch lange nicht,
dass wir auch die Verschwesterung aus vollem Herzen
herbeiwünschen würden.


Bemerkung: das ist ein ironischer, spöttischer Text über eine Realität, die sehr vom Ideal der Französischen Revolution abweicht. Teil der französischen Verfassung erst seit 1958.

Light and shadow - lumo kaj om…

Cezar

NE PLU SENTATA KIEL FORESTANTO


De tempo al tempo
oni sentas mian foreston.
Sed tiuj, kiuj tion diras,
ne vere opinias tion.
Ili bezonas nur paŭzoklaŭnon
aŭ stultulon, kiu faras
la laboron por ili.
Aŭ ili simple enuas.

Nur mi mem sentas mian foreston
ĉeokaze ankoraŭ.
Iel mi perdiĝas,
ĉar delonge neniu plu
sentas mian mankon.

Se mi havus kamuflan ĉapon,
mi ne bezonus ĝin.
Mian foreston ja jam tiel neniu plu sentas.
Eĉ mi mem ne plu sentas ĝin.

Tio ne estas tiom malavantaĝa por iu,
kiu ne volas esti je dispono
por publiko je ĉia prezo.
Kaj tamen tio estas iel trista,
ke oni estas tiom atomigita
kaj povas fari malmulton kontraŭ tio.
Nia tempo ne permesas alion.

La mankon de individuo oni sentas
nur en funkcianta socio, kiu
ankoraŭ havas celojn.
Sed ne en tiaj, kiaj jam rigidiĝis.

Mortintoj ne plu sentas
la foreston de vivantoj.
Tial mi povas ŝpari la penon
legi la anoncojn pri perdiĝintoj. 

Hans-Georg Kaiser

NICHT MEHR VERMISST


Mich vermisst man manchmal.
Doch die, die es sagen,
meinen es nicht wirklich so.
Sie brauchen nur einen Pausenclown
oder einen Dummen
der für sie die Arbeit macht.
Oder sie langweilen sich einfach.

Nur ich selbst vermisse mich
gelegentlich noch.
Irgendwie gehe ich so verloren,
weil mich seit langem niemand
mehr wirklich vermisst.

Hätte ich eine Tarnkappe,
bräuchte ich sie nicht.
Mich vermisst ja doch niemand mehr.
Nicht einmal ich selbst.

Das ist nicht unbedingt schlecht
für einen, der dem Publikum
nicht um jeden Preis
zur Verfügung stehen will.
Und doch ist es irgendwie
öde, dass man so atomisiert wurde
und wenig dagegen machen kann.
Unsere Zeit gibt es nicht her.

Vermisst werden kann man nur
in funktionierenden Gesellschaften, die
noch Ziele haben. Nicht  aber in solchen,
die schon erstarrt sind.

Tote vermissen Lebende nicht.
Darum kann ich mir das Lesen
der Vermisstenanzeigen sparen.

 

Bemerkung: Die Ausnahme der Regel heisst in meinem Fall im Moment Christin v. Marenburg:), die sich jetzt zu Recht bei mir beschwerte:). Auch diese oder jener andere könnten sich ungerechtfertigt getroffen fühlen.